Algemeen
André Hazes jr. deelt bijzondere foto met Monique na relatiebreuk
Kort nadat het nieuws bekend werd dat André Hazes en Monique Westenberg opnieuw hun relatie hebben beëindigd, zorgde een opvallende Instagramfoto van de zanger voor de nodige ophef. Op de foto straalt de familie onder de Amerikaanse zon, lachend en in kleurige outfits, terwijl de buitenwereld nog aan het bijkomen is van het nieuws over hun breuk. Het contrast tussen het opgewekte beeld en de recente bekendmaking doet de wenkbrauwen fronsen bij veel volgers.
Op dit moment verblijft André samen met Monique, hun zoon André jr., zus Roxeanne Hazes, haar partner Erik Zwennes en hun zoontje Fender in de Verenigde Staten. De familie onderneemt een gezamenlijke vakantie, waarvan de sfeer op het oog ontspannen lijkt. De beelden die de afgelopen dagen verschenen, tonen uitstapjes, lachende gezichten en het soort familietijd die je alleen op vakantie lijkt te vinden. Toch hangt er, onuitgesproken maar voelbaar, een andere toon in de lucht.
De nieuwe Instagramfoto laat de familie zien poserend voor een spiegel in wat lijkt op een lobby of hotellounge. Opvallend is dat iedereen een blauwe outfit draagt, wat suggereert dat er een dresscode was afgesproken. Er wordt gezwaaid, gelachen en gestraald voor de camera. Op het eerste gezicht is er geen spoor van verdriet, afstand of spanning te bespeuren. Het is een beeld dat optimisme uitstraalt — en dat maakt het zo opvallend, gezien de recente breuk tussen André en Monique.
Enkele uren vóór deze foto werd geplaatst, brachten de twee namelijk via Instagram naar buiten dat ze “al een tijdje op een andere plek in elkaars leven staan”. Daarmee bevestigden ze dat hun relatie opnieuw ten einde is gekomen. De formulering is voorzichtig, maar duidelijk. Het gaat hier niet om een plotselinge ruzie, maar om een groeiende afstand die tot een gezamenlijke beslissing heeft geleid.
André en Monique delen al meer dan tien jaar een complexe liefdesgeschiedenis. Wat begon als een jonge verliefdheid groeide uit tot een knipperlichtrelatie die de roddelbladen jarenlang bezig hield. Tussen verzoeningen en verwijderingen in was er zelfs een verloving, eind 2020, toen André tijdens de feestdagen op zijn knieën ging. De twee leken toe aan een nieuwe fase, maar die belofte hield slechts enkele maanden stand.
De breuk die nu naar buiten is gebracht, lijkt echter rustiger van aard. Er is geen sprake van felle woorden, verwijten of publiek drama. In plaats daarvan benadrukken beide partijen het belang van hun zoon en de wens om met wederzijds respect met elkaar om te blijven gaan. Dat blijkt ook uit hun gezamenlijke vakantie: hoewel de liefde is bekoeld, kiezen ze ervoor om als ouders en familieleden samen tijd door te brengen.
Volgens bronnen uit de omgeving van het stel zou de beslissing om uit elkaar te gaan al enige tijd geleden zijn genomen. Het verblijf in de VS, dat gepland stond als familietrip, ging desondanks gewoon door. “Voor hun zoon willen ze het beste,” klinkt het. “Daarom zijn ze samen op reis gegaan, ondanks de veranderde relatievorm.”
Op sociale media wordt veel gereageerd op de opvallende foto. Sommige volgers prijzen de volwassen manier waarop de twee met hun breuk omgaan. “Dit is pas co-ouderschap,” schrijft iemand. Anderen vinden het verwarrend: “Hoe kun je net uit elkaar zijn en dan zo vrolijk op vakantie zijn?”
Wat ook opvalt, is de afwezigheid van Rachel Hazes in dit verhaal. Waar ze normaal gesproken niet schroomt om zich uit te spreken over de keuzes van haar zoon, laat ze nu weten geen commentaar te willen geven. Ook zus Roxeanne houdt zich stil, hoewel haar aanwezigheid op de familiefoto doet vermoeden dat de onderlinge verhoudingen binnen de familie op dit moment redelijk goed zijn.
De timing van de breuk komt extra verrassend, zeker omdat in een recente uitzending van Shownieuws nog werd gespeculeerd over een mogelijk huwelijk tussen André en Monique. De twee leken zich dichter naar elkaar toe te bewegen, wat deze nieuwe wending extra pijnlijk maakt voor fans die hoopten op een “eind goed, al goed”.
Ondanks het feit dat de relatie is beëindigd, blijven André en Monique de schijnwerpers delen, al is het dit keer op een andere manier. Hun gezamenlijke vakantie laat zien dat liefde kan veranderen, maar dat verbondenheid kan blijven bestaan. Voor hun zoon lijken ze alles op alles te zetten om de harmonie te behouden.
Wat de toekomst brengt voor beiden, is op dit moment nog onduidelijk. André blijft een drukbezette artiest met een reputatie die hem blijft volgen. Monique, bekend om haar oprechte en reflectieve uitspraken op sociale media, zal ongetwijfeld in de komende tijd haar eigen pad uitstippelen. Of de twee elkaar ooit opnieuw zullen vinden, blijft een open vraag. Voor nu lijkt de focus te liggen op rust, ruimte en gezamenlijke zorg voor hun kind.
De foto op Instagram is inmiddels duizenden keren geliket, met reacties die variëren van bewondering tot verbazing. Sommigen noemen het een vorm van volwassenheid, anderen een staaltje mediaregie. Maar hoe je het ook bekijkt: André en Monique weten precies hoe ze de aandacht moeten vasthouden. Zelfs nu, misschien wel juist nu, wanneer de liefde een nieuwe vorm heeft aangenomen.
Wat overblijft, is het beeld van een familie in transitie. Een foto waarin alles lijkt te kloppen, maar waarbij je tussen de regels door leest dat er meer speelt. En dat maakt het zo menselijk, zo herkenbaar. Liefde kent vele gezichten, en de manier waarop André en Monique daarmee omgaan, laat zien dat loslaten ook kan samengaan met vasthouden aan wat echt telt: familie, zorg en verbondenheid.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.