De misselijke nalatenschap van Keith Bakker: ´Van verslavingsgoeroe tot zedendelinquent´

Keith Bakker, ooit gevierd als redder van verslaafden, is op 64-jarige leeftijd overleden aan hartfalen. Zijn dood markeert het einde van een uiterst controversieel hoofdstuk in de Nederlandse hulpverlening. Waar sommigen aanvankelijk bewondering voelden voor zijn ogenschijnlijke transformatie van junk naar redder, zien velen nu vooral de ravage die hij achterliet. Voor zijn slachtoffers voelt zijn overlijden niet als verlies, maar als bevrijding. „Het boek is eindelijk dichtgeslagen,” aldus een van hen.

Van ex-verslaafde tot volksheld

Bakker wist zichzelf jarenlang succesvol in de markt te zetten. Hij trad op als de charismatische ex-verslaafde die anderen uit de afgrond hielp. Met openhartige optredens op televisie, het opzetten van verslavingsklinieken en samenwerkingen met bekende Nederlanders, wist hij het grote publiek in te palmen. Voor velen leek hij hét bewijs dat herstel en verlossing mogelijk waren. Maar achter deze façade schuilde een gevaarlijke waarheid.

De eerste barsten in het masker

Het jaar 2010 luidde een ommekeer in. Meerdere vrouwen traden naar voren met ernstige beschuldigingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. De onthullingen sloegen in als een bom. Media, instanties en collega’s keerden zich massaal van hem af. Wat jarenlang werd gevierd als een wonderbaarlijke wedergeboorte bleek een zorgvuldig opgezet toneelstuk. Bakker misbruikte zijn machtspositie en de kwetsbaarheid van zijn cliënten voor persoonlijke bevrediging.

Veroordeeld, maar onverbeterlijk

De rechter legde hem vijf jaar cel op, samen met een beroepsverbod. Velen dachten dat dit het definitieve einde was van zijn publieke rol. Maar Bakker bleek hardleers. Na zijn vrijlating raakte hij opnieuw verwikkeld in een schandaal, ditmaal met een jong meisje als slachtoffer. Wéér volgde een straf. En wéér bleek dat berouw niet tot zijn karakter behoorde. Zijn gedrag liet weinig twijfel over: de man had niets geleerd.

Poging tot comeback leidt tot afschuw

Ondanks zijn verleden en reputatie, besloot Bakker onlangs tot een comeback. Via een online-serie wilde hij opnieuw voet aan de grond krijgen in de verslavingszorg. De reacties waren vernietigend. Oud-cliënten, zorgprofessionals en media trokken massaal aan de bel. Niemand wilde een herhaling van het drama. „De beerput zou opnieuw opengetrokken worden,” klonk het waarschuwend.

Slachtoffers voelen opluchting

Zijn overlijden roept weinig verdriet op bij de mensen die hij pijn deed. Integendeel: voor velen voelt het alsof een donkere schaduw is verdwenen. „Het klinkt misschien hard, maar ik slaap eindelijk rustiger,” vertelde een slachtoffer. Voor hen is zijn dood geen tragisch einde, maar een vorm van rechtvaardigheid – zij het laat en zonder wroeging van zijn kant.

Een man met twee gezichten

Keith Bakker profileerde zich jarenlang als redder, maar werd uiteindelijk veroordeeld als dader. De contrasten in zijn leven waren extreem. Van tv-studio’s naar de rechtbank, van applaus naar afschuw. Zijn verhaal leest als een tragedie waarin de hoofdrolspeler niet alleen zichzelf maar ook talloze anderen meesleurde in zijn val. Zijn gladde woorden en charisma bleken een dekmantel voor misbruik en manipulatie.

Een wrange stilte blijft achter

Nu Bakker er niet meer is, blijft er vooral stilte over. Geen toespraken, geen collectief rouwmoment. Slechts herinneringen aan gebroken beloftes, beschadigde levens en een man die de hulpverlening een zwarte bladzijde naliet. Zijn dood markeert niet alleen het einde van een leven, maar ook van een tijdperk dat velen liever vergeten. Wat rest is de hoop dat zulke figuren voortaan sneller worden ontmaskerd.