Algemeen
Vreselijk nieuws over Monique Smit: ´Ze is zwaar verslaafd´
Monique Smit heeft op Instagram een opvallend bericht gedeeld. Midden in de nacht verliet ze stilletjes haar huis om naar haar auto te sluipen. De reden? Een onweerstaanbare trek in iets zoets. Dit roept vragen op: is dit gewoon een onschuldige craving of een teken van een serieuze suikerverslaving?
Een nachtelijke missie voor chocola
Het lijkt erop dat Monique al in bed lag toen ze plotseling een enorme drang kreeg naar iets lekkers. In haar Instagram Story deelt ze een foto waarop te zien is dat ze naar haar auto loopt. Bij de afbeelding schrijft ze: ,,Ik wist dat ik van het weekend nog een lekkere reep in mijn auto had gelegd…” De zangeres kon de verleiding niet weerstaan en besloot midden in de nacht haar huis te verlaten om de zoete traktatie te bemachtigen.
Ze vervolgt haar bericht met een luchtige opmerking: ,,Ik kon het écht niet laten. Alle sloten er vanaf. Dit zijn pas cravings.” Haar eerlijke bekentenis zorgt voor herkenning bij veel volgers, die zichzelf ook weleens hebben betrapt op een onbedwingbare trek in iets zoets.
Onschuldige craving of suikerverslaving?
Hoewel het voor velen een grappig moment lijkt, roept het ook de vraag op of Monique misschien een zwak heeft voor suiker. Overmatige suikerconsumptie kan leiden tot verslavingsachtige trek, waarbij het lichaam steeds vaker vraagt om zoetigheid. Deskundigen waarschuwen dat regelmatige late-night cravings kunnen wijzen op een verstoord eetpatroon.
Toch lijkt Monique vooral te willen laten zien dat ze zichzelf soms gewoon iets gunt en daar open over is. Haar eerlijke en humoristische manier van delen wordt door haar volgers gewaardeerd.
Haar band met broer Jan Smit
Naast haar nachtelijke snackmoment sprak Monique onlangs ook openhartig over haar relatie met broer Jan Smit. In een interview met weekblad Privé vertelde ze dat de band tussen hen beter is dan ooit. Waar eerder geruchten gingen over spanningen tussen de twee, maakt Monique nu duidelijk dat er absoluut geen sprake meer is van ruzie.
Sterker nog, Jan laat haar regelmatig weten dat hij trots op haar is. Maar, zoals ze zelf aangeeft, gaat dat bij de familie Smit op een nuchtere manier. ,,We zijn er te nuchter voor om dit op een mooie manier tegen elkaar te vertellen. Dan is het meer dat Jan tegen mij zegt: ‘Mo, je bent lekker bezig.’ Dat is leuk om van hem te horen,” legt Monique uit.
Geen uitbundige emoties, wel steun
Monique benadrukt dat haar familie geen mensen zijn die snel hun emoties tonen. ,,Als we wat bereikt hebben, zul je ons elkaar niet snel zien omhelzen, hoe trots we op elkaar ook zijn. Dat zit niet in ons systeem,” vertelt ze. Toch is de steun er altijd en weten ze van elkaar dat ze achter elkaar staan.
Monique blijft zichzelf
Monique Smit blijft een open boek voor haar volgers, of het nu gaat om haar eetgewoonten of haar familiebanden. Haar spontane actie midden in de nacht laat zien dat ze zichzelf af en toe iets gunt, zonder zich daar schuldig over te voelen. En of het nu een onschuldige craving was of een teken van een zwak voor zoetigheid, haar fans kunnen er in ieder geval om lachen.
Eén ding is zeker: Monique is niet de enige die midden in de nacht trek krijgt in chocola!
In het Overijsselse Steenwijk is zondag een intens verdrietige zoektocht geëindigd met het meest gevreesde resultaat. Het lichaam van een 8-jarige jongen, die sinds zaterdagavond werd vermist, is aangetroffen in het water van het Steenwijkerdiep. De P0litie Overijssel laat weten dat er op dit moment geen enkele aanwijzing is voor een misdrijf. Het nieuws heeft de lokale gemeenschap diep geraakt en laat familie, vrienden en buurtbewoners in verslagenheid achter.
Vermissing die meteen zorgwekkend was
De jongen raakte zaterdagavond onder nog onbekende omstandigheden vermist. Al snel werd duidelijk dat het om een uiterst zorgwekkende situatie ging. Niet alleen vanwege zijn jonge leeftijd, maar ook door de winterse omstandigheden die het hele weekend hun stempel drukten op de regio. De temperaturen daalden, het werd snel donker en het ijs op het water maakte de omgeving verraderlijk. Dat alles maakte dat iedere minuut telde.
Toen hij niet thuiskwam, sloeg de paniek toe. De p0litie kwam direct in actie en verspreidde een Burgernet-alert met een duidelijke oproep aan het publiek. In het signalement werd vermeld dat het jongetje ongeveer 1.20 meter lang was, zwart haar had en een blauwe jas droeg, met een blauw-witte broek en blauwe regenlaarzen. “We maken ons enorme zorgen door het koude weer en hoe klein hij is,” liet de p0litie toen al weten. Die woorden onderstreepten de urgentie die iedereen voelde.
