Algemeen
Youp van ´t Hek maakt brandhout van Linda de Mol en haar vies Jeroentje: ´Dit is best heftig´
Youp van ’t Hek staat bekend om zijn scherpe columns en cynische humor. In zijn nieuwste bijdrage in de VARAgids heeft hij een opmerkelijke en harde grap gemaakt over Jeroen Rietbergen, de in opspraak geraakte partner van Linda de Mol. De cabaretier schuwt de controverse niet en zijn opmerking heeft dan ook flink wat stof doen opwaaien.
Rietbergen en zijn reputatie
Jeroen Rietbergen had al ruim voor het schandaal rondom The Voice of Holland een slechte naam. De bijnaam ‘Vieze Jeroentje’ ging al langer rond in de mediawereld. Toch bleef hij jarenlang ongestoord functioneren binnen het Talpa-imperium, de mediagroep waar ook zijn partner Linda de Mol een grote rol speelde. De vraag blijft of zij werkelijk niets wist van zijn gedrag. Ondanks dat Rietbergen geen strafrechtelijke veroordeling heeft gekregen, blijft de publieke opinie hem hard veroordelen.
Youps scherpe pen
In zijn column in de VARAgids neemt Youp van ’t Hek geen blad voor de mond. Hij gaat in op de comeback van The Voice en de manier waarop het programma jarenlang functioneerde. Daarbij komt hij met een opmerking over Rietbergen die velen als schokkend ervaren. Youp stelt dat de bandleider jarenlang profiteerde van de talentenjacht en daarbij grensoverschrijdend gedrag vertoonde.
Opmerkelijke passage
De cabaretier beschrijft op cynische wijze hoe het format van The Voice in zijn ogen werkte. Volgens hem draaide het programma niet alleen om talent, maar ook om de persoonlijke voorkeuren van de juryleden. In zijn eigen woorden:
“De juryleden zaten met hun rug naar de kandidaten en als de mannen een meisje hoorden zingen waar ze wel mee naar bed zouden willen, dan drukten ze op een knop. Op dat commando draaide hun stoel.”
Daarna voegt hij er een extra scherpe sneer aan toe:
“Als ze de onzekere deerne wat vonden dan gingen ze het kind coachen en anders mocht orkestleider Jeroen Rietbergen haar misbruiken. Die was niet zo kritisch en kreeg jarenlang de kliekjes.”
Deze passage laat weinig aan de verbeelding over en suggereert op harde wijze hoe Youp denkt over Rietbergen en zijn rol binnen het programma.
Ophef rondom de column
Het is niet verwonderlijk dat deze uitspraken voor opschudding zorgen. De naam van Rietbergen ligt nog steeds gevoelig in de media, en Linda de Mol heeft al eerder aangegeven dat zij zich distantieert van de kwestie. Toch zal deze opmerking haar ongetwijfeld raken. Op sociale media zijn de reacties gemengd: sommigen prijzen Youp om zijn eerlijkheid, terwijl anderen vinden dat hij te ver gaat.
The Voice keert terug
Ondanks alle ophef rondom het schandaal heeft RTL besloten om The Voice nieuw leven in te blazen. Dit besluit wekt verbazing bij Youp van ’t Hek, die het een ‘besmet format’ noemt. Hij vindt het opmerkelijk dat oudgedienden uit de showbizz openlijk solliciteren voor een plek in de jury.
Anouk niet welkom
Eén van de opvallende afwezigen in de nieuwe opzet van The Voice is Anouk. Zij heeft zich in het verleden uitgesproken over de misstanden binnen het programma en is nu niet langer welkom als coach. Volgens Youp is dit een verkeerde keuze, omdat Anouk tenminste verstand heeft van muziek en talent kan onderscheiden. Hij sneert naar de nieuwe juryleden die volgens hem vooral geïnteresseerd zijn in hun eigen carrière.
Een scherpe column met gevolgen
Of Linda de Mol zal reageren op deze column is nog maar de vraag. Wat wel duidelijk is, is dat Youp van ’t Hek opnieuw een gevoelige snaar heeft geraakt. Zijn harde woorden zullen ongetwijfeld nog enige tijd nagalmen in de media.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.