Algemeen
Bijzondere onthulling: Dit is waarom Henny Huisman plotseling verdwenen is van tv
Henny Huisman: van tv-icoon tot vergeten held — waar bleef het applaus?
Er was een tijd dat de Nederlandse televisie niet zonder Henny Huisman kon. Met zijn energieke presentatie, warme uitstraling en oprechte betrokkenheid groeide hij in de jaren ’80 en ’90 uit tot een van de meest geliefde gezichten van de buis. Programma’s als De Mini-playbackshow, De Soundmixshow en later Korenslag bereikten miljoenen kijkers en vormden het hart van menig zaterdagavond.
Maar vandaag is het oorverdovend stil rond de man die ooit het gezicht van de Nederlandse familieshows was. Hoe is het mogelijk dat iemand met zo’n indrukwekkende staat van dienst zo plots uit beeld verdween? En wat zegt dat over hoe we in Nederland omgaan met onze televisie-erfgoed?
De hoogtijdagen: warmte, muziek en herkenning
Wie in de jaren ‘80 en ‘90 opgroeide, kan er niet omheen: de herkenbare stem van Henny, zijn vriendelijke gezicht en zijn danspasjes tijdens de aankondiging van een jonge playbackartiest of onbekende zanger. De Soundmixshow was een kweekvijver voor talent, met namen als Marco Borsato en Edsilia Rombley als blijvende herinnering aan zijn invloed.
Het geheim van zijn succes? Oprechtheid. Henny was geen showbizzdiva of gelikte presentator, maar een man van het volk. Zijn empathie voor deelnemers, zijn vrolijke toon en zijn vermogen om jong en oud te raken maakten hem uniek. Hij vertegenwoordigde een televisietijdperk waarin verbinding centraal stond.
De val van het doek: plots stil aan het Mediapark
Na het succes volgde echter iets wat bijna niemand had zien aankomen: radiostilte. Geen nieuwe shows, geen vaste plek meer bij omroepen, geen terugkerende formats. In een interview met AD Magazine in 2019 liet Henny blijken zelf ook nauwelijks te begrijpen hoe het zover kon komen.
“Ze zien me als een relikwie,” zei hij. “Alsof ik bij het oude meubilair hoor, terwijl ik nog steeds ideeën heb — en de energie om ze uit te voeren.”
Volgens Huisman begon zijn terugtrekking uit de tv-wereld bij de EO, waar hij tussen 2007 en 2009 het programma Korenslag presenteerde. Een opmerking over de geaardheid van een apostel — bedoeld als grap — werd hem niet in dank afgenomen. De samenwerking eindigde abrupt, en sindsdien bleef het opvallend stil rond de presentator.
Niet meer welkom, geen nieuwe kans
Het pijnlijke voor Henny is niet alleen het gebrek aan opdrachten, maar vooral de complete afwezigheid van dialoog. In 2021 liet hij in een interview met Story weten dat hij nog steeds vol ideeën zit. Maar omroepen tonen geen interesse. Zelfs een uitnodiging om zijn ideeën te pitchen aan de koffietafels van het Mediapark blijft uit.
En dat terwijl formats als The Masked Singer, Holland’s Got Talent en The Voice overduidelijk schatplichtig zijn aan het genre dat Henny groot maakte: muzikale shows waarin gewone mensen hun talent tonen.
Het televisielandschap is veranderd
Een deel van de verklaring ligt in de snelle veranderingen binnen de mediawereld. Waar familieshows vroeger de standaard waren, draait televisie nu om jong, snel, digitaal. Streamingdiensten, reality-tv en influencers hebben de plaats ingenomen van lineaire tv-presentatoren.
Henny Huisman, met zijn gemoedelijke stijl en rustige aanpak, past niet langer in het profiel waar omroepen vandaag op mikken: flitsend, jeugdig en viraal potentieel. Dat hij ooit miljoenen kijkers trok, lijkt ineens niet meer relevant. Alsof ervaring en impact uit het verleden niets meer waard zijn in de jacht op clicks en trending topics.
Een echo van gemis: nostalgie bij het publiek
Toch blijft Henny Huisman in het collectieve geheugen gegrift. Onder zijn generatie fans leeft een diepe vorm van nostalgie. Op sociale media wordt zijn naam nog vaak genoemd als symbool voor “de tijd dat televisie nog echt verbond”.
“Henny bracht gezinnen samen voor de buis,” schrijft een fan op Facebook. “Dat zie je nu nauwelijks nog. Alles is gefragmenteerd, vluchtig. Maar hij was écht.”
Ook in regionale interviews of nostalgische terugblikken komt zijn naam vaak naar boven als een voorbeeld van een presentator met hart en ziel. Iemand die zijn deelnemers oprecht behandelde, die stond voor positiviteit, en die niet bang was voor een beetje vrolijke gekkigheid.
