Algemeen
Dieuwertje Blok moest nu eigenlijk weer op de radio zijn: ‘Groot verlies’
Het overlijden van Dieuwertje Blok heeft diepe indruk gemaakt op veel mensen. Ze stond bekend als een geliefde presentatrice, vooral door haar rol in het Sinterklaasjournaal. Hoewel ze drieënhalve week geleden eigenlijk weer zou beginnen met haar radiowerk, heeft het lot anders beslist. Haar heengaan wordt door velen als een groot verlies ervaren.
De strijd tegen kanker
Vorig jaar bracht Dieuwertje een schokkend bericht naar buiten: ze
moest haar neus laten amputeren vanwege k@nker. Dit besluit
betekende dat ze zich tijdelijk terugtrok uit de media. Toch
verscheen ze in december voor het eerst weer in het openbaar, toen
ze benoemd werd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Haar moed
en doorzettingsvermogen werden door velen bewonderd.
Plannen om terug te keren
Ondanks haar zware operatie was het plan dat Dieuwertje in 2025
weer aan het werk zou gaan. Ze zou opnieuw het Sinterklaasjournaal
presenteren en ook haar rol als presentatrice van het
klassieke-muziekprogramma NTR Podium hervatten. Dit nieuws gaf hoop
aan haar fans en collega’s, die uitkeken naar haar terugkeer.
Slechte berichten
Helaas werd vlak voordat ze haar werkzaamheden wilde hervatten
bekend dat de k@nker was teruggekeerd. Ondanks de ingrijpende
operatie kon de z1ekte niet worden gestopt. Dit nieuws sloeg in als
een bom en zorgde voor veel verdriet onder haar dierbaren en het
Nederlandse publiek.
Reacties uit de politiek
Veel prominenten hebben gereageerd op het overlijden van Dieuwertje
Blok. Politicus Frans Timmermans deelde zijn verdriet: “Heel
Nederland is geschokt. Generaties zijn met haar opgegroeid en
zullen haar altijd herinneren als het gezicht van het
Sinterklaasjournaal. Rust zacht, lieve Dieuwertje.” Lodewijk
Asscher sprak eveneens zijn medeleven uit en wenste haar familie
veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Een onmisbaar gezicht
Ook Caroline van der Plas uitte haar verdriet over het nieuws.
“Voor velen, inclusief mijn kinderen, was zij hét gezicht van het
Sinterklaasjournaal. Dit is een groot gemis.” Haar woorden
weerspiegelen de gevoelens van veel Nederlanders, voor wie
Dieuwertje een vertrouwd en geliefd figuur was.
Verdriet bij collega’s
Naast politici lieten ook collega’s uit de media van zich horen.
RTL Boulevard-verslaggever Aran Bade noemde het nieuws “intens
verdrietig” en benadrukte dat Dieuwertje veel te vroeg is
heengegaan. Oud-nieuwslezer Jan de Hoop reageerde kort maar
krachtig: “Wat verschrikkelijk.” Deze reacties tonen aan hoeveel
respect en bewondering er voor haar was.
Een
blijvende herinnering
Op sociale media circuleren inmiddels fragmenten van Dieuwertje’s
werk, waarin haar warmte en professionaliteit duidelijk naar voren
komen. Haar nalatenschap blijft voortleven in de harten van velen.
Ze heeft generaties Nederlanders geraakt en zal altijd herinnerd
worden als een bijzondere vrouw die Nederland heeft verrijkt met
haar aanwezigheid.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.