-

Algemeen

Kopen Zonder Kijken-kijkers gaan los en zeggen nu allemaal hetzelfde

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Kritiek en bewondering voor Winny en Peter in Kopen Zonder Kijken: gemakzucht of oprechte zoektocht naar rust?

Op Bevrijdingsdag zond RTL weer een gloednieuwe aflevering uit van het populaire programma Kopen Zonder Kijken. Dit keer draaide het om het verhaal van Winny en Peter, een jong koppel dat samen met hun zoontje op zoek is naar een nieuwe woning. Hoewel ze al behoorlijk ruim wonen, willen ze graag een huis met een tuin in een kindvriendelijke buurt. Een wens die veel jonge gezinnen zullen herkennen. Toch roept hun deelname aan het programma bij veel kijkers en experts vragen op. Zijn ze oprecht vastgelopen of maken ze het zichzelf gewoon te makkelijk?

Groot huis, maar toch niet gelukkig

Wanneer we kennismaken met Winny en Peter, lijkt er op het eerste gezicht niet veel reden tot klagen. Ze wonen in een ruime woning van meer dan 100 vierkante meter met maar liefst vijf kamers. Toch ontbreekt er iets essentieels voor het stel: een tuin. Daarnaast vinden ze de wijk waarin ze nu wonen onvoldoende kindvriendelijk. Het gevolg? Een diep verlangen naar een plek waar hun kind veilig buiten kan spelen.

Toch vragen veel kijkers zich af of dit voldoende reden is om een heel televisieprogramma in te schakelen. Hadden ze het niet gewoon zelf kunnen oplossen? Want, zo blijkt, ze hebben al eerder geprobeerd een woning aan te schaffen. Peter laat in de aflevering los dat ze zelfs al een bod hadden gedaan op een huis. Waarom die koop uiteindelijk niet doorging blijft vaag, iets wat bij het publiek vragen oproept.

‘Doe het dan zelf’, klinkt het op social media

De reacties op sociale media laten weinig aan de verbeelding over. Veel kijkers uiten hun frustratie over het feit dat Winny en Peter zich laten helpen door het team van Kopen Zonder Kijken, terwijl ze volgens sommigen prima in staat zouden zijn dit zelf te regelen. Onder een populaire post op X (voorheen Twitter) schrijft iemand: “Waarom moet Bob zijn tijd verspillen aan mensen die alleen willen verhuizen als het exact binnen drie straatjes is? Dit is geen zoektocht, dit is luiheid.” Anderen noemen het “gemakzucht” en vinden dat het koppel te weinig moeite wil doen voor zo’n grote stap in hun leven.

TV-recensent Robin Heerkens sluit zich daar in zijn column in Veronica Superguide bij aan. Hij noemt de houding van het stel opvallend passief en vraagt zich hardop af waarom ze eigenlijk meedoen aan het programma. “Deze twee kwamen op mij over als een koppel dat het ook wel erg lekker vond om alle administratie, het zoekwerk en de verbouwing in handen van dat team te drukken,” aldus Heerkens.

Onrealistisch eisenpakket

Wat vooral tot irritatie leidt, is het krappe zoekgebied dat Winny en Peter opgeven. Ze willen namelijk niet zomaar ergens wonen, maar hebben hun zinnen gezet op een paar specifieke straten in Den Haag en Delft. Makelaar Bob Sikkes, normaal gesproken best geduldig, kon zijn verbazing moeilijk verbergen. “Dit is geen zoekgebied,” zegt hij met een mix van ongeloof en frustratie, “dit zijn drie straten!”

Het eisenpakket lijkt nauwelijks onderhandelbaar. Pas als het team van Kopen Zonder Kijken uitlegt dat het anders niet mogelijk is om hun opdracht te volbrengen, lijken Winny en Peter iets soepeler te worden. Toch blijft de ondertoon: alles moet precies zo zijn als zij het willen.

Peter vraagt op een gegeven moment zelfs wat er gebeurt als er geen woning wordt gevonden binnen hun strikte voorwaarden. Architect Alex zegt daar nuchter over: “Dan geven we de opdracht terug.” Peter schrikt hoorbaar. “Wat houdt dat in?” vraagt hij. Waarop Alex simpelweg antwoordt: “Dat jullie zelf aan de bak moeten.”

Sympathie voor het persoonlijke verhaal

Toch is het niet allemaal kritiek wat de klok slaat. Naarmate de aflevering vordert, leren we Winny en Peter beter kennen en wordt duidelijk dat er achter hun schijnbare gemakzucht een diepere laag schuilt. Tijdens de opnames heeft Winny te maken gehad met een burn-out. In gesprekken met het team laat ze doorschemeren hoe moeilijk het voor haar is geweest om balans te vinden tussen haar werk, moederschap en de zoektocht naar een fijn thuis. Dat zorgt bij veel kijkers voor een omslag in de toon.

