Algemeen
Beelden uitvaart Jonnie Boer zorgen voor tranen bij iedereen: ”Daar gaat hij”
Een stad in rouw: Zwolle neemt afscheid van topchef Jonnie Boer met tranen, stilte en ronkende motoren
Op vrijdagochtend kort na tienen was het muisstil in de Assiestraat in Zwolle. Daar, in het hart van de stad en aan de deuren van zijn levenswerk De Librije, nam Nederland op indringende wijze afscheid van Jonnie Boer. De topchef, die vorige week plotseling 0verleed op Bonaire aan de gevolgen van een longembolie, werd begeleid door een stoet van meer dan honderd Harley-Davidson-motorrijders op zijn laatste reis. Wat zich daar afspeelde, was niet zomaar een uitvaart: het was een eerbetoon dat door merg en been ging.
Stilte, muziek en broosheid
De zon scheen zwak door de wolken, maar de sfeer was zwaar. Toen de beschilderde kist met het lichaam van Jonnie Boer uit het restaurant werd gedragen, viel een oorverdovende stilte. Geen geroezemoes, geen gefluister – enkel de klanken van ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins vulden de ruimte. De muziek, melancholisch en geladen, zorgde voor kippenvel bij velen.
De kist, in graffitistijl beschilderd – kleurrijk en onconventioneel, net als de man zelf – werd niet in een traditionele rouwauto geplaatst. In plaats daarvan werd hij voorzichtig op een zijspan van een Harley-Davidson gelegd. Daaromheen stonden zijn dierbaren: familie, collega’s, vrienden, personeel. Sommigen hielden elkaar vast, anderen lieten stil hun tranen gaan.
Ronkende motoren, rollende emoties
Zodra de motor zich in beweging zette, begeleid door twee zwarte Porsches, werd de stilte ingeruild voor het diepe, ronkende geluid van tientallen motoren die volgden. Meer dan honderd Harley-rijders vormden een eerbiedige colonne. Het geluid was indrukwekkend – rauw, krachtig, en tegelijkertijd troostend. Een laatste groet aan een man die zelf ook een motorliefhebber was.
Voor de omstanders was het een surrealistisch beeld: de flamboyante chef, pas 60 jaar oud, onderweg naar zijn laatste rustplaats. Mensen op straat stonden stil. Sommigen filmden, maar velen bleven vooral kijken – stil, met vochtige ogen, alsof ze het nog steeds niet konden bevatten.
Een verlies dat de stad raakt
Het verdriet om het 0verlijden van Jonnie Boer is niet beperkt gebleven tot zijn familie of collega’s. In de dagen na zijn d00d kleurde heel Zwolle langzaam in rouw. Voor het sterrenrestaurant werden bloemen neergelegd, kaarsjes gebrand, en kaartjes geschreven. Drie vlaggen aan de gevel hangen sindsdien halfstok, als stil teken van verlies.
Zelfs op Koningsdag, normaal een feestelijk hoogtepunt in de stad, werd een minuut stilte gehouden. Optredens werden onderbroken, muziek ging uit. De stad hield de adem in, alsof men even wilde zeggen: “We vergeten je niet, Jonnie.”
Jeanette Schmiet: “Hij hóórde bij Zwolle”
Voor velen in Zwolle voelt het verlies persoonlijk. Zo ook voor Jeanette Schmiet, die in tranen vertelt:
“Het laat me niet los, ik krijg er echt kippenvel van. Jonnie hóórde bij Zwolle. De manier waarop hij met zoveel liefde kookte, ik weet zeker dat hij dat heeft doorgegeven aan zijn personeel.”
Dat gevoel wordt breed gedragen. Boer was geen afstandelijke topchef; hij was zichtbaar, benaderbaar en betrokken. Hij gaf de stad smaak en karakter, letterlijk en figuurlijk. Wat hij met zijn vrouw Thérèse en team in De Librije opbouwde, was veel meer dan een restaurant. Het was een ambassade van gastvrijheid, van vakmanschap en vooral van menselijkheid.
Een afscheid dat bij hem past
De uitvaart was niet traditioneel, en dat was precies zoals het moest zijn. Jonnie Boer stond bekend om zijn eigenzinnige smaak en uitgesproken keuzes. Dat hij zou worden uitgezwaaid vanuit zijn eigen keuken, in zijn eigen stad, met motoren en wijn in plaats van zwarte auto’s en strakke pakken – dat had niemand anders kunnen bedenken dan hijzelf.
Bij het afscheid in De Librije was ruimte voor wijn en herinneringen. Sommigen hieven het glas bij zijn portret, anderen legden een hand op zijn kist. Er werd gehuild en gelachen, gesproken en gezwegen. De sfeer was intiem, zonder poespas, maar vol betekenis.
En toen de motorstoet vertrok, stond heel Zwolle stil. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.
