Algemeen
Winter Vol Liefde-Maarten plaatst afscheidsbericht, volgers in tranen
Zorgwekkend nieuws: Maarten van Gent uit Winter Vol Liefde deelt emotioneel afscheidsbericht
Maarten van Gent, die bij het grote publiek bekend werd door zijn deelname aan het populaire RTL-programma Winter Vol Liefde, heeft op zijn persoonlijke Facebookpagina een aangrijpend afscheidsbericht geplaatst. De voormalig televisiepersoonlijkheid kampt al geruime tijd met ernstige gezondheidsproblemen. Na maanden van hoop, behandelingen en terugslag, laat Maarten nu weten dat hij “klaar is om te vertrekken”.
Voor fans en volgers van het programma komt dit nieuws hard binnen. In het bericht blikt Maarten openhartig terug op zijn ziekteproces en kondigt hij aan dat hij zijn lichaam ter beschikking heeft gesteld aan de medische wetenschap. Het bericht, vergezeld van enkele persoonlijke foto’s, roept massale reacties van steun en medeleven op.
Diagnose: alvleesklierk*nker
De eerste signalen van Maartens ziekte kwamen kort na de opnames van Winter Vol Liefde, maar vóór de uitzendingen op televisie. In de zomer van 2024 kreeg hij de diagnose alvleesklierk*nker. Een zware klap, zeker gezien de agressieve aard van deze vorm van k*nker. Volgens de artsen had Maarten destijds nog maar drie maanden te leven.
Aanvankelijk besloot hij zich niet te laten behandelen. In interviews vertelde hij dat hij de ziekte wilde accepteren en zijn leven op zijn eigen manier wilde afronden. Maar onder druk van zijn naasten besloot hij toch een chemokuur te starten, ondanks dat de kans op succes slechts 20 procent bedroeg. Tot verbazing van velen sloeg de behandeling aan en kon hij zijn leven enkele maanden verlengen.
“Ik ga d00d. Nou en?”
Maarten heeft zich van meet af aan bijzonder nuchter opgesteld tegenover zijn ziekte. In een openhartig interview met weekblad Story in januari 2025 zei hij: “Ik ga d00d. Nou en? Dat is voor mij de normaalste zaak van de wereld.” Het typeert zijn houding: kalm, realistisch en zonder opsmuk. Hij koos ervoor om het leven te nemen zoals het komt, zonder in paniek te raken.
Toch bleef hij niet geheel onbewogen. De ziekte begon zijn tol te eisen. Zijn stem verdween, zijn energie raakte op en hij bracht zijn dagen voornamelijk liggend in bed door. Contact met bekenden en fans werd steeds moeilijker. Toch bleef hij op de achtergrond betrokken bij zijn sociale omgeving, vooral via berichten op sociale media en contact via derden.
Band met Annette
Een van de vrouwen die bij het grote publiek een blijvende indruk achterliet tijdens het programma, was Annette. Hoewel de romantiek tussen hen geen stand hield, bleef het contact bestaan. In maart 2025 vertelde Annette aan RTL Boulevard dat ze nog steeds regelmatig contact met Maarten had. “Hij ligt op bed en heeft geen stem meer,” zei ze destijds. “Ik krijg nog appjes, maar die zijn niet meer van hemzelf. Ik vermoed dat zijn ex-vrouw of vrienden antwoorden.”
De warmte in hun vriendschap bleef, zelfs op afstand. Annette gaf aan hem graag nog een keer te willen bezoeken, maar erkende ook dat de afstand – Maarten woont in Estland – een drempel vormt. Toch benadrukte ze hoe belangrijk hij voor haar is gebleven.
Het afscheidsbericht
Op zondag 31 maart 2025 plaatste Maarten een bericht dat bij velen binnenkwam als een mokerslag. Met de woorden:
“Hij kwam, plante zich voort en is klaar om te vertrekken. Gisteren getekend om mijn 0verleden lichaam af te staan aan de medische gemeenschap in Estland. Hebben ze daar dan in ieder geval iets te snijden.”
toonde Maarten nog één keer zijn typische, droge humor – een kenmerk dat hem in het programma al zo geliefd maakte. Het bericht is vergezeld van foto’s waarop hij zichtbaar verzwakt is, maar nog steeds die kenmerkende levenslust uitstraalt.
De reacties stroomden onmiddellijk binnen. Honderden mensen lieten weten geraakt te zijn door zijn openhartigheid, moed en geestkracht. Er werden steunbetuigingen gedeeld, herinneringen opgehaald en berichten van dank geplaatst voor wat Maarten met zijn deelname aan het programma had betekend.
Leven na de camera’s
Na zijn deelname aan Winter Vol Liefde koos Maarten bewust voor rust. Hij wilde genieten van het leven, zijn kinderen en het landschap van Estland, het land waar hij zich al langer thuis voelde. De plotselinge omslag in zijn gezondheid zette zijn leven op de kop, maar hij probeerde zijn waardigheid te behouden – iets waar hij tot het einde toe in slaagde.
Hoewel zijn tijd in het programma relatief kort was, liet Maarten een diepe indruk achter. Niet alleen door zijn kalme en beheerste manier van doen, maar ook vanwege zijn oprechte interesse in de vrouwen die naar Estland kwamen om hem beter te leren kennen. De liefde vond hij daar niet, maar wel een groot publiek dat hem omarmde.
Lessen van Maarten
Wat velen raakt, is de manier waarop Maarten zijn naderende einde benadert. Zonder slacht0fferschap, met humor en eerlijkheid. Zijn keuze om zijn lichaam na zijn 0verlijden ter beschikking te stellen aan de medische wetenschap getuigt van moed en altruïsme. “Zodat ze in Estland in ieder geval iets hebben om te snijden,” schreef hij met een knipoog – maar de boodschap is duidelijk: zelfs in zijn laatste dagen wil hij iets betekenen voor een ander.
Zijn benadering van het leven, en nu ook van de d00d, biedt een waardevolle les in loslaten. Niet in angst, maar in acceptatie. Niet in woede, maar in dankbaarheid.
Een leven om te eren
Hoewel het einde nabij is, is het leven van Maarten van Gent er een om te vieren. Een man die zich openstelde voor de liefde, het avontuur aanging op latere leeftijd, en zijn kwetsbaarheid durfde te tonen aan een miljoenenpubliek. Hij deed dat zonder franje, zonder poeha – precies zoals hij was.
Zijn verhaal is er een van durven leven, durven voelen en uiteindelijk ook durven loslaten.
Slotgedachten
In een tijd waarin televisie vaak draait om uiterlijk vertoon en drama, was Maarten een welkome afwisseling. Zijn oprechte houding, relativeringsvermogen en nuchtere kijk op het leven maakten hem tot een kijkersfavoriet. Nu hij zijn laatste hoofdstuk nadert, blijven zijn woorden en daden resoneren bij een groot publiek.
Via deze weg willen wij Maarten, zijn familie en dierbaren ontzettend veel sterkte wensen. Laat in de reacties een warm bericht achter om hem nog één keer te bedanken voor zijn eerlijkheid, moed en levenslust. 💛
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.