Een leven in rust, maar niet zonder plannen
Inmiddels woont Henny Huisman in het Friese Twijzelerheide, ver weg van de hectiek van de Randstad en het Mediapark. Af en toe duikt hij nog op in een programma als Adieu God?, waar hij openhartig sprak over zijn geloofsreis. In 2020 haalde hij kort het nieuws met zijn strijd tegen prostaatkanker, die hij gelukkig goed doorstond.
Op zijn sociale media laat hij zich nu en dan horen, vaak met een kwinkslag of nostalgische terugblik. Maar de vurige wens om weer iets te doen op televisie lijkt nog steeds springlevend.
“Ik heb nog formats liggen. Dingen die écht iets kunnen toevoegen aan het huidige tv-landschap,” zei hij eerder.
Waarom een tweede kans gerechtvaardigd is
De vraag rijst: waarom krijgt iemand als Henny Huisman geen tweede kans? In een tijd waarin omroepen worstelen met verbinding, vertrouwen en vernieuwing, lijkt iemand met zijn kwaliteiten en geschiedenis juist van grote waarde.
Een programma dat draait om menselijke verhalen, muziek, interactie en positiviteit — het zou zomaar kunnen aanslaan, juist nu. In een medialandschap vol snelle prikkels verlangen veel kijkers naar eenvoud en oprechtheid.
Bovendien zouden jongere generaties Henny kunnen ontdekken als de presentator die je even laat glimlachen, zonder dat je hoeft te scrollen of te swipen.
Wat Henny vertegenwoordigt
Meer dan een televisiepersoonlijkheid, is Henny Huisman een symbool van een tijdperk. Een tijd waarin je met je gezin voor de tv ging zitten, waarin applaus oprecht voelde, waarin kandidaten nog geen sterren waren maar mensen met een droom.
Zijn verdwijning zegt dan ook meer dan alleen iets over hem persoonlijk. Het zegt iets over hoe snel we iconen vergeten. Hoe weinig ruimte er is voor verleden, ervaring, en de waarde van herkenning in een overvolle mediamarkt.
Conclusie: verdwijnt de ziel van de televisie met hem?
Henny Huisman mag dan niet meer wekelijks op tv zijn, in de herinnering van miljoenen leeft hij voort. Zijn programma’s vormden bakens van verbinding, herkenning en positiviteit in een snel veranderende wereld. En dat is misschien precies wat we vandaag opnieuw nodig hebben.
Of hij ooit terugkeert op het scherm, blijft de vraag. Maar één ding staat vast: zijn plek in de Nederlandse televisiegeschiedenis is onuitwisbaar. En misschien is het tijd dat we als kijkers en omroepen die waarde opnieuw gaan erkennen.
Wat vind jij? Zou een Henny Huisman-comeback welkom zijn in deze tijd van snelle tv en korte aandachtsspanne? Deel je mening en discussieer mee op onze Facebookpagina!
De verjaardag van Frans Bauer is dit jaar meer dan een simpel moment waarop de taart wordt aangesneden en kaarsjes worden uitgeblazen. In alles wat zijn gezin deelt, voel je hoe diep de onderlinge band is en hoeveel betekenis deze dag voor hen heeft. De woorden van zijn vrouw Mariska en hun zoon Christiaan geven een warm, persoonlijk inkijkje in het leven van een familie waarin liefde, humor en loyaliteit centraal staan. Het zijn boodschappen die niet alleen Frans raken, maar ook iedereen die ze leest, omdat ze zo herkenbaar en oprecht zijn.
Wat direct opvalt, is de vanzelfsprekende warmte waarmee Frans door zijn gezin wordt omringd. Er is geen grootse opsmuk nodig om duidelijk te maken hoeveel hij voor hen betekent. In de manier waarop zij over hem praten, zie je een man die niet alleen bekend is om zijn muziek en zijn lach, maar vooral om zijn rol als vader, echtgenoot en stabiele factor binnen het gezin. Juist die menselijke kant maakt deze verjaardag zo bijzonder.
Een zoon die zijn vader met trots en humor eert
Christiaan Bauer grijpt de verjaardag van zijn vader aan om zijn gevoelens openlijk te delen. Niet met zware woorden of overdreven lof, maar met een combinatie van humor en diepe waardering. Hij noemt Frans niet alleen zijn vader, maar ook zijn beste vriend. Die ene zin zegt eigenlijk alles. Het laat zien dat hun band verder gaat dan de traditionele vader-zoonrelatie en dat er sprake is van wederzijds vertrouwen en vriendschap.
Christiaan beschrijft zijn vader als iemand die altijd klaarstaat, iemand met een duidelijke mening en een sterke overtuiging. Met een knipoog voegt hij eraan toe dat zijn vader “altijd gelijk heeft, of in elk geval denkt te hebben”. Die lichte spot maakt de boodschap alleen maar warmer. Het is precies die balans tussen respect en humor die hun relatie typeert.