Bekende Nederlanders betonen hun respect
Het 0verlijden van Jonnie Boer bracht ook veel mensen uit de landelijke bekendheid naar Zwolle. Onder de genodigden waren onder meer de z!eke Martijn Krabbé, de familie Froger, tv-persoonlijkheden als Jan Slagter en Humberto Tan, sporticoon Jaap Stam, en chef-kok Herman den Blijker. Hun aanwezigheid maakte duidelijk hoe breed de impact van Jonnie’s werk en persoonlijkheid was.
Op sociale media verschenen talloze berichten van bewondering en verdriet. Velen prezen zijn ambachtelijkheid, zijn bescheidenheid ondanks zijn status, en zijn onmiskenbare invloed op de Nederlandse gastronomie.
Zijn laatste reis
Het moment waarop de motor met de kist zich verwijderde van De Librije was confronterend. Een hoofdstuk werd gesloten, een icoon reed weg. Wat achterbleef, was stilte – én de wetenschap dat zijn invloed nog lang zal blijven doorwerken.
Zijn gezin – Thérèse, Jimmie en Isabelle – bleef tijdens het publieke moment bewust op de achtergrond. Pas later op de dag voegden zij zich bij het gezelschap, om in besloten kring de uitvaart voort te zetten. Een rouwproces dat ruimte kreeg om op eigen manier vorm te vinden.
De erfenis van een culinaire pionier
Wat Jonnie Boer achterlaat, is meer dan een plek in de culinaire geschiedenisboeken. Hij laat een erfenis van kwaliteit, toewijding en lef achter. Zijn keuken was vernieuwend zonder pretentie, zijn stijl verfijnd maar toegankelijk. Hij zette Nederland – en Zwolle – op de kaart, niet alleen als chef, maar ook als mens.
Zijn team in De Librije, onder leiding van chef Nelson Tanate en zijn kinderen, zal zijn werk voortzetten. Niet als imitatie, maar als eerbetoon. De filosofie van Jonnie blijft: koken met aandacht, leven met passie, en altijd blijven vernieuwen.
Slot: Een man die bleef wie hij was
Jonnie Boer was een man van contrasten: groot in zijn vak, maar klein in zijn ego. Wereldberoemd, maar met beide benen op de grond. Hij droeg drie sterren, maar ontving gasten met de warmte van een dorpskok. En juist dat maakt zijn verlies zo schrijnend – maar zijn nalatenschap des te indrukwekkender.
Zijn laatste reis begon met stilte, motorgeronk en tranen. Wat blijft, is liefde. Voor zijn werk, zijn stad, zijn mensen.
Rust zacht, Jonnie. Je hebt je sporen ver voorbij de keukenvloer achtergelaten.
Laatste eerbetoon aan Jonnie Boer in Zwolle: Harley-Davidsons begeleiden topkok op zijn laatste reis https://t.co/OkJx10Vuuk
— De Telegraaf (@telegraaf) May 2, 2025
Algemeen
Koninklijke familie gaat in het geheim op vakantie – mét de nieuwe vriend van prinses Amalia
De Argentijnse media hebben de afgelopen dagen flink wat stof doen opwaaien met berichtgeving over een vermeende geheime kerstvakantie van de Nederlandse koninklijke familie. Volgens verschillende Argentijnse kranten zouden Koning Willem-Alexander, Koningin Máxima en hun drie dochters de feestdagen in alle rust hebben doorgebracht in Argentinië, het geboorteland van Máxima. Wat het verhaal extra opvallend maakt, is de suggestie dat ook de nieuwe vriend van Prinses Amalia bij die reis aanwezig zou zijn geweest.
Hoewel het Koninklijk Huis zelf geen enkele officiële mededeling heeft gedaan over de kerstplannen, melden Argentijnse media dat het zou gaan om een besloten, maar zorgvuldig geplande familievakantie. De reis zou bewust buiten de publiciteit zijn gehouden om de familie de kans te geven om ongestoord samen te zijn, ver weg van de Nederlandse media en de constante publieke aandacht die het koningshuis omringt.
Kerst in stilte, ver van Nederland
Kerstmis is voor veel mensen een periode van samenzijn, rust en reflectie. Dat geldt ook voor leden van het koningshuis, al is dat door hun publieke rol lang niet altijd vanzelfsprekend. Juist daarom klinkt het voor kenners logisch dat het gezin ervoor zou kiezen om de feestdagen buiten Europa door te brengen. Argentinië biedt niet alleen afstand, maar ook een omgeving waar Máxima zich thuis voelt en waar familiebanden een centrale rol spelen.
Volgens de Argentijnse berichtgeving verbleef het gezelschap in de regio waar Máxima is opgegroeid. Dat zou de reis een extra persoonlijk karakter geven. Voor de prinsessen zou het een zeldzame gelegenheid zijn geweest om langere tijd door te brengen met de Argentijnse kant van hun familie, iets wat door drukke agenda’s en veiligheidsmaatregelen niet vaak mogelijk is.
