Algemeen
Victor Reinier deelt vreselijk nieuws
Deze week werd bekend dat Victor Reinier niet meer zal terugkeren bij Flikken Maastricht. De acteur heeft te maken met speculaties rondom zijn vertrek, maar geeft aan zich op dit moment niet bezig te willen houden met de geruchten. In een emotionele verklaring laat hij weten dat hij een groot persoonlijk verlies heeft geleden. “Ik heb andere dingen aan mijn hoofd,” aldus Reinier.
Einde van een tijdperk bij Flikken Maastricht
Eergisteren werd duidelijk dat Reinier, die jarenlang de geliefde rol van Floris Wolfs vertolkte, stopt bij de populaire p0litieserie. Dit besluit komt te midden van ophef over de werksfeer op de set. Er zouden klachten zijn binnengekomen over ‘vrouwonvriendelijk gedrag’ en daarnaast circuleren er geruchten over het gebruik van verd0vende middelen op de set.
Ook zou er sprake zijn van een conflict met zijn tegenspeelster Angela Schijf. Vlaamse media berichtten dat de spanningen tussen de twee collega’s zo hoog waren opgelopen dat ze niet langer door één deur konden.
Reinier reageerde kort maar krachtig op de beschuldigingen: “Dat is flauwekul, dat is moddergooien en daar distantieer ik me volkomen van.” Hij weerspreekt de geruchten en geeft aan niet verder in te willen gaan op de ophef rondom zijn vertrek.
Een persoonlijk verlies
Ondanks alle speculaties over zijn afscheid bij Flikken Maastricht, is er voor Reinier op dit moment iets veel belangrijkers aan de hand. De acteur heeft namelijk een groot persoonlijk verlies te verwerken: zijn moeder is recent 0verleden.
“Ik begrijp dat men nieuwsgierig is en de belangstelling voor Flikken Maastricht waardeer ik, maar ik heb op dit moment mijn handen en mijn hoofd vol met het regelen van de begrafenis en het verwerken van het 0verlijden van mijn moeder afgelopen dinsdag,” laat hij weten.
De impact van dit verlies weegt zwaar en Reinier heeft ervoor gekozen zich voorlopig volledig te focussen op zijn familie en het afscheid van zijn moeder.
Toekomstplannen en afscheid van Flikken Maastricht
Met het vertrek van Victor Reinier komt er een einde aan een tijdperk. Hij speelde sinds de start van de serie in 2007 de rol van rechercheur Floris Wolfs en werd al snel een publiekslieveling. Zijn vertrek zal zonder twijfel een grote impact hebben op de serie en de trouwe fans.
Hoewel Reinier voorlopig geen verdere uitspraken doet over zijn toekomstplannen, is het duidelijk dat hij zich eerst wil richten op zijn persoonlijke leven en r0uwproces. Zijn collega’s en fans hebben massaal hun steun betuigd en hem sterkte gewenst in deze moeilijke periode.
Een moeilijke periode
Het verlies van een dierbare brengt altijd een periode van bezinning en verdriet met zich mee. Voor Reinier komt dit op een moment waarop hij zich al in een turbulente fase bevindt. De geruchten rondom zijn vertrek bij Flikken Maastricht hebben ongetwijfeld een impact gehad, maar de acteur heeft duidelijk gemaakt dat zijn prioriteit nu bij zijn familie ligt.
De komende tijd zal uitwijzen hoe de serie omgaat met het vertrek van een van haar meest iconische personages en wat de toekomst voor Reinier in petto heeft. Eén ding is zeker: zijn rol als Floris Wolfs zal niet snel vergeten worden.
Wij wensen Victor Reinier en zijn familie veel sterkte in deze moeilijke periode.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.