Algemeen
Beelden uitvaart Jonnie Boer zorgen voor tranen bij iedereen: ”Daar gaat hij”
Een stad in rouw: Zwolle neemt afscheid van topchef Jonnie Boer met tranen, stilte en ronkende motoren
Op vrijdagochtend kort na tienen was het muisstil in de Assiestraat in Zwolle. Daar, in het hart van de stad en aan de deuren van zijn levenswerk De Librije, nam Nederland op indringende wijze afscheid van Jonnie Boer. De topchef, die vorige week plotseling 0verleed op Bonaire aan de gevolgen van een longembolie, werd begeleid door een stoet van meer dan honderd Harley-Davidson-motorrijders op zijn laatste reis. Wat zich daar afspeelde, was niet zomaar een uitvaart: het was een eerbetoon dat door merg en been ging.
Stilte, muziek en broosheid
De zon scheen zwak door de wolken, maar de sfeer was zwaar. Toen de beschilderde kist met het lichaam van Jonnie Boer uit het restaurant werd gedragen, viel een oorverdovende stilte. Geen geroezemoes, geen gefluister – enkel de klanken van ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins vulden de ruimte. De muziek, melancholisch en geladen, zorgde voor kippenvel bij velen.
De kist, in graffitistijl beschilderd – kleurrijk en onconventioneel, net als de man zelf – werd niet in een traditionele rouwauto geplaatst. In plaats daarvan werd hij voorzichtig op een zijspan van een Harley-Davidson gelegd. Daaromheen stonden zijn dierbaren: familie, collega’s, vrienden, personeel. Sommigen hielden elkaar vast, anderen lieten stil hun tranen gaan.
Ronkende motoren, rollende emoties
Zodra de motor zich in beweging zette, begeleid door twee zwarte Porsches, werd de stilte ingeruild voor het diepe, ronkende geluid van tientallen motoren die volgden. Meer dan honderd Harley-rijders vormden een eerbiedige colonne. Het geluid was indrukwekkend – rauw, krachtig, en tegelijkertijd troostend. Een laatste groet aan een man die zelf ook een motorliefhebber was.
Voor de omstanders was het een surrealistisch beeld: de flamboyante chef, pas 60 jaar oud, onderweg naar zijn laatste rustplaats. Mensen op straat stonden stil. Sommigen filmden, maar velen bleven vooral kijken – stil, met vochtige ogen, alsof ze het nog steeds niet konden bevatten.
Een verlies dat de stad raakt
Het verdriet om het 0verlijden van Jonnie Boer is niet beperkt gebleven tot zijn familie of collega’s. In de dagen na zijn d00d kleurde heel Zwolle langzaam in rouw. Voor het sterrenrestaurant werden bloemen neergelegd, kaarsjes gebrand, en kaartjes geschreven. Drie vlaggen aan de gevel hangen sindsdien halfstok, als stil teken van verlies.
Zelfs op Koningsdag, normaal een feestelijk hoogtepunt in de stad, werd een minuut stilte gehouden. Optredens werden onderbroken, muziek ging uit. De stad hield de adem in, alsof men even wilde zeggen: “We vergeten je niet, Jonnie.”
Jeanette Schmiet: “Hij hóórde bij Zwolle”
Voor velen in Zwolle voelt het verlies persoonlijk. Zo ook voor Jeanette Schmiet, die in tranen vertelt:
“Het laat me niet los, ik krijg er echt kippenvel van. Jonnie hóórde bij Zwolle. De manier waarop hij met zoveel liefde kookte, ik weet zeker dat hij dat heeft doorgegeven aan zijn personeel.”
Dat gevoel wordt breed gedragen. Boer was geen afstandelijke topchef; hij was zichtbaar, benaderbaar en betrokken. Hij gaf de stad smaak en karakter, letterlijk en figuurlijk. Wat hij met zijn vrouw Thérèse en team in De Librije opbouwde, was veel meer dan een restaurant. Het was een ambassade van gastvrijheid, van vakmanschap en vooral van menselijkheid.
Een afscheid dat bij hem past
De uitvaart was niet traditioneel, en dat was precies zoals het moest zijn. Jonnie Boer stond bekend om zijn eigenzinnige smaak en uitgesproken keuzes. Dat hij zou worden uitgezwaaid vanuit zijn eigen keuken, in zijn eigen stad, met motoren en wijn in plaats van zwarte auto’s en strakke pakken – dat had niemand anders kunnen bedenken dan hijzelf.
Bij het afscheid in De Librije was ruimte voor wijn en herinneringen. Sommigen hieven het glas bij zijn portret, anderen legden een hand op zijn kist. Er werd gehuild en gelachen, gesproken en gezwegen. De sfeer was intiem, zonder poespas, maar vol betekenis.
En toen de motorstoet vertrok, stond heel Zwolle stil. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.
