Algemeen
Gordon doet respectloze uitspraak over Jonnie Boer: ”Walgelijk”
Ophef na uitspraken Gordon over 0verlijden Jonnie Boer: “Had dit moment beter kunnen kiezen”
Het 0verlijden van topchef Jonnie Boer op 23 april heeft een diepe indruk achtergelaten in Nederland. De bekende kok en medeoprichter van het driesterrenrestaurant De Librije 0verleed op slechts 60-jarige leeftijd aan een longembolie, terwijl hij op het eiland Bonaire verbleef. Zijn plotselinge d00d bracht een golf van verdriet teweeg — bij collega-chefs, fans, maar ook bij bekende Nederlanders die Jonnie persoonlijk kenden.
Toch is er nu ook ophef ontstaan. Gordon, bekend als zanger, presentator en entertainer, heeft zich in een interview uitgelaten over zijn laatste ontmoeting met Jonnie Boer. De uitspraken vallen bij veel mensen niet goed, en er klinkt stevige kritiek op sociale media en in de showbizzmedia.
Gordon zat in hetzelfde vliegtuig
In een recente aflevering van het videoprogramma van Andy van der Meijde vertelt Gordon dat hij op dezelfde vlucht zat als Jonnie Boer en diens vrouw Thérèse. De zanger was op vakantie geweest op Bonaire en zegt daar vooral uitgerust te hebben.
“Ik heb eigenlijk alleen maar geslapen,” vertelt hij luchtig. Vervolgens komt hij tot een opvallende opmerking: “Ik zat dus ook gewoon aan boord met Jonnie Boer en z’n vrouw. En nu vliegt hij terug in een kist. Dat is toch niet te geloven, joh?”
Volgens Gordon heeft hij kort met Jonnie gesproken en daarbij viel hem iets op: “Ik moet heel eerlijk zeggen: ik vond dat hij er echt slecht uitzag. Ja, echt. Ik schrok er eigenlijk van.”
Kritiek op toon en timing
De uitlatingen van Gordon hebben voor flink wat discussie gezorgd. Veel mensen vinden het moment en de manier waarop hij sprak over het 0verlijden van Jonnie Boer ongepast. In de podcast Strikt Privé reageerden journalisten Evert Santegoeds en Jordi Versteegden geschokt.
Santegoeds benadrukte dat een longembolie juist zo verraderlijk is omdat het meestal onverwacht komt. “Dat zie je niet aankomen. Dat is het gevaarlijke aan een embolie,” aldus Santegoeds. Hij vond de woorden van Gordon ongepast: “Ik vind het echt walgelijk. Hoe kun je zoiets zeggen, zeker nu?”
Versteegden viel hem bij: “Hoe krijg je het je strot uit?” Ook hij vraagt zich af of Gordon zich voldoende realiseert wat de impact van zijn uitspraken kan zijn voor de nabestaanden. “Zou hij nou niet even kunnen nadenken hoe dit aankomt bij Thérèse en de kinderen?”
Reacties op sociale media: “Onnodig en pijnlijk”
Ook op X (voorheen Twitter) en Instagram is er veel te doen over de uitspraken. Sommige gebruikers noemen de woorden van Gordon “onnodig pijnlijk”, anderen vinden dat hij “opnieuw de aandacht op zichzelf vestigt”.
Een veelgelezen reactie luidt: “Je hoeft niet alles wat je denkt hardop te zeggen. Zeker niet als het gaat om iemands 0verlijden. Laat de familie in vrede rouwen.”
Er zijn ook mensen die Gordon verdedigen. Zij stellen dat zijn opmerkingen wellicht niet slecht bedoeld waren, maar dat hij simpelweg te openhartig sprak in een informele setting. “Gordon is altijd direct en dat is nu ook zo. Maar het komt ongelukkig over,” aldus een van zijn volgers.
Jonnie Boer: een man die generaties inspireerde
Tegenover de ophef staat het diepe respect dat velen blijven uitspreken voor Jonnie Boer. Samen met zijn vrouw Thérèse bouwde hij De Librije uit tot een culinair icoon. Met drie Michelinsterren werd het restaurant niet alleen een begrip in Nederland, maar ook daarbuiten.
Boer stond bekend om zijn gedrevenheid, creativiteit en liefde voor streekproducten. Hij was mentor voor talloze jonge chefs en werd geroemd om zijn menselijke aanpak, zowel in de keuken als daarbuiten.
Zijn 0verlijden kwam dan ook hard aan, zeker omdat hij op dat moment juist bezig was met ontspanning en reflectie op Bonaire. De uitvaart, gehouden op 26 april, werd bijgewoond door veel prominente gasten uit de culinaire én entertainmentwereld — waaronder de familie Froger en presentator Martijn Krabbé, die ondanks zijn gezondheidsproblemen aanwezig was om afscheid te nemen.
De Librije heropent in zijn geest
Ondanks het zware verlies heeft het team van De Librije inmiddels besloten de deuren weer te openen. Chef Nelson Tanate, jarenlang Jonnie’s rechterhand, heeft samen met Thérèse de leiding overgenomen. In een emotioneel bericht op Instagram gaf de familie aan: “We blijven Jonnie trots maken.”
Jonnie’s bekende motto – “Oké, en nu gaan we weer door” – wordt daarbij als leidraad aangehouden. De sfeer in het restaurant is ingetogen, maar tegelijkertijd doordrenkt van respect voor de man die het tot een legendarische plek maakte.
Reflectie: wanneer zeg je iets, en wanneer zwijg je?
De situatie rondom Gordon roept ook bredere vragen op over mediaoptredens en respectvolle communicatie rond 0verlijden. Waar ligt de grens tussen openhartigheid en sensitiviteit? En hoe zorg je dat nabestaanden zich niet onnodig gekwetst voelen door publieke uitlatingen?
In tijden van verlies is het belangrijk om de nabestaanden ruimte te geven. Zelfs wanneer iets goed bedoeld is, kan de toon verkeerd vallen. Zeker als de boodschap – hoe eerlijk ook – door anderen als smakeloos of zelfzuchtig wordt ervaren.
Conclusie: woorden doen ertoe
De d00d van Jonnie Boer blijft nazinderen in Nederland. Niet alleen omdat een groot culinair talent is heengegaan, maar ook vanwege het warme en menselijke karakter dat hij belichaamde.
De reacties op Gordon laten zien dat er in rouwtijd gevoeligheden bestaan waar zorgvuldig mee moet worden omgegaan. Woorden doen ertoe — zeker in de nasleep van verlies.
Hopelijk biedt de ophef ook een moment van reflectie: over hoe we spreken over de d00d, over wat we delen in de media, en vooral over de kracht van respect in moeilijke tijden.
Wat vind jij van de uitspraken van Gordon? Laat je mening achter via onze sociale media of in de reacties onder dit artikel.
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.