Ineens komt het koppel minder veeleisend en meer kwetsbaar over. Ze zoeken geen luxe of perfectie, maar rust. Een plek waar hun gezin op adem kan komen. Iets waar veel mensen zich in kunnen herkennen. En dat maakt hun verhaal uiteindelijk toch herkenbaar en menselijk.

Het wonder gebeurt: een huis in Den Haag

Tegen alle verwachtingen in weet het team uiteindelijk tóch een woning te vinden die past bij de wensen van Winny en Peter. En dat nog steeds binnen Den Haag, al is het niet in een van de gewenste drie straten. De verbouwing wordt met zorg aangepakt en het eindresultaat is er één om trots op te zijn. Het huis krijgt een fijne tuin, moderne uitstraling en voldoende ruimte voor het gezin.

Bij de onthulling van het huis wordt duidelijk dat het stel – ondanks alle scepsis van buitenaf – écht geraakt is. Peter pinkt zelfs een traantje weg wanneer kinderen van een nabijgelegen school enthousiast naar hen zwaaien. De emoties lopen op, en de dankbaarheid straalt van hun gezicht.

Online reacties slaan om

Ook op social media slaat de toon deels om na het zien van het eindresultaat. Kijkers die aanvankelijk kritisch waren, geven toe geraakt te zijn door de emotie van Winny en Peter. “Ze kwamen eerst wat verwend over, maar je ziet nu hoeveel dit voor ze betekent,” schrijft een kijker. “Ik neem mijn woorden terug. Iedereen verdient een plek waar je je veilig voelt,” reageert een ander.

Een aflevering met dubbele lagen

De aflevering met Winny en Peter laat zien hoe gemakkelijk we geneigd zijn om te oordelen, vooral als deelnemers aan een programma als Kopen Zonder Kijken niet direct sympathiek overkomen of eisen stellen die onrealistisch lijken. Maar het laat ook zien dat er vaak meer achter een verhaal zit dan we in eerste instantie vermoeden.

De kracht van het programma zit niet alleen in het vinden van het juiste huis, maar juist in het blootleggen van wat mensen écht nodig hebben. Soms is dat ruimte of rust, maar vaak ook erkenning, begrip en een frisse start.

Of Winny en Peter het echt niet zelf hadden kunnen regelen, blijft voer voor discussie. Maar dat ze gelukkig zijn met het resultaat, staat buiten kijf. En dat is uiteindelijk waar Kopen Zonder Kijken voor bedoeld is.

Algemeen

Slecht nieuws voor klanten van ING en ABN AMRO: ”Het is niet anders”

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?


Wat verandert er per 1 januari 2026?

De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.

Nieuwe tarieven in één oogopslag

  • ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.

  • ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.

Ook de extra opties worden duurder:

  • Creditcard

    • ING: van €1,90 naar €2,00 per maand

    • ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand

  • Papieren afschriften

    • ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)

Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.


En hoe zit het bij andere banken?

Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.

Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:

  • ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.

  • Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:

    • 18–22 jaar: gratis

    • 23–25 jaar: €3,50 per maand

    • 26 jaar en ouder: €5,00 per maand


Waarom verhogen banken de prijzen?

De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.

Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:

  • Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).

  • Ze zelf meer handelingen online moeten doen.

  • Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.

Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.


Wat krijg je eigenlijk voor je geld?

Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:

  • Een betaalrekening

  • Een pinpas

  • Toegang tot de app en internetbankieren

De verschillen zitten in de extra’s:

  • Wel of geen gratis spaarrekening

  • Pushmeldingen bij verdachte betalingen

  • Kosten voor extra passen of creditcards

  • Kosten voor papieren afschriften

  • Tarieven voor geld opnemen in het buitenland

Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.


Zo houd je je bankkosten laag

Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.

1. Overstappen

Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:

  • Overboekingen

  • Automatische incasso’s

  • Inkomende betalingen

De overstap is meestal binnen enkele weken rond.

2. Check je extra’s

  • Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.

  • Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.

  • Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.

3. Let op ‘kleine’ kosten

  • Geld opnemen in het buitenland

  • Betalen buiten de eurozone

  • Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)

Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.


De rekensom: waarom vergelijken loont

Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:

  • €1 per maand = €12 per jaar

  • €2 per maand = €24 per jaar

  • €4 per maand = €48 per jaar

Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.


Conclusie: wees kritisch en kijk rond

De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.

Het loont dus om:

  • Tarieven te vergelijken

  • Te schrappen in overbodige extra’s

  • En eventueel over te stappen

Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.

Lees verder