Bekende Nederlanders betonen hun respect
Het 0verlijden van Jonnie Boer bracht ook veel mensen uit de landelijke bekendheid naar Zwolle. Onder de genodigden waren onder meer de z!eke Martijn Krabbé, de familie Froger, tv-persoonlijkheden als Jan Slagter en Humberto Tan, sporticoon Jaap Stam, en chef-kok Herman den Blijker. Hun aanwezigheid maakte duidelijk hoe breed de impact van Jonnie’s werk en persoonlijkheid was.
Op sociale media verschenen talloze berichten van bewondering en verdriet. Velen prezen zijn ambachtelijkheid, zijn bescheidenheid ondanks zijn status, en zijn onmiskenbare invloed op de Nederlandse gastronomie.
Zijn laatste reis
Het moment waarop de motor met de kist zich verwijderde van De Librije was confronterend. Een hoofdstuk werd gesloten, een icoon reed weg. Wat achterbleef, was stilte – én de wetenschap dat zijn invloed nog lang zal blijven doorwerken.
Zijn gezin – Thérèse, Jimmie en Isabelle – bleef tijdens het publieke moment bewust op de achtergrond. Pas later op de dag voegden zij zich bij het gezelschap, om in besloten kring de uitvaart voort te zetten. Een rouwproces dat ruimte kreeg om op eigen manier vorm te vinden.
De erfenis van een culinaire pionier
Wat Jonnie Boer achterlaat, is meer dan een plek in de culinaire geschiedenisboeken. Hij laat een erfenis van kwaliteit, toewijding en lef achter. Zijn keuken was vernieuwend zonder pretentie, zijn stijl verfijnd maar toegankelijk. Hij zette Nederland – en Zwolle – op de kaart, niet alleen als chef, maar ook als mens.
Zijn team in De Librije, onder leiding van chef Nelson Tanate en zijn kinderen, zal zijn werk voortzetten. Niet als imitatie, maar als eerbetoon. De filosofie van Jonnie blijft: koken met aandacht, leven met passie, en altijd blijven vernieuwen.
Slot: Een man die bleef wie hij was
Jonnie Boer was een man van contrasten: groot in zijn vak, maar klein in zijn ego. Wereldberoemd, maar met beide benen op de grond. Hij droeg drie sterren, maar ontving gasten met de warmte van een dorpskok. En juist dat maakt zijn verlies zo schrijnend – maar zijn nalatenschap des te indrukwekkender.
Zijn laatste reis begon met stilte, motorgeronk en tranen. Wat blijft, is liefde. Voor zijn werk, zijn stad, zijn mensen.
Rust zacht, Jonnie. Je hebt je sporen ver voorbij de keukenvloer achtergelaten.
Laatste eerbetoon aan Jonnie Boer in Zwolle: Harley-Davidsons begeleiden topkok op zijn laatste reis https://t.co/OkJx10Vuuk
— De Telegraaf (@telegraaf) May 2, 2025
Algemeen
Droevig nieuws uit het ziekenhuis over Tooske Ragas – Ze heeft het 5 minuten geleden bevestigd
Het is een bijzonder zware en emotionele periode voor Tooske Ragas. De actrice en presentatrice heeft zelf bevestigd dat zij momenteel in het z!ekenhuis verblijft, kort nadat haar vader recent is weggevallen. Het nieuws kwam hard binnen bij haar fans, collega’s en vrienden, die vrijwel direct massaal hun steun en medeleven zijn gaan uitspreken. Wat normaal gesproken een sterke en energieke publieke persoonlijkheid is, laat zich nu noodgedwongen van een kwetsbare kant zien.
Een klap die te groot werd om alleen te dragen
Volgens mensen uit de directe omgeving van Tooske was het verdriet al dagenlang intens aanwezig. Het gemis van haar vader, met wie zij een hechte band had, drukte zwaar op haar gemoed. Ze probeerde aanvankelijk door te gaan, zoals ze dat altijd doet: verantwoordelijk, professioneel en met oog voor anderen. Maar het verlies bleek uiteindelijk te groot om zonder hulp te verwerken. De emotionele belasting stapelde zich op, tot het moment kwam dat medische begeleiding noodzakelijk werd.
“Ze was compleet uitgeput,” vertelt een bron dichtbij de familie. “Niet alleen lichamelijk, maar vooral mentaal. Het was alsof alles tegelijk binnenkwam.” Die uitputting leidde ertoe dat Tooske in het z!ekenhuis werd opgenomen, niet vanwege een acute lichamelijke aandoening, maar omdat haar lichaam en hoofd simpelweg rust nodig hadden.
Alle verplichtingen op pauze
In overleg met haar naasten en professionals heeft Tooske besloten om al haar werkzaamheden voorlopig stil te leggen. Optredens, opnames en publieke verplichtingen zijn afgezegd. Een woordvoerder laat weten dat die beslissing met zorg is genomen. “Tooske krijgt nu de ruimte om te r0uwen, zonder druk of verwachtingen. Ze wordt omringd door familie en goede vrienden.”
