Algemeen
Beelden uitvaart Jonnie Boer zorgen voor tranen bij iedereen: ”Daar gaat hij”
Een stad in rouw: Zwolle neemt afscheid van topchef Jonnie Boer met tranen, stilte en ronkende motoren
Op vrijdagochtend kort na tienen was het muisstil in de Assiestraat in Zwolle. Daar, in het hart van de stad en aan de deuren van zijn levenswerk De Librije, nam Nederland op indringende wijze afscheid van Jonnie Boer. De topchef, die vorige week plotseling 0verleed op Bonaire aan de gevolgen van een longembolie, werd begeleid door een stoet van meer dan honderd Harley-Davidson-motorrijders op zijn laatste reis. Wat zich daar afspeelde, was niet zomaar een uitvaart: het was een eerbetoon dat door merg en been ging.
Stilte, muziek en broosheid
De zon scheen zwak door de wolken, maar de sfeer was zwaar. Toen de beschilderde kist met het lichaam van Jonnie Boer uit het restaurant werd gedragen, viel een oorverdovende stilte. Geen geroezemoes, geen gefluister – enkel de klanken van ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins vulden de ruimte. De muziek, melancholisch en geladen, zorgde voor kippenvel bij velen.
De kist, in graffitistijl beschilderd – kleurrijk en onconventioneel, net als de man zelf – werd niet in een traditionele rouwauto geplaatst. In plaats daarvan werd hij voorzichtig op een zijspan van een Harley-Davidson gelegd. Daaromheen stonden zijn dierbaren: familie, collega’s, vrienden, personeel. Sommigen hielden elkaar vast, anderen lieten stil hun tranen gaan.
Ronkende motoren, rollende emoties
Zodra de motor zich in beweging zette, begeleid door twee zwarte Porsches, werd de stilte ingeruild voor het diepe, ronkende geluid van tientallen motoren die volgden. Meer dan honderd Harley-rijders vormden een eerbiedige colonne. Het geluid was indrukwekkend – rauw, krachtig, en tegelijkertijd troostend. Een laatste groet aan een man die zelf ook een motorliefhebber was.
Voor de omstanders was het een surrealistisch beeld: de flamboyante chef, pas 60 jaar oud, onderweg naar zijn laatste rustplaats. Mensen op straat stonden stil. Sommigen filmden, maar velen bleven vooral kijken – stil, met vochtige ogen, alsof ze het nog steeds niet konden bevatten.
Een verlies dat de stad raakt
Het verdriet om het 0verlijden van Jonnie Boer is niet beperkt gebleven tot zijn familie of collega’s. In de dagen na zijn d00d kleurde heel Zwolle langzaam in rouw. Voor het sterrenrestaurant werden bloemen neergelegd, kaarsjes gebrand, en kaartjes geschreven. Drie vlaggen aan de gevel hangen sindsdien halfstok, als stil teken van verlies.
Zelfs op Koningsdag, normaal een feestelijk hoogtepunt in de stad, werd een minuut stilte gehouden. Optredens werden onderbroken, muziek ging uit. De stad hield de adem in, alsof men even wilde zeggen: “We vergeten je niet, Jonnie.”
Jeanette Schmiet: “Hij hóórde bij Zwolle”
Voor velen in Zwolle voelt het verlies persoonlijk. Zo ook voor Jeanette Schmiet, die in tranen vertelt:
“Het laat me niet los, ik krijg er echt kippenvel van. Jonnie hóórde bij Zwolle. De manier waarop hij met zoveel liefde kookte, ik weet zeker dat hij dat heeft doorgegeven aan zijn personeel.”
Dat gevoel wordt breed gedragen. Boer was geen afstandelijke topchef; hij was zichtbaar, benaderbaar en betrokken. Hij gaf de stad smaak en karakter, letterlijk en figuurlijk. Wat hij met zijn vrouw Thérèse en team in De Librije opbouwde, was veel meer dan een restaurant. Het was een ambassade van gastvrijheid, van vakmanschap en vooral van menselijkheid.
Een afscheid dat bij hem past
De uitvaart was niet traditioneel, en dat was precies zoals het moest zijn. Jonnie Boer stond bekend om zijn eigenzinnige smaak en uitgesproken keuzes. Dat hij zou worden uitgezwaaid vanuit zijn eigen keuken, in zijn eigen stad, met motoren en wijn in plaats van zwarte auto’s en strakke pakken – dat had niemand anders kunnen bedenken dan hijzelf.
Bij het afscheid in De Librije was ruimte voor wijn en herinneringen. Sommigen hieven het glas bij zijn portret, anderen legden een hand op zijn kist. Er werd gehuild en gelachen, gesproken en gezwegen. De sfeer was intiem, zonder poespas, maar vol betekenis.
En toen de motorstoet vertrok, stond heel Zwolle stil. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.
