Algemeen
Vreselijk drama voor prinses Margarita
Prinses Margarita en dochters getroffen door familiedrama: dubbele verliezen in korte tijd
Het jaar begon zwaar voor prinses Margarita en haar dochters Julia en Paola. Op 1 januari moesten zij afscheid nemen van Else, de moeder van Margarita’s ex-man Tjalling ten Cate. Alsof dat nog niet genoeg was, 0verleed amper twee maanden later, op 2 maart, ook haar ex-schoonvader Alex. Twee verliezen in zo’n korte tijd laten hun sporen na binnen de familie.
Familiedrama treft Margarita en haar dochters
Ondanks de scheiding van Tjalling ten Cate heeft Margarita altijd een warme band behouden met zijn familie. Dat maakte de gebeurtenissen des te pijnlijker. In een eerder interview met Story liet Margarita al doorschemeren hoe goed de verstandhouding nog was.
“Wij hebben nog bijna dagelijks contact,” vertelde ze destijds. “Ik ben blij dat dit op deze manier gaat. Maar het is ook logisch omdat mijn ex nog dezelfde geweldige man is als hij altijd al was.”
Die nauwe band zorgde ervoor dat ze ook in deze verdrietige periode nauw betrokken bleef bij de familie. De opeenvolgende overlijdens brachten niet alleen rouw met zich mee, maar ook veel herinneringen aan de tijd waarin zij en Tjalling nog een gezin vormden.
Een onverwacht en emotioneel begin van het jaar
Het verlies van Else, de moeder van Tjalling, op nieuwjaarsdag was een emotionele klap voor de familie. Voor Margarita en haar dochters betekende het afscheid nemen van een vrouw die nog altijd een belangrijk figuur in hun leven was.
De eerste maanden van 2025 stonden in het teken van verwerking en steun zoeken bij elkaar. Maar net op het moment dat de familie probeerde de draad voorzichtig weer op te pakken, sloeg het noodlot opnieuw toe. Op 2 maart 0verleed ook Alex, de vader van Tjalling. Twee grote verliezen in zo’n korte tijd, een ware beproeving voor iedereen die hen liefhad.
De impact op de kinderen
Voor Julia en Paola, de dochters van Margarita en Tjalling, betekent het verlies van hun grootouders een ingrijpende verandering. Grootouders spelen vaak een belangrijke rol in het leven van kinderen, en het plotseling wegvallen van beide binnen enkele maanden kan zwaar wegen.
Hoe Margarita haar dochters door deze periode loodst, blijft grotendeels privé. Toch is het duidelijk dat ze, ondanks haar eigen verdriet, alles op alles zet om hen op te vangen en de stabiliteit in hun leven te bewaren.
Een waardig afscheid in de natuur
De uitvaart van Alex vond plaats op 7 maart en werd bijgewoond door familie en naasten. De familie koos voor een natuurbegrafenis in het Elspeterbos. Dit betekent dat Alex werd begraven in een volledig biologisch afbreekbare kist, op een plek waar de natuur de overhand heeft en het graf uiteindelijk weer opgaat in de omgeving.
Deze vorm van begraven wordt steeds populairder en past bij mensen die bewust willen bijdragen aan een duurzamer milieu, zelfs na hun 0verlijden. Voor de nabestaanden is het een troostende gedachte dat hun dierbare rust vindt op een plek die harmonieert met de natuur.
De kracht van familiebanden
Margarita en Tjalling mogen dan uit elkaar zijn, de onderlinge familiebanden blijven sterk. Dit laat zien dat relaties kunnen veranderen, maar dat liefde en respect blijven bestaan, vooral in tijden van r0uw.
Het samenzijn bij de uitvaarten en de steun die Margarita en haar dochters ontvangen, laten zien hoe belangrijk het is om elkaar vast te houden in moeilijke tijden. Ondanks het verdriet biedt de hechte band binnen de familie houvast.
Een periode van verwerking en vooruitkijken
Hoewel Margarita bekendstaat om haar veerkracht en optimisme, is dit zonder twijfel een zware periode voor haar. Het verliezen van dierbaren doet veel met een mens, en het verwerken van verdriet kost tijd.
Toch is het bekend dat Margarita zich in het verleden al vaker door moeilijke situaties heeft heen geslagen. Dit familiedrama zal haar ongetwijfeld tekenen, maar met haar positieve instelling en de steun van haar naasten zal ze proberen hier een weg in te vinden.
Voor haar dochters blijft ze een sterke moederfiguur die hen door deze moeilijke periode loodst. Hoewel ze zelf ook r0uwt, zorgt ze ervoor dat Julia en Paola weten dat ze geliefd zijn en dat hun grootouders altijd een plek in hun hart zullen hebben.
De rol van Margarita binnen de koninklijke familie
Prinses Margarita staat, ondanks haar koninklijke afkomst, vooral bekend als een vrouw die haar eigen pad bewandelt. Ze kiest ervoor om haar leven buiten de schijnwerpers te leiden en focust zich op haar familie en haar passie voor kunst en design.
Toch blijft ze betrokken bij bepaalde koninklijke gebeurtenissen en heeft ze een warme relatie met haar neven en nichten binnen de Oranjes. Haar nuchtere en vriendelijke uitstraling maken haar geliefd binnen de familie, en ze heeft altijd laten zien dat familie boven alles gaat.
Wat brengt de toekomst?
Na een zwaar begin van 2025 zal Margarita ongetwijfeld proberen om het jaar verder zo positief mogelijk te vervolgen. Met de herinneringen aan Else en Alex in haar hart zal ze zich richten op de toekomst en haar rol als moeder en familielid blijven vervullen.
Het verdriet zal een plek moeten krijgen, maar met de steun van haar naasten en haar eigen kracht zal ze haar weg vinden.
Voor Julia en Paola blijft het belangrijk om over hun gevoelens te praten en hun grootouders op een mooie manier te herinneren. Margarita zal er alles aan doen om hen daarin te begeleiden.
Het blijft een heftige periode, maar één ding is zeker: deze familiebanden zijn sterk genoeg om de klappen van het leven op te vangen.
Jouw mening telt!
Wat vind jij van de manier waarop Margarita met deze moeilijke tijd omgaat? Laat je reactie achter en deel dit bericht om steun te betuigen aan de familie!
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.