Algemeen
Floortje Dessing laat na 7 maanden eindelijk iets van zich horen
Floortje Dessing breekt de stilte: “Na een jaar vol verlies voel ik me langzaam weer wat sterker”
Na maanden van radiostilte heeft Floortje Dessing opnieuw van zich laten horen. De geliefde presentatrice, bekend van haar indrukwekkende reisprogramma’s, verdween vorig jaar abrupt uit de schijnwerpers. Via een emotionele post op Instagram deelt ze nu hoe zwaar het afgelopen jaar voor haar is geweest – en hoe ze langzaam weer de kracht vindt om vooruit te kijken.
Groot verlies: afscheid van haar vader
In mei 2024 kreeg Floortje te maken met een immens persoonlijk verlies: haar vader, Chris Dessing, 0verleed. Het verdriet kwam hard aan en zette haar wereld op zijn kop. De normaal zo reislustige en energieke Floortje trok zich volledig terug. Haar werk, dat haar jarenlang over de hele wereld bracht, liet ze voor wat het was. De r0uw en het verdriet vroegen al haar aandacht en energie.
In augustus van datzelfde jaar gaf ze in een open bericht aan dat het lichamelijk ook niet goed met haar ging. “Het lijf doet even niet mee,” schreef ze toen. Ze vermoedde dat ze iets had opgelopen, maar bovenal werd duidelijk dat het verlies van haar vader diepe sporen had achtergelaten.
Stilte op sociale media
De laatste keer dat Floortje iets van zich liet horen was in oktober. Toen deelde ze een foto waarop ze onder een dekentje op de bank lag – een intiem moment dat veel volgers raakte. Het was een teken dat ze nog herstellende was. Daarna bleef het stil. Geen nieuwe afleveringen, geen interviews, geen updates. Voor velen werd het duidelijk: Floortje nam de tijd die ze nodig had om te r0uwen.
Terugblik én hoop: “Elke dag weer wat sterker”
Maar nu, bijna een jaar na het verlies van haar vader, doorbreekt ze zelf de stilte. In een warme en persoonlijke Instagram-post blikt ze terug op deze moeilijke periode. “Die vader van ons hield wel van een feestje,” schrijft ze, verwijzend naar de man die haar leven zo sterk beïnvloedde. Op de dag van zijn afscheid – precies een jaar geleden – koos de familie ervoor om zijn leven te vieren, samen en met liefdevolle herinneringen.
Ze laat weten dat ze nog midden in een proces zit: “Ik ben nog even aan het landen na dit intense jaar,” schrijft ze. Maar ze voelt ook dat er beweging komt. “Ik ben mezelf langzaam weer aan het terugvinden. En word ik elke dag weer wat sterker… to be continued…”
Grote betrokkenheid van fans
De reacties op haar bericht stromen binnen. Duizenden volgers betuigen hun steun en spreken hun bewondering uit voor haar kwetsbaarheid. “Wat dapper dat je deelt hoe zwaar het is geweest,” reageert iemand. Anderen schrijven hoezeer ze haar inspirerende manier van leven hebben gemist. Floortje’s boodschap raakt een snaar bij velen die zelf ook r0uwen of moeilijke tijden doormaken.
Terug naar zichzelf, op eigen tempo
De bekende presentatrice heeft altijd bewust gekozen voor diepgang en rust, zowel in haar programma’s als in haar persoonlijke leven. Haar keuze om zich terug te trekken uit het publieke oog was voor velen begrijpelijk – en haar openheid over het proces van verlies en herstel maakt haar des te menselijker.
Er is nog geen duidelijkheid over wanneer Floortje weer aan het werk gaat of nieuwe projecten zal starten, maar daar lijkt nu ook niet de nadruk op te liggen. “Gezondheid, r0uwverwerking en innerlijke balans” lijken voor haar nu het belangrijkst.
Een toekomst in opbouw
Dat ze de woorden “to be continued…” gebruikt, geeft hoop aan haar fans – en misschien ook aan zichzelf. Want al ligt het tempo lager dan voorheen, het vuur lijkt nog altijd in haar te branden. Misschien niet meer in de vorm van verre reizen of spectaculaire tv-projecten, maar wel in de vorm van innerlijke kracht en hernieuwde levenslust.
Een leven vieren, ondanks het gemis
De manier waarop Floortje met het verlies van haar vader omgaat, is tekenend voor haar karakter: ingetogen, echt en met liefde voor het leven. Het r0uwproces is nog lang niet afgerond, maar het feit dat ze opnieuw haar stem laat horen, is veelzeggend.
Met haar boodschap laat ze zien dat het oké is om stil te staan, om niet meteen door te razen. En dat herstel tijd kost – maar ook mogelijk is, stap voor stap.
Wil je op de hoogte blijven van Floortje Dessing en haar weg terug naar het scherm? Volg haar op Instagram en blijf verbonden. ❤️
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.