Algemeen
Erfenis André Hazes sr.: Vlaamse Kevin pakt miljoenen!
De Vlaamse Kevin heeft een storm van reacties veroorzaakt door te beweren dat hij de biologische zoon is van André Hazes sr., de legendarische volkszanger. Als zijn beweringen kloppen, zou hij volgens jurist Bram Moszkowicz mogelijk aanspraak kunnen maken op de erfenis van de 0verleden artiest.
Het nieuws kwam naar buiten via het Vlaamse weekblad Dag Allemaal, dat Kevin’s verhaal als eerste publiceerde. Hij stelt dat hij pas drie jaar geleden te horen kreeg wie zijn echte vader zou zijn en dat hij sindsdien worstelt met deze ontdekking. Terwijl sommigen zijn beweringen in twijfel trekken, roept de situatie vooral veel juridische en emotionele vragen op.
De onverwachte onthulling
Volgens Kevin leefde hij zijn hele leven in de veronderstelling dat zijn vader een verongelukte motorrijder was. Dit was althans het verhaal dat zijn moeder hem altijd had verteld. Drie jaar geleden besloot ze hem echter in te lichten over een compleet ander verleden. Ze zou in de jaren tachtig een korte affaire hebben gehad met André Hazes sr., wat resulteerde in de geboorte van Kevin.
Zijn moeder werkte destijds in een café in Nederland en beweert dat ze Hazes daar ontmoette. Volgens haar gaf de zanger haar destijds 50.000 Belgische frank, omgerekend zo’n 1.250 euro, als een soort zwijggeld om het geheim te bewaren.
De onthulling kwam voor Kevin als een schok, maar tegelijkertijd vielen er volgens hem veel puzzelstukjes op hun plaats. Zijn familie had altijd hun twijfels bij het eerdere verhaal over de motorrijder en vermoedde al dat zijn vader uit Nederland moest komen. Nu zijn moeder met dit nieuwe verhaal kwam, zag Kevin opeens opmerkelijke gelijkenissen tussen hemzelf en André Hazes sr.
Reacties van de familie Hazes
Het nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje en bereikte al snel de familie Hazes. Roxeanne Hazes werd tijdens een interview gevraagd naar de onthulling, maar bleef terughoudend in haar reactie. “Ik heb het artikel nog niet gelezen en kan er dus niets zinnigs over zeggen,” reageerde ze kort.
Ook het management van André Hazes jr. gaf een officiële verklaring af. “Dit zijn complexe zaken. We hebben geen idee hoe deze situatie juridisch in elkaar zit. Het gaat tenslotte om gebeurtenissen van lang geleden, voordat André jr. werd geboren.”
Ondanks deze terughoudende reacties, groeide de publieke belangstelling voor het verhaal. Zijn er nog andere onbekende kinderen van de volkszanger? En als Kevin inderdaad een biologische zoon van André Hazes sr. is, zou hij dan recht hebben op een deel van de erfenis?
Kans op een juridische strijd
Volgens het weekblad Dag Allemaal zou Kevin geen enkele aanspraak kunnen maken op de erfenis, omdat erfenissen in Nederland na twintig jaar verjaren. Toch is deze bewering niet helemaal correct, stelt jurist Bram Moszkowicz.
De oud-advocaat legde in Shownieuws uit dat de wetgeving weliswaar een verjaringstermijn van twintig jaar hanteert, maar dat er uitzonderingen mogelijk zijn. “Omdat Kevin pas drie jaar geleden de waarheid te horen heeft gekregen, begint de verjaringstermijn pas vanaf dat moment te lopen,” zegt Moszkowicz.
Dat betekent dat Kevin, als hij kan bewijzen dat hij echt een zoon van Hazes is, mogelijk nog steeds een deel van de erfenis kan opeisen.
Moszkowicz voegde daaraan toe dat DNA-onderzoek de enige manier is om zijn claim hard te maken. “Als hij daadwerkelijk de biologische zoon van André Hazes sr. is, dan heeft hij een juridisch sterke zaak.”
Opvallend is dat Moszkowicz Kevin zelfs heeft aangeboden om hem juridisch te helpen, mocht hij verdere stappen willen ondernemen. “Als hij denkt dat het kansloos is, dan zit hij daar mis,” aldus de jurist.
Geen interesse in een DNA-test?
Hoewel het juridisch mogelijk is om een procedure te starten, lijkt Kevin weinig trek te hebben in een DNA-test. “Ik heb mijn hele leven zonder vaderfiguur geleefd, dus waarom zou ik dat nu opeens nodig hebben?” zegt hij.
Voor hem gaat het niet zozeer om de erfenis, maar om de erkenning van zijn verhaal. Toch blijft de vraag of hij daadwerkelijk afstamt van de volkszanger onbeantwoord, zolang er geen DNA-onderzoek wordt uitgevoerd.
Toch roept zijn houding vragen op. Als hij niets om geld of erkenning geeft, waarom treedt hij dan naar buiten met zijn verhaal? En waarom nu pas?
Wat als Kevin gelijk heeft?
Als Kevin écht de zoon is van André Hazes sr., zou dat betekenen dat de legendarische volkszanger nog een onbekende erfgenaam heeft. De impact hiervan zou groot zijn, niet alleen op de familie Hazes, maar ook op de juridische en financiële afwikkelingen rondom de nalatenschap van de zanger.
In Nederland hebben biologische kinderen recht op een wettelijk erfdeel, zelfs als ze nooit erkend zijn door hun vader. Dit zou kunnen betekenen dat de eerder verdeelde erfenis opnieuw bekeken moet worden.
De vraag is alleen: kan Kevin dit bewijzen? Zonder DNA-test blijft het een kwestie van speculatie en geruchten.
Is dit een nieuw hoofdstuk in de Hazes-saga?
De familie Hazes is geen onbekende van drama en Kevin’s onthulling voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de toch al turbulente geschiedenis van de beroemde zangersfamilie.
De afgelopen jaren waren er al vele conflicten binnen de familie, met rechtszaken, ruzies en financiële onenigheden. De relatie tussen André Hazes jr. en zijn moeder Rachel was lange tijd gespannen, en de rechtszaak over de erfenis van Hazes sr. zorgde al voor genoeg kopzorgen.
Nu komt er mogelijk een nieuwe speler bij in dit verhaal, iemand die aanspraak kan maken op een deel van de nalatenschap. Maar zonder harde bewijzen en een DNA-test blijft alles voorlopig slechts een speculatief verhaal.
Hoe gaat dit verder?
Voor nu lijkt Kevin niet van plan om juridische stappen te ondernemen, tenzij hij op andere gedachten komt. Of de familie Hazes ooit een DNA-test zal eisen of aanbieden, is nog maar de vraag.
Wat wel duidelijk is, is dat dit verhaal nog lang niet voorbij is. De media zullen de ontwikkelingen nauwlettend blijven volgen, en zolang er geen concrete uitslag is, blijft de vraag hangen: is Kevin écht de verloren zoon van André Hazes sr.?
📢 Wat denk jij? Moet Kevin een DNA-test doen om de waarheid boven tafel te krijgen? Laat het weten in de reacties! 👇💬
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.