Race tegen de klok
Vrijwel onmiddellijk werd het Steenwijkerdiep een belangrijk aandachtspunt in de zoektocht. Eerder waren daar sporen op het ijs gezien die alarmbellen deden rinkelen. H*lpdiensten zetten alles op alles. Tot ver in de nacht werd het gebied uitgekamd, terwijl de kou steeds feller werd. Het was een race tegen de klok waarin hoop en angst elkaar afwisselden.
De p0litie zette een helikopter in die cirkelde boven het gebied om vanuit de lucht te zoeken naar aanwijzingen. Br*ndweerduikers gingen het water in, ondanks de moeilijke omstandigheden. Daarnaast meldden zich tientallen vrijwilligers die wilden helpen. Hun betrokkenheid was groot en hartverwarmend. Groepen als het Coördinatie Platform Vermissing Urk en het Veteranen Search Team sloten zich aan en kamden samen met de h*lpdiensten de omgeving uit. Iedereen werkte met één doel: het jongetje zo snel mogelijk vinden.
Een gemeenschap die meeleeft
Zondagochtend deed de p0litie een nieuwe oproep aan inwoners van Steenwijk en omliggende wijken. Mensen werden gevraagd hun camerabeelden te controleren en hun directe omgeving te doorzoeken. “Kijk even in je schuur, onder afdakjes of in de tuin,” luidde het verzoek. Misschien schuilde het kind ergens, misschien had iemand iets gezien zonder het zich te realiseren. Het was een oproep die liet zien hoezeer de zoektocht een zaak van de hele gemeenschap was geworden.
Buurtbewoners spraken hun zorgen uit, deelden berichten op sociale media en leefden intens mee met de familie. De hoop bleef, hoe klein die ook werd naarmate de uren verstreken. Elk nieuw bericht, elke mogelijke aanwijzing werd met spanning gevolgd.
Het ondenkbare scenario
Uiteindelijk werd zondagmiddag het ergste scenario werkelijkheid. In het water van het Steenwijkerdiep werd het lichaam van de vermiste jongen aangetroffen. De p0litie bevestigde het nieuws kort daarna. De woorden waren zakelijk, maar de lading ervan immens: de zoektocht was voorbij, het verdriet begon.
Wat er precies is gebeurd, blijft vooralsnog onduidelijk. Mogelijk gaat het om een noodlottig ongeluk op of nabij het ijs, maar details ontbreken nog. De p0litie benadrukt dat er geen enkele aanwijzing is voor een strafbaar feit. Daarmee wil men rust brengen in een situatie die al zwaar genoeg is. “We wensen de familie ontzettend veel sterkte,” aldus een woordvoerder. Ook bedankte de p0litie iedereen die zich heeft ingezet bij de zoektocht.
Stilte en rouw
Het nieuws sloeg in als een bom. In Steenwijk heerst een bedrukkende stilte. Scholen, verenigingen en buurtgenoten staan stil bij het verlies van een zo jong leven. Voor velen is het moeilijk te bevatten dat een vrolijk kind, dat nog maar net aan het leven was begonnen, er niet meer is. Zulke gebeurtenissen raken een gemeenschap in haar kern en laten niemand onberoerd.
De betrokkenheid van vrijwilligers en h*lpdiensten laat zien hoe groot de saamhorigheid was – en is. Mensen kwamen samen in de hoop iets te kunnen betekenen, al was het maar door mee te zoeken of een deur open te zetten. Dat maakt het verlies niet minder groot, maar het toont wel de menselijke kant van dit drama.
De rol van de h*lpdiensten
De inzet van p0litie, br*ndweer en vrijwilligers was intensief en professioneel. Onder moeilijke weersomstandigheden werd alles gedaan wat mogelijk was. Het feit dat er geen misdrijf wordt vermoed, verandert niets aan de impact van de gebeurtenis. Het blijft een tragedie waarbij vragen blijven bestaan en antwoorden tijd nodig hebben.
De p0litie heeft aangegeven het onderzoek zorgvuldig af te ronden, zodat de familie duidelijkheid krijgt over wat er is gebeurd. Tegelijkertijd wordt gevraagd om rust en respect voor de privacy van de nabestaanden.
Een oproep tot medeleven
Wanneer een kind omkomt, raakt dat een snaar die dieper gaat dan woorden kunnen uitdrukken. Het herinnert iedereen aan de kwetsbaarheid van het leven en aan hoe snel een onbezorgde dag kan omslaan in een nachtmerrie. In Steenwijk en ver daarbuiten leven mensen mee met de familie die nu door een onvoorstelbaar zware periode gaat.
De p0litie en gemeente roepen op om het gezin de ruimte te geven om te rouwen. Condoleances en steunbetuigingen worden gewaardeerd, maar ook stilte en respect zijn belangrijk. Het is nu vooral een tijd van medeleven, niet van speculatie.
Tot slot
Het verlies van de 8-jarige jongen uit Steenwijk laat een leegte achter die niet te vullen is. De zoektocht bracht hoop, inzet en verbondenheid, maar eindigde in diep verdriet. Wat blijft, is de herinnering aan een kind dat gemist zal worden en een gemeenschap die samen stilstaat bij dit grote verlies. Onze gedachten zijn bij de familie en iedereen die door dit tragische nieuws is geraakt.