In zijn boodschap kijkt Christiaan ook terug op de lessen die hij van zijn vader heeft meegekregen. Het gaat niet om grote levenswijsheden alleen, maar juist om de kleine dingen: doorzettingsvermogen, nuchter blijven, jezelf blijven en het leven niet al te zwaar maken. Je voelt hoe dankbaar hij is voor die opvoeding en hoe trots hij is om Frans zijn vader te mogen noemen. Tegelijkertijd kijkt hij vooruit. Hij spreekt de wens uit om nog vele jaren samen te lachen, herinneringen te maken en het leven te vieren. Dat vooruitkijken geeft de boodschap extra diepte en laat zien hoe sterk hun band is.
Mariska’s liefdevolle woorden vol herkenning en warmte
Ook Mariska staat uitgebreid stil bij de verjaardag van haar man. Haar woorden zijn liefdevol, maar nooit overdreven. Ze noemt Frans haar “rots in de branding”, een uitdrukking die meteen duidelijk maakt welke rol hij in haar leven speelt. Hij is degene op wie ze kan bouwen, iemand die stabiliteit en vertrouwen biedt, maar tegelijkertijd ook zorgt voor gezelligheid en energie.
Mariska beschrijft Frans als “52 jaar jong, vol plannen, licht allergisch voor rust en altijd gezellig”. Die omschrijving schetst een levendig beeld van een man die niet stil kan zitten en het leven met enthousiasme tegemoet treedt. Het laat zien dat Frans, ondanks zijn jarenlange carrière, nog altijd nieuwsgierig en actief in het leven staat. Voor Mariska is dat duidelijk een van de eigenschappen die ze het meest in hem waardeert.
In haar boodschap zit ook een herkenbare nuchterheid. Ze grapt dat ze doen alsof het een rustige dag wordt, maar dat in werkelijkheid visite, taart en gezelligheid natuurlijk niet zullen ontbreken. Het is precies dat soort alledaagse details dat de boodschap zo echt maakt. Je ziet het bijna voor je: een huis vol mensen, gelach aan tafel en een sfeer waarin niemand zich hoeft voor te doen als iets wat hij niet is. De familie Bauer blijft ook op bijzondere dagen vooral zichzelf.
Een gezin waarin liefde vanzelfsprekend is
Wat uit alle berichten spreekt, is hoe hecht het gezin is. Frans en Mariska hebben samen vier zoons: Jan, Christiaan, Frans jr. en Lucas. In de manier waarop zij over hun vader en man praten, zie je hoe belangrijk familie voor hen is. Er wordt niet alleen teruggekeken, maar ook vooruitgeblikt. En dat vooruitkijken krijgt dit jaar een extra bijzondere betekenis.
In 2026 breekt er namelijk een nieuw hoofdstuk aan voor de familie Bauer. Frans en Mariska zullen dan voor het eerst opa en oma worden. Hun zoon Jan en zijn vriendin Danique verwachten in mei hun eerste kindje. Dat nieuws heeft binnen de familie voor veel enthousiasme en ontroering gezorgd. Het voelt als een natuurlijke uitbreiding van een gezin dat al zo hecht is.
Mariska deelde onlangs via sociale media het geslacht van hun toekomstige kleinkind. Tijdens een feestelijke gender reveal werd bekend dat Jan en Danique een zoon verwachten. Haar woorden straalden pure blijdschap uit: de komst van een kleinzoon, het begin van een nieuw avontuur als grootouders. Het laat zien hoe deze familie niet alleen leeft in het nu, maar ook vol verwachting kijkt naar wat komt.
Symboliek van een verjaardag
De 52e verjaardag van Frans voelt daardoor bijna symbolisch. Het is niet alleen een moment om stil te staan bij wat is geweest, maar ook bij wat nog komt. Frans staat op een punt in zijn leven waarop hij kan terugkijken op een rijke carrière en een warm gezinsleven, terwijl er tegelijkertijd nieuwe rollen en ervaringen op hem wachten. De rol van opa zal daar ongetwijfeld een bijzondere plek in innemen.
De woorden van zijn gezin onderstrepen hoezeer Frans wordt gewaardeerd om wie hij is, niet om wat hij doet. Natuurlijk is hij bekend en geliefd bij een groot publiek, maar binnen zijn familie draait het om heel andere dingen: zijn aanwezigheid, zijn steun, zijn humor en zijn betrokkenheid. Dat maakt deze verjaardag zo bijzonder en zo menselijk.
Een jaar vol vooruitzicht en verbondenheid
Als je alle boodschappen samen leest, ontstaat er een helder beeld van een familie die stevig in elkaar zit. Een gezin waarin ruimte is voor humor, voor emoties en voor toekomstplannen. De verjaardag van Frans is daarin een mooi ankerpunt. Het is een dag waarop liefde wordt uitgesproken, waardering wordt gedeeld en vooruit wordt gekeken naar alles wat nog gaat komen.
Met een nieuwe generatie op komst en een sterke familieband als basis, lijkt 2026 voor de familie Bauer een jaar te worden vol bijzondere momenten. En terwijl Frans zijn 52e levensjaar ingaat, is één ding duidelijk: hij staat er niet alleen voor. Hij wordt omringd door mensen die hem kennen, waarderen en liefhebben, precies zoals hij is.