Algemeen
De 32-jarige Roxeanne Hazes laat Instagram ontploffen met snoeihete bikinifoto: ‘Halleluja en amen, wat een figuur!’
Terwijl de media druk blijven speculeren over de relatieperikelen tussen André Hazes en Monique Westenberg, kiest Roxeanne Hazes voor rust en ontspanning tijdens een welverdiende vakantie. Terwijl haar broer en diens ex-vriendin de roddelpagina’s vullen met geruchten, trekt Roxeanne zich terug met haar gezin en focust zich op de kleine, mooie momenten van het leven. Op sociale media deelt ze ontspannen foto’s en geeft ze een inkijkje in haar zonnige uitje, ver weg van de schijnwerpers die haar familie vaak vergezellen.
Op Instagram laat Roxeanne haar volgers weten dat ze geniet van zon, zee en samenzijn. In plaats van in te gaan op de familiehectiek, deelt ze liever positieve energie. Ze plaatst een foto waarop ze straalt in een zomerse outfit, met als onderschrift: “Even opladen met mijn liefsten.” De foto oogst veel lof: fans reageren enthousiast op haar natuurlijke uitstraling en nuchtere houding. “Jij blijft gewoon jezelf, en dat bewonder ik zo aan je,” schrijft een volger. Een ander zegt: “Wat fijn om je zo ontspannen te zien!”
Hoewel het merendeel van de media-aandacht gericht is op André en zijn turbulente relatie met Monique, weten trouwe volgers dat ook Roxeanne een bijzonder verhaal heeft. Al sinds haar jeugd staat ze in de schijnwerpers, al kiest ze zelf voor een veel rustigere en stabielere route dan haar broer. Op 16 maart 2007 maakte ze haar tv-debuut als zangeres in het programma So You Wanna Be a Popstar op SBS6. Destijds was ze nog maar zestien jaar oud, wat ervoor zorgde dat de arbeidsinspectie een oogje in het zeil hield. In samenwerking met SBS6 werd afgesproken dat ze maximaal vijftien keer mocht optreden en dat haar tv-optredens vóór 22.30 uur zouden eindigen.
In het programma werd ze begeleid door coach Tom Peters. Hoewel ze niet als winnaar uit de bus kwam – ze verloor uiteindelijk in een sing-off van Sascha Visser en eindigde als vierde – zette ze zichzelf definitief op de kaart als jonge artiest met potentie. Sindsdien heeft ze een muzikale carrière opgebouwd die zich kenmerkt door oprechtheid en een eigenzinnige stijl. Ze houdt vast aan haar muzikale identiteit en laat zich nauwelijks meeslepen door de roem of de schandalen die soms rondom haar achternaam zweven.
Roxeanne is inmiddels 32 jaar en heeft een indrukwekkend palmares opgebouwd, zowel muzikaal als persoonlijk. Ze trad op in uitverkochte zalen, bracht diverse succesvolle singles uit en kreeg waardering voor haar eigen sound en persoonlijke teksten. Tegelijkertijd koos ze bewust voor een leven waarin haar gezin centraal staat. Haar partner en hun zoon vormen haar thuisbasis. In interviews laat ze regelmatig weten dat deze balans tussen werk en privé essentieel voor haar is. “Ik ben op mijn gelukkigst als ik thuis ben, met mijn gezin. Muziek is mijn passie, maar mijn familie is mijn anker,” zei ze onlangs in een gesprek met een lifestylemagazine.
Waar veel familieleden zich laten meeslepen door het ritme van de roddelpers, blijft Roxeanne bewust op afstand. Ze heeft een duidelijke keuze gemaakt: ze focust zich op haar eigen leven en laat de storm van speculaties rondom anderen aan zich voorbijgaan. Juist die keuze wordt gewaardeerd door haar fans en volgers. Haar authenticiteit en rust vormen een welkome tegenhanger in een wereld vol ophef en headlines.
De vakantiefoto die ze onlangs deelde, laat zien dat die benadering werkt. Op de foto is te zien hoe ze, zichtbaar ontspannen, geniet van de zon. De reacties liegen er niet om: “Wat zie je er goed uit! Je straalt rust uit,” schrijft een volger. Een ander merkt op: “Fijn dat jij je niet laat meeslepen door alle Hazes-hectiek.”
Ondertussen blijven de geruchten rondom haar broer André en zijn ex Monique de headlines domineren. Showbizzcommentator Evert Santegoeds suggereerde zelfs dat er op vakantie een huwelijksaanzoek had plaatsgevonden, al is daar vooralsnog geen enkel bewijs voor. Het officiële statement dat André en Monique momenteel ‘op een andere plek in elkaars leven staan’ doet vermoeden dat de koek definitief op is. Desondanks verblijven de twee wel samen op vakantie, samen met hun zoontje en familieleden, waaronder Roxeanne en haar partner Erik.
Wat daar precies speelt, laat Roxeanne wijselijk in het midden. Ze plaatst geen foto’s van groepsmomenten en reageert niet op vragen of geruchten. Haar profiel is een bron van positiviteit, met foto’s van de natuur, lekkere maaltijden en kleine momenten van geluk. Daarmee bouwt ze gestaag aan een ander imago: dat van een nuchtere artieste met hart voor haar gezin, gevoel voor stijl en liefde voor muziek.
In het najaar staat er weer nieuwe muziek op de planning. Roxeanne liet eerder dit jaar weten dat ze bezig is met een nieuw album, waarin ze persoonlijke verhalen wil verwerken. “Het worden liedjes over vrouw-zijn, moeder-zijn, en over opgroeien in de schaduw van bekendheid,” verklapte ze al. Veel fans kijken reikhalzend uit naar deze nieuwe muzikale fase, waarin ze naar eigen zeggen nog dichter bij zichzelf wil blijven.
Wat haar toekomstplannen ook zijn, één ding is duidelijk: Roxeanne Hazes bewandelt haar eigen pad. In een familie waarin roem en rumoer vaak hand in hand gaan, is zij het toonbeeld van kalmte en zelfbeheersing. Haar vakantie is daarvan het beste bewijs: geen ophef, geen headlines, maar zon, rust en liefde. Soms is dat precies wat een mens nodig heeft.
De komende weken blijft het afwachten wat er verder bekend wordt over de familie Hazes en de onderlinge verhoudingen. Maar zolang Roxeanne zich blijft richten op haar eigen koers, lijkt ze de stormen moeiteloos te trotseren. En dat is misschien wel haar grootste kracht. Terwijl anderen worden meegesleurd door geruchten, blijft zij stilstaan bij wat echt telt: haar muziek, haar gezin, en het leven dat ze zelf vormgeeft, buiten het zicht van de roddelbladen.
Voor haar 400.000 volgers is dat een verademing. En voor zichzelf misschien wel de sleutel tot duurzaam geluk.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.