Algemeen
Zoon Martijn Krabbé deelt geweldig nieuws: ´Dit is mijn grote droom die in vervulling gaat´
De fans van Bickel Krabbé, de zoon van Martijn Krabbé, hebben het misschien al opgemerkt: hij is druk bezig met muziek. Na het delen van een aantal covers op TikTok, onthult hij nu dat hij werkt aan zijn allereerste album. In een recente Instagram-post deelt hij zijn ervaringen tijdens het schrijfproces.
Langdurige Nachten en Creatief Proces
Bickel geeft een eerlijke inkijk in zijn creatieve proces. “Lange nachten opgesloten in mijn nautisch ruimteschipje met ongezond eten, liters koffie en veel stemmingswisselingen, want ik ben voor het eerst een album aan het schrijven,” vertelt hij.
Hij heeft altijd al een passie gehad voor het schrijven van liedjes, maar nu is de volgende stap aangebroken: het selecteren van de beste demo’s en opnames om ze professioneel op te nemen. Zijn doel is om een compleet artistiek album te creëren.
Intieme Kijk op Zijn Muzikale Wereld
Bickel moedigt zijn volgers aan om hem in de gaten te houden, zowel op Instagram als TikTok. “De liedjes die ik daar cover zijn een intiem kijkje binnen het sonische landschap waar mijn hoofd nu dwaalt,” legt hij uit. Fans kunnen dus een beetje van zijn muzikale reis ontdekken voordat het album daadwerkelijk uitkomt.
Persoonlijke Strijd: Zieke Vader
Het is niet alleen een tijd van creatie voor Bickel; hij gaat ook door een moeilijke periode nu zijn vader Martijn ongeneeslijk ziek is. “Mijn vader is altijd een van mijn trouwste vrienden geweest,” deelt Bickel in een video. Het nieuws over Martijn’s gezondheid is een zware klap voor het gezin, en Bickel is open over de impact die dit op hem heeft.
Martijn Krabbé in Kopen Zonder Kijken
Maandagavond was Martijn Krabbé nog te zien in het programma Kopen Zonder Kijken. Veel kijkers merkten het verschil op in zijn uiterlijk tussen het begin en het eind van de aflevering, wat deels te wijten is aan de medicijnen die hij momenteel tegen kanker neemt. De emotionele reacties op sociale media waren overweldigend, met veel mensen die aangaven met tranen in hun ogen voor de tv te hebben gezeten.
Een Familie in Strijd
Het is duidelijk dat Bickel en zijn familie een moeilijke tijd doormaken, maar ondanks de pijn en het verlies blijft hij zich inzetten voor zijn muziek. Het lijkt erop dat muziek voor hem een manier is om zijn gevoelens te verwerken en zijn creativiteit de vrije loop te laten. Fans kunnen uitkijken naar de toekomst van Bickel Krabbé als artiest, terwijl ze ook steun betuigen aan de familie in deze zware periode.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.