Familiebanden centraal
Wat in de Argentijnse pers nadrukkelijk wordt benadrukt, is het familiaire karakter van de reis. Niet alleen het kerngezin zou aanwezig zijn geweest, ook Máxima’s moeder zou deel hebben uitgemaakt van het gezelschap. Dat maakt de vakantie meer dan een luxe uitstapje: het wordt geschetst als een moment van verbinding tussen generaties en culturen.
Voor Máxima zelf zou Argentinië altijd een bijzondere plek blijven. Ze heeft vaker aangegeven hoe belangrijk haar achtergrond voor haar is en hoe zij probeert die band ook aan haar dochters door te geven. Een kerstvakantie in haar geboorteland past in dat plaatje, zeker als die in besloten kring kan worden gevierd.
De rol van prinses Amalia
De meeste nieuwsgierigheid richt zich echter op de mogelijke aanwezigheid van de nieuwe vriend van prinses Amalia. Hoewel zij zelf uiterst terughoudend is over haar privéleven, wordt al enige tijd gespeculeerd dat de kroonprinses serieus aan het daten is. Officiële bevestiging is er niet, maar de Argentijnse media suggereren dat haar partner tijdens deze reis al zou zijn voorgesteld aan de familie.
Voor royaltykenners is dat geen detail zonder betekenis. Het meenemen van een partner op een familievakantie tijdens Kerstmis wordt vaak gezien als een teken van vertrouwen en stabiliteit. Zeker binnen een koninklijke context, waar relaties onder een vergrootglas liggen, is zo’n stap allesbehalve lichtzinnig.
Geen bevestiging, wel veel vragen
Opvallend is dat het Koninklijk Huis tot nu toe geen reactie heeft gegeven op de berichtgeving. Dat past binnen de gebruikelijke lijn: privévakanties worden zelden bevestigd of ontkend, tenzij daar een officiële aanleiding voor is. Toch zorgt het gebrek aan duidelijkheid voor extra speculatie, zowel in Nederland als daarbuiten.
In Argentinië wordt het verhaal breed uitgemeten, mede omdat Máxima daar nog altijd een geliefde publieke figuur is. Haar leven als koningin van een Europees land blijft tot de verbeelding spreken. Dat zij tijdens Kerstmis mogelijk terugkeerde naar haar roots, geeft de berichtgeving een bijna symbolische lading.
Strategische rust
Dat de vakantie “geheim” zou zijn gehouden, is volgens waarnemers geen toeval. De kerstperiode is traditioneel een moment waarop het koningshuis veel aandacht krijgt, zowel positief als kritisch. Door zonder aankondiging te vertrekken en te kiezen voor een bestemming ver weg, kon de familie de rust creëren die in Nederland lastig te vinden is.
Het woord “geheim” moet daarbij wel in perspectief worden geplaatst. Het gaat niet om clandestiene activiteiten, maar om het bewust beperken van publieke communicatie. Binnen koninklijke kringen is dat een bekend middel om privacy te waarborgen, zeker als het gaat om jonge gezinsleden.
Terug naar de plicht
Lang zal die rust overigens niet duren. Volgens de agenda worden koning Willem-Alexander en koningin Máxima komende maandag weer in Nederland verwacht. Dan staat de traditionele nieuwjaarsreceptie op het programma, een vast moment waarop vertegenwoordigers uit politiek, maatschappij en andere sectoren worden ontvangen.
Die overgang — van een besloten familievakantie naar een formeel staatsmoment — typeert het leven van de koninklijke familie. Privé en publiek lopen voortdurend door elkaar, en juist daarom zijn momenten van afzondering zo waardevol.
Publieke fascinatie blijft
Of het Koninklijk Huis alsnog met een officiële reactie komt, is vooralsnog onduidelijk. Vaak kiest men ervoor om verhalen te laten verstommen door er geen aandacht aan te besteden. Toch is duidelijk dat de combinatie van Argentijnse media, een vermeende geheime reis en de nieuwe vriend van prinses Amalia dit onderwerp tot een van de meest besproken koninklijke verhalen van dit moment maakt.
Voor het publiek raakt het aan meerdere thema’s: familie, liefde, privacy en de vraag hoe een jonge kroonprinses haar eigen weg vindt binnen een strak omlijnd koninklijk kader. Juist die menselijke kant maakt het verhaal zo aansprekend.
Een verhaal dat blijft hangen
Of de berichten volledig kloppen, zal wellicht nooit officieel worden bevestigd. Maar dat doet weinig af aan de impact ervan. Het idee van een koninklijke familie die, net als zovelen, de feestdagen in besloten kring wil doorbrengen, spreekt tot de verbeelding. En de suggestie dat prinses Amalia daarin haar partner een plek geeft, voegt een extra laag toe aan het verhaal.
Eén ding staat vast: zelfs zonder officiële verklaringen blijft het koningshuis onderwerp van gesprek. En zolang er ruimte is voor mysterie, zullen verhalen als deze blijven circuleren — gevoed door nieuwsgierigheid, internationale media en de blijvende fascinatie voor alles wat zich achter de paleismuren afspeelt.