Algemeen
Showbizz-expert denkt dat ernstige ziekte van Tim den Besten fake is: ´Kan het niet geloven´
De discussie rondom Tim den Besten laait opnieuw op. Biograaf Jan Dijkgraaf, bekend van zijn werk over de Meilandjes, uit openlijk zijn twijfel over Tims kankerdiagnose. Volgens hem is het opvallend dat de oud-VPRO-presentator zijn ziekte en fraudezaak in één persbericht koppelt. Dijkgraaf is niet de enige die sceptisch is. Ook Johan Derksen en anderen uiten twijfels over de timing en intentie van de bekendmaking.
Verdachte timing
Tim den Besten raakte ruim een jaar geleden in opspraak door een identiteitsfraudezaak op datingapp Grindr. Kort daarna