Algemeen
Boodschappen worden dit jaar nóg duurder: vooral deze producten
Nederlandse consumenten moeten zich schrap zetten voor een nieuwe golf van prijsstijgingen in de supermarkt. ING-econoom Marten van Garderen waarschuwt dat de kosten voor dagelijkse boodschappen dit jaar sneller zullen stijgen dan in 2023. Dit betekent dat huishoudens opnieuw dieper in de buidel moeten tasten om hun winkelkarretje te vullen.
Volgens Van Garderen is deze ontwikkeling grotendeels af te leiden uit de FAO Food Price Index, een internationale graadmeter die prijsontwikkelingen in de voedselmarkt volgt. “Een hogere index betekent niet per se dat de prijzen in de supermarkt direct omhooggaan, maar het geeft wel een duidelijke indicatie van de richting waarin we ons bewegen,” aldus de econoom.
Welke producten worden duurder?
Hoewel prijsstijgingen al enige tijd aan de gang zijn, lijkt het erop dat bepaalde productgroepen extra hard getroffen worden. Met name zuivelproducten zullen fors in prijs toenemen. Dit is slecht nieuws voor consumenten die melk, kaas, boter of yoghurt regelmatig op hun boodschappenlijst hebben staan.
Daarnaast verwacht Van Garderen dat ook cacao en koffie aanzienlijk duurder zullen worden. De liefhebbers van een kopje koffie in de ochtend of een stukje chocolade bij de thee zullen dit direct in hun portemonnee voelen. “Wie in de komende maanden chocolade of koffie wil inslaan, kan maar beter voorbereid zijn op een flinke meerprijs,” waarschuwt de econoom.
Waarom blijven de prijzen stijgen?
De voortdurende prijsstijgingen in de supermarkten zijn niet zomaar toeval. Er zijn meerdere factoren die samen een opwaartse druk op de prijzen veroorzaken. Duurdere grondstoffen spelen een belangrijke rol, maar dat is slechts een deel van het verhaal. Ook de stijgende energiekosten en de hoge lonen in de voedselindustrie worden steeds vaker doorberekend aan de consument.
Daarnaast spelen mondiale factoren een rol. Klimaatverandering, geopolitieke spanningen en verstoringen in de logistieke keten dragen allemaal bij aan de prijsdruk. De cacao-industrie, bijvoorbeeld, heeft te maken met mislukte oogsten in West-Afrika, terwijl de koffieprijzen onder druk staan door tegenvallende productie in landen als Brazilië en Colombia.
Een andere belangrijke factor is de aanhoudende inflatie. Hoewel deze op macro-economisch niveau lijkt af te nemen, blijven de prijzen in de supermarkt opvallend hoog. “Inflatie heeft de neiging om zich te nestelen in de keten, vooral bij basisproducten,” legt Van Garderen uit. “Zelfs als de algemene inflatie daalt, zien we dat supermarkten de prijzen vaak niet laten zakken.”
Wat betekent dit voor consumenten?
Boodschappen doen is voor veel huishoudens al een uitdaging, en de nieuwe prijsverhogingen zullen de situatie alleen maar verslechteren. De verwachting is dat de inflatie hardnekkig zal blijven en dat prijsdalingen voorlopig niet in zicht zijn.
In januari 2024 lag de gemiddelde prijsstijging van supermarktproducten al op 3,3 procent ten opzichte van een jaar eerder. Over heel 2023 was er een vergelijkbare stijging, terwijl in 2022 – het eerste jaar na de coronapandemie – de voedselprijzen maar liefst 10 procent omhooggingen. Hoewel de stijging nu minder fors lijkt dan in voorgaande jaren, blijft de impact op het huishoudbudget aanzienlijk.
Huishoudens met een krap budget zullen extra goed moeten nadenken over hun uitgaven. Specialisten adviseren om slimmer boodschappen te doen, bijvoorbeeld door:
- Seizoensgebonden producten te kopen, die vaak goedkoper zijn dan geïmporteerde alternatieven.
- Meer aanbiedingen in de gaten te houden en groot in te slaan bij kortingen.
- Alternatieve merken of huismerken te proberen, die doorgaans voordeliger zijn dan A-merken.
- Producten langer houdbaar te maken door bijvoorbeeld brood en vlees in te vriezen.
Wat kunnen supermarkten doen?
Supermarkten staan voor een moeilijke keuze. Aan de ene kant willen ze hun klanten niet afschrikken met torenhoge prijzen, maar aan de andere kant moeten ze hun eigen kosten ook dekken. Grote supermarktketens onderhandelen met leveranciers om de prijsstijgingen zo veel mogelijk te beperken, maar dat lukt niet altijd.
Sommige ketens proberen de klap op te vangen door meer te investeren in huismerken, die vaak goedkoper zijn dan de bekende A-merken. Daarnaast worden er vaker promotieacties opgezet om klanten tegemoet te komen.
Echter, consumenten moeten realistisch blijven. De kans dat supermarktprijzen de komende maanden weer dalen, is klein. “Prijsverhogingen werken vaak blijvend door in de keten. Wat duurder wordt, wordt zelden weer goedkoper,” aldus Van Garderen.
Blijvende onzekerheid over voedselprijzen
Een van de grootste uitdagingen op de wereldwijde voedselmarkt is de onzekerheid. De productie van veel voedingsmiddelen is afhankelijk van weersomstandigheden, energieprijzen en politieke ontwikkelingen. Een mislukte graanoogst in Oekraïne of een staking in een grote haven kan grote gevolgen hebben voor de wereldwijde voedselprijzen.
Ook handelsbeperkingen en protectionistische maatregelen spelen een rol. Zo heeft India recent de export van rijst beperkt, wat wereldwijd voor prijsstijgingen heeft gezorgd. In veel landen zijn overheden en beleidsmakers dan ook bezig met strategieën om voedselprijzen onder controle te houden, maar voor de gemiddelde consument blijft het lastig om grip te krijgen op de situatie.
Wat kunnen we verwachten?
De voorspellingen van ING wijzen erop dat consumenten zich moeten voorbereiden op een blijvende stijging van de supermarktprijzen in 2024. Producten zoals zuivel, koffie en chocolade worden flink duurder, en dit zal naar verwachting ook andere productcategorieën beïnvloeden.
Toch zijn er enkele lichtpuntjes. Supermarkten en fabrikanten zoeken naar innovatieve oplossingen om kosten te verlagen, zoals efficiëntere productiemethoden en alternatieve grondstoffen. Daarnaast kan een stabielere wereldeconomie ervoor zorgen dat sommige prijsstijgingen minder heftig uitvallen dan verwacht.
Voor nu is de boodschap echter duidelijk: boodschappen worden opnieuw duurder, en dat zal de consument in de portemonnee voelen. Of het nu gaat om een pak melk, een reep chocolade of een kop koffie in de ochtend, de stijgende prijzen zijn een realiteit waar niemand omheen kan.
Wil jij besparen op je boodschappen? Houd aanbiedingen in de gaten en wees creatief met je aankopen. Deel jouw beste bespaartips in de reacties!
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.