Algemeen
Collega BN´ers helemaal klaar met André Hazes: ´Weerzinwekkende knul´
Volkszangers André Hazes jr. en Mart Hoogkamer hebben een nieuwe televisieshow op SBS6 waarin ze zich presenteren als het hedendaagse duo Geer & Goor. Net als hun voorgangers nemen ze allerlei klusjes aan, zoals helpen op de boerderij en in verzorgingstehuizen. Maar nog vóór de show echt van start is gegaan, ligt het duo al onder vuur. Vooral Johan Derksen laat in Vandaag Inside geen spaan heel van de eerste beelden.
Geen waardige opvolgers
Volgens Johan Derksen is de poging om Hazes en Hoogkamer neer te zetten als opvolgers van Gerard Joling en Gordon ronduit mislukt. “Dat wordt een slap aftreksel van Geer & Goor,” oordeelt hij scherp. Derksen zag een korte preview van de show waarin de zangers hem ook nog even bespotten. “Ze maken grapjes over mij, dat ze fan van me zijn. Nou, ik ben géén fan van die twee. Ik vind het weerzinwekkende artiestjes.”
René valt hem bij
Ook zijn collega René van der Gijp kan weinig waardering opbrengen voor het nieuwe programma. Hij vat het kort samen met het woord ‘kinderachtig’. De beelden die getoond zijn, overtuigen hem allerminst. Het duo zou volgens hem simpelweg niet passen bij het format en mist de charme en chemie die Geer & Goor wél hadden.
Tv-analiste is ook kritisch
Tina Nijkamp, voormalig zenderbaas van SBS en tegenwoordig regelmatig te zien bij Vandaag Inside, sluit zich aan bij de kritiek van de mannen aan tafel. “Ze doen precies hetzelfde als Gerard en Gordon deden. Ze hadden echt iets origineels moeten bedenken. Nu voelt het gewoon nep. Dat is wat het probleem is.” Volgens haar zijn Hazes en Hoogkamer simpelweg geen geloofwaardige vervangers.
‘Wat hadden we dan verwacht?’
Advocaat en tv-gast Job Knoester reageert luchtig op de mogelijke flop. “Moeten we het echt een teleurstelling noemen als het mislukt? Ze hebben nog niet echt iets groots bereikt op televisie, dus wat is dan de schade?” Knoester suggereert dat de verwachtingen wellicht te hoog gespannen waren voor het muzikale duo.
Verkeerde doelgroep
Volgens Johan Derksen maakt SBS6-baas John de Mol een inschattingsfout. “Ze hebben inderdaad veel fans als zangers, maar dat publiek kijkt geen televisie meer om 20.30 uur. Dat zijn vooral jongeren, en die zitten op TikTok en YouTube. De 40-plussers, die nog wel lineair tv kijken, zitten niet te wachten op deze twee.”
René: ‘Niemand zit hierop te wachten’
René van der Gijp sluit zich daarbij aan. “De mensen die ’s avonds echt nog voor de buis zitten, willen dit helemaal niet zien. Die haken bij het zien van André en Mart meteen af.” Hij voorspelt dat het programma waarschijnlijk snel zal verdwijnen uit de programmering als de kijkcijfers tegenvallen.
‘Zet het maar op YouTube’
Johan Derksen heeft ten slotte nog een suggestie: “Zet het maar op YouTube, dan kan hun eigen publiek er eventueel nog wat van maken.” Een televisiehit lijkt het in elk geval niet te worden als het aan de heren van Vandaag Inside ligt. De kritiek is hard, en de verwachtingen zijn inmiddels bijzonder laag.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.