Bekende Nederlanders betonen hun respect
Het 0verlijden van Jonnie Boer bracht ook veel mensen uit de landelijke bekendheid naar Zwolle. Onder de genodigden waren onder meer de z!eke Martijn Krabbé, de familie Froger, tv-persoonlijkheden als Jan Slagter en Humberto Tan, sporticoon Jaap Stam, en chef-kok Herman den Blijker. Hun aanwezigheid maakte duidelijk hoe breed de impact van Jonnie’s werk en persoonlijkheid was.
Op sociale media verschenen talloze berichten van bewondering en verdriet. Velen prezen zijn ambachtelijkheid, zijn bescheidenheid ondanks zijn status, en zijn onmiskenbare invloed op de Nederlandse gastronomie.
Zijn laatste reis
Het moment waarop de motor met de kist zich verwijderde van De Librije was confronterend. Een hoofdstuk werd gesloten, een icoon reed weg. Wat achterbleef, was stilte – én de wetenschap dat zijn invloed nog lang zal blijven doorwerken.
Zijn gezin – Thérèse, Jimmie en Isabelle – bleef tijdens het publieke moment bewust op de achtergrond. Pas later op de dag voegden zij zich bij het gezelschap, om in besloten kring de uitvaart voort te zetten. Een rouwproces dat ruimte kreeg om op eigen manier vorm te vinden.
De erfenis van een culinaire pionier
Wat Jonnie Boer achterlaat, is meer dan een plek in de culinaire geschiedenisboeken. Hij laat een erfenis van kwaliteit, toewijding en lef achter. Zijn keuken was vernieuwend zonder pretentie, zijn stijl verfijnd maar toegankelijk. Hij zette Nederland – en Zwolle – op de kaart, niet alleen als chef, maar ook als mens.
Zijn team in De Librije, onder leiding van chef Nelson Tanate en zijn kinderen, zal zijn werk voortzetten. Niet als imitatie, maar als eerbetoon. De filosofie van Jonnie blijft: koken met aandacht, leven met passie, en altijd blijven vernieuwen.
Slot: Een man die bleef wie hij was
Jonnie Boer was een man van contrasten: groot in zijn vak, maar klein in zijn ego. Wereldberoemd, maar met beide benen op de grond. Hij droeg drie sterren, maar ontving gasten met de warmte van een dorpskok. En juist dat maakt zijn verlies zo schrijnend – maar zijn nalatenschap des te indrukwekkender.
Zijn laatste reis begon met stilte, motorgeronk en tranen. Wat blijft, is liefde. Voor zijn werk, zijn stad, zijn mensen.
Rust zacht, Jonnie. Je hebt je sporen ver voorbij de keukenvloer achtergelaten.
Laatste eerbetoon aan Jonnie Boer in Zwolle: Harley-Davidsons begeleiden topkok op zijn laatste reis https://t.co/OkJx10Vuuk
— De Telegraaf (@telegraaf) May 2, 2025
Algemeen
Onze gedachten zijn momenteel bij de Kelly Piquet en familie – Max Verstappen bevestigde het trieste nieuws
Er hangt een zware, ingetogen stilte rond Kelly Piquet en haar directe omgeving. Slechts korte tijd geleden bevestigde Max Verstappen dat de familie van zijn partner is getroffen door een diep persoonlijk verlies. Een dierbaar familielid is recent heengegaan, zo liet de regerend wereldkampioen weten. Meer details worden bewust niet gedeeld, uit respect voor de mensen die nu in r0uw zijn.
Een bericht dat alles stilzet
Het nieuws kwam zonder aankondiging en sloeg in als een mokerslag. In een wereld waarin prestaties, schema’s en publieke optredens vaak de boventoon voeren, herinnert zo’n moment eraan hoe kwetsbaar het leven is. Kelly Piquet staat bekend als een sterke, zelfstandige vrouw met een internationale carrière en een groot netwerk, maar ook zij wordt nu geconfronteerd met het rauwe verdriet dat gepaard gaat met het afscheid van iemand die haar dierbaar was.
Dat Max Verstappen zelf het nieuws kort bevestigde, zegt veel. De Formule 1-coureur staat erom bekend zijn privéleven zorgvuldig af te schermen. Juist daarom werd zijn bevestiging gezien als een poging om ruimte te creëren voor r0uw en om onnodige speculaties voor te zijn. “Dit is een moment waarop familie en rust vooropstaan,” klinkt het uit de directe omgeving van het stel.
Respect voor privacy staat centraal
Er is bewust gekozen voor terughoudendheid. Geen namen, geen omstandigheden, geen uitgebreide verklaringen. In plaats daarvan overheerst het verzoek om begrip. Voor Kelly en haar familie is dit een periode waarin publieke nieuwsgierigheid geen plaats hoort te hebben. Het is een tijd van samenzijn, herinneren en verwerken — weg van camera’s en commentaren.