Voor iemand die bekendstaat om haar discipline en betrokkenheid is dat geen makkelijke stap. Collega’s beschrijven haar als iemand die zelden klaagt en altijd doorgaat. Juist daarom maakt deze situatie zoveel indruk. Het laat zien dat r0uw zich niet laat plannen of beheersen, hoe sterk iemand ook is.
Massale steun van fans en collega’s
Kort na het bekend worden van haar z!ekenhuisopname stroomden de reacties op sociale media binnen. Fans delen warme woorden, hartjes en persoonlijke berichten. Sommigen vertellen hoe Tooske hen door de jaren heen heeft geraakt met haar werk, haar openheid of haar energie op televisie. Anderen spreken simpelweg hun hoop uit dat ze de rust en steun krijgt die ze nodig heeft.
Ook uit de media- en theaterwereld klinkt veel medeleven. Collega’s benadrukken dat Tooske altijd klaarstaat voor anderen en nu zelf diezelfde zachtheid verdient. “Dit is zo’n moment waarop alles even stil mag vallen,” schrijft iemand. “R0uw heeft geen tijdschema.”
Een publieke vrouw, een persoonlijk verlies
Hoewel Tooske gewend is om in de schijnwerpers te staan, is dit een situatie waarin privacy essentieel is. Het z!ekenhuis heeft dan ook geen verdere details gedeeld over haar toestand, behalve dat zij stabiel is en vooral emotioneel uitgeput. Er wordt nadrukkelijk gevraagd om rust rondom haar herstel.
Voor het publiek is het soms lastig te bevatten hoe zwaar een persoonlijk verlies kan wegen, juist bij bekende mensen. Zij worden vaak gezien als ‘sterk’, ‘succesvol’ of ‘altijd positief’. Maar ook zij zijn dochters, partners en familieleden, met gevoelens die net zo diep gaan als bij ieder ander.
R0uwen vraagt tijd en ruimte
R0uw is geen rechte lijn. Het komt in golven, onverwacht en soms overweldigend. In het geval van Tooske lijkt die golf nu allesomvattend te zijn. Dat zij in het z!ekenhuis verblijft, onderstreept hoe belangrijk het is om signalen serieus te nemen wanneer verdriet te zwaar wordt.
Deskundigen benadrukken dat het erkennen van die grens juist getuigt van kracht. Het betekent luisteren naar jezelf en accepteren dat je niet alles alleen hoeft te dragen. Voor Tooske is dit moment er een van stilstaan, voelen en langzaam verwerken.
Een warme herinnering aan haar vader
Hoewel Tooske zelf nog weinig woorden heeft gedeeld over haar vader, spreken mensen in haar omgeving over een liefdevolle band. Hij zou een belangrijke rol hebben gespeeld in haar leven en haar altijd gesteund hebben in haar keuzes en carrière. Dat maakt het gemis des te groter.
Fans herinneren zich eerdere momenten waarop Tooske sprak over familie, over dankbaarheid en over de waarde van verbinding. Die woorden krijgen nu een extra lading. Het laat zien hoe diep familiebanden kunnen doorwerken, ook – of juist – wanneer iemand volwassen is en een eigen leven heeft opgebouwd.
Respect voor stilte
In een tijd waarin nieuws zich razendsnel verspreidt en iedereen een mening deelt, klinkt ook een oproep tot terughoudendheid. Verschillende collega’s en fans vragen om respect voor de stilte die Tooske nu nodig heeft. Geen speculaties, geen druk, maar ruimte.
“Dit is geen show, dit is echt,” schrijft een fan treffend. “Laat haar gewoon mens zijn.”
Vooruitkijken zonder haast
Hoe het hersteltraject er precies uit zal zien, is nog niet duidelijk. En dat hoeft ook niet. Voor nu draait alles om rust, nabijheid en het langzaam hervinden van evenwicht. Niemand verwacht dat Tooske snel weer op het scherm verschijnt. Haar gezondheid en welzijn staan voorop.
Wat wel zeker is: de steun is groot, oprecht en warm. En die steun kan, hoe klein ook, bijdragen aan het gevoel er niet alleen voor te staan.
Een kwetsbaar moment, gedeeld met velen
Het verhaal van Tooske Ragas raakt, juist omdat het zo herkenbaar is. Achter de bekendheid schuilt een dochter die haar vader moet missen. Iemand die normaal anderen vermaakt, maar nu zelf gedragen moet worden.
Haar fans hopen dat ze, omringd door liefde, tijd krijgt om dit zware hoofdstuk te verwerken. Zonder haast, zonder verwachtingen. Want zelfs de sterkste mensen hebben soms een plek nodig om even stil te staan.