Algemeen
Gordon doet respectloze uitspraak over Jonnie Boer: ”Walgelijk”
Ophef na uitspraken Gordon over 0verlijden Jonnie Boer: “Had dit moment beter kunnen kiezen”
Het 0verlijden van topchef Jonnie Boer op 23 april heeft een diepe indruk achtergelaten in Nederland. De bekende kok en medeoprichter van het driesterrenrestaurant De Librije 0verleed op slechts 60-jarige leeftijd aan een longembolie, terwijl hij op het eiland Bonaire verbleef. Zijn plotselinge d00d bracht een golf van verdriet teweeg — bij collega-chefs, fans, maar ook bij bekende Nederlanders die Jonnie persoonlijk kenden.
Toch is er nu ook ophef ontstaan. Gordon, bekend als zanger, presentator en entertainer, heeft zich in een interview uitgelaten over zijn laatste ontmoeting met Jonnie Boer. De uitspraken vallen bij veel mensen niet goed, en er klinkt stevige kritiek op sociale media en in de showbizzmedia.
Gordon zat in hetzelfde vliegtuig
In een recente aflevering van het videoprogramma van Andy van der Meijde vertelt Gordon dat hij op dezelfde vlucht zat als Jonnie Boer en diens vrouw Thérèse. De zanger was op vakantie geweest op Bonaire en zegt daar vooral uitgerust te hebben.
“Ik heb eigenlijk alleen maar geslapen,” vertelt hij luchtig. Vervolgens komt hij tot een opvallende opmerking: “Ik zat dus ook gewoon aan boord met Jonnie Boer en z’n vrouw. En nu vliegt hij terug in een kist. Dat is toch niet te geloven, joh?”
Volgens Gordon heeft hij kort met Jonnie gesproken en daarbij viel hem iets op: “Ik moet heel eerlijk zeggen: ik vond dat hij er echt slecht uitzag. Ja, echt. Ik schrok er eigenlijk van.”
Kritiek op toon en timing
De uitlatingen van Gordon hebben voor flink wat discussie gezorgd. Veel mensen vinden het moment en de manier waarop hij sprak over het 0verlijden van Jonnie Boer ongepast. In de podcast Strikt Privé reageerden journalisten Evert Santegoeds en Jordi Versteegden geschokt.
Santegoeds benadrukte dat een longembolie juist zo verraderlijk is omdat het meestal onverwacht komt. “Dat zie je niet aankomen. Dat is het gevaarlijke aan een embolie,” aldus Santegoeds. Hij vond de woorden van Gordon ongepast: “Ik vind het echt walgelijk. Hoe kun je zoiets zeggen, zeker nu?”
Versteegden viel hem bij: “Hoe krijg je het je strot uit?” Ook hij vraagt zich af of Gordon zich voldoende realiseert wat de impact van zijn uitspraken kan zijn voor de nabestaanden. “Zou hij nou niet even kunnen nadenken hoe dit aankomt bij Thérèse en de kinderen?”
Reacties op sociale media: “Onnodig en pijnlijk”
Ook op X (voorheen Twitter) en Instagram is er veel te doen over de uitspraken. Sommige gebruikers noemen de woorden van Gordon “onnodig pijnlijk”, anderen vinden dat hij “opnieuw de aandacht op zichzelf vestigt”.
Een veelgelezen reactie luidt: “Je hoeft niet alles wat je denkt hardop te zeggen. Zeker niet als het gaat om iemands 0verlijden. Laat de familie in vrede rouwen.”
Er zijn ook mensen die Gordon verdedigen. Zij stellen dat zijn opmerkingen wellicht niet slecht bedoeld waren, maar dat hij simpelweg te openhartig sprak in een informele setting. “Gordon is altijd direct en dat is nu ook zo. Maar het komt ongelukkig over,” aldus een van zijn volgers.
Jonnie Boer: een man die generaties inspireerde
Tegenover de ophef staat het diepe respect dat velen blijven uitspreken voor Jonnie Boer. Samen met zijn vrouw Thérèse bouwde hij De Librije uit tot een culinair icoon. Met drie Michelinsterren werd het restaurant niet alleen een begrip in Nederland, maar ook daarbuiten.
Boer stond bekend om zijn gedrevenheid, creativiteit en liefde voor streekproducten. Hij was mentor voor talloze jonge chefs en werd geroemd om zijn menselijke aanpak, zowel in de keuken als daarbuiten.
Zijn 0verlijden kwam dan ook hard aan, zeker omdat hij op dat moment juist bezig was met ontspanning en reflectie op Bonaire. De uitvaart, gehouden op 26 april, werd bijgewoond door veel prominente gasten uit de culinaire én entertainmentwereld — waaronder de familie Froger en presentator Martijn Krabbé, die ondanks zijn gezondheidsproblemen aanwezig was om afscheid te nemen.
De Librije heropent in zijn geest
Ondanks het zware verlies heeft het team van De Librije inmiddels besloten de deuren weer te openen. Chef Nelson Tanate, jarenlang Jonnie’s rechterhand, heeft samen met Thérèse de leiding overgenomen. In een emotioneel bericht op Instagram gaf de familie aan: “We blijven Jonnie trots maken.”
Jonnie’s bekende motto – “Oké, en nu gaan we weer door” – wordt daarbij als leidraad aangehouden. De sfeer in het restaurant is ingetogen, maar tegelijkertijd doordrenkt van respect voor de man die het tot een legendarische plek maakte.
Reflectie: wanneer zeg je iets, en wanneer zwijg je?
De situatie rondom Gordon roept ook bredere vragen op over mediaoptredens en respectvolle communicatie rond 0verlijden. Waar ligt de grens tussen openhartigheid en sensitiviteit? En hoe zorg je dat nabestaanden zich niet onnodig gekwetst voelen door publieke uitlatingen?
In tijden van verlies is het belangrijk om de nabestaanden ruimte te geven. Zelfs wanneer iets goed bedoeld is, kan de toon verkeerd vallen. Zeker als de boodschap – hoe eerlijk ook – door anderen als smakeloos of zelfzuchtig wordt ervaren.
Conclusie: woorden doen ertoe
De d00d van Jonnie Boer blijft nazinderen in Nederland. Niet alleen omdat een groot culinair talent is heengegaan, maar ook vanwege het warme en menselijke karakter dat hij belichaamde.
De reacties op Gordon laten zien dat er in rouwtijd gevoeligheden bestaan waar zorgvuldig mee moet worden omgegaan. Woorden doen ertoe — zeker in de nasleep van verlies.
Hopelijk biedt de ophef ook een moment van reflectie: over hoe we spreken over de d00d, over wat we delen in de media, en vooral over de kracht van respect in moeilijke tijden.
Wat vind jij van de uitspraken van Gordon? Laat je mening achter via onze sociale media of in de reacties onder dit artikel.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.