Die keuze wordt breed gerespecteerd. Op sociale media spreken fans hun medeleven uit, maar velen benadrukken ook dat Kelly en Max alle ruimte verdienen om dit verlies in besloten kring te dragen. Het laat zien dat er, ondanks de enorme aandacht rondom topsport en beroemdheden, nog altijd ruimte is voor empathie.
Een familie met een rijke geschiedenis
Kelly Piquet is de dochter van Nelson Piquet, een legende in de autosport. Ze groeide op in een internationale omgeving waarin reizen, media-aandacht en grote prestaties de norm waren. Toch heeft ze altijd benadrukt hoe belangrijk familie voor haar is gebleven — als ankerpunt in een leven dat zich over verschillende continenten afspeelt.
Juist daarom raakt dit verlies haar zichtbaar diep. Wie haar volgt, weet dat zij haar privéleven zorgvuldig doseert, maar familiebanden nooit bagatelliseert. Achter de professionele glimlach schuilt een mens die nu afscheid moet nemen, met alle emoties die daarbij horen.
De impact op Max Verstappen
Voor Max Verstappen valt dit nieuws midden in een intensief Formule 1-seizoen. Races, voorbereidingen en verplichtingen volgen elkaar in hoog tempo op. Toch blijkt maar weer dat zelfs op het hoogste sportieve niveau alles kan verbleken wanneer het persoonlijke leven geraakt wordt.
In de paddock wordt met respect gereageerd. Collega-coureurs, teamleden en betrokkenen uit de sportwereld laten weten dat hun gedachten uitgaan naar Max en Kelly. Het onderstreept dat achter elke helm en elk racepak een mens schuilgaat, met dezelfde emoties en kwetsbaarheden als ieder ander.
Steunbetuigingen uit alle hoeken
Kort na de bevestiging stroomden de steunbetuigingen binnen. Fans uit binnen- en buitenland spreken hun medeleven uit. Bekenden uit de sport- en mediawereld delen woorden van troost en kracht. Veel berichten hebben dezelfde toon: geen sensatie, maar mededogen.
“Alle liefde en sterkte in deze moeilijke tijd,” klinkt het in talloze reacties. Anderen benadrukken hoe belangrijk het is om even pas op de plaats te maken. Het is een collectief moment van stilstaan, waarin prestaties en successen even naar de achtergrond verdwijnen.
Een bewuste stap terug
Voorlopig lijkt het stel ervoor te kiezen om zich terug te trekken. Geen publieke optredens, geen uitgebreide reacties. Dat besluit wordt breed gedragen door hun achterban. De wens om in rust afscheid te nemen, wordt gezien als vanzelfsprekend en noodzakelijk.
Het laat zien dat r0uw geen vast tijdschema kent. Iedereen verwerkt verlies op zijn eigen manier, in zijn eigen tempo. Voor Kelly Piquet betekent dat nu vooral nabijheid van familie en dierbaren — mensen die haar kennen buiten de schijnwerpers.
De kracht van stilte
In tijden van verdriet zeggen woorden vaak te weinig. Soms is stilte krachtiger dan elke verklaring. Door weinig te delen, beschermen Kelly en haar familie niet alleen zichzelf, maar ook de herinnering aan degene van wie afscheid is genomen.
Die keuze verdient respect. In een tijd waarin elk detail direct gedeeld kan worden, is het een bewuste daad om iets privé te houden. Het herinnert eraan dat niet alles publiek bezit is, zelfs niet wanneer het gaat om bekende namen.
Menselijkheid boven alles
Dit moment toont de menselijkheid achter bekende gezichten. Kelly Piquet is niet alleen een publieke figuur, maar ook een dochter, een familielid, iemand die liefheeft en nu moet loslaten. Max Verstappen is niet alleen een wereldkampioen, maar ook een partner die steun biedt wanneer het er echt toe doet.
Het zijn momenten die relativeren. Die laten zien dat succes, titels en applaus geen bescherming bieden tegen verdriet. Wat blijft, is de steun van naasten en de warmte van mensen die op afstand meeleven.
Een periode van r0uw en reflectie
De komende tijd zal in het teken staan van verwerking. Van herinneringen ophalen, van samen zijn, van het langzaam een plek geven aan wat niet meer is. Dat proces laat zich niet sturen en kent geen vaste uitkomst. Het vraagt tijd, geduld en begrip — van henzelf en van de buitenwereld.
Voor fans en volgers rest er vooral één ding: respect. Respect voor de stilte, voor de keuze om weinig te delen, en voor het verdriet dat nu gedragen wordt. Soms is het grootste gebaar simpelweg ruimte laten.
Medeleven overheerst
In tijden als deze overheerst één gevoel: medeleven. De gedachten gaan uit naar Kelly Piquet, haar familie en Max Verstappen. Moge zij de rust en steun vinden die nodig is om dit verlies te verwerken — omringd door liefde, weg van de drukte, in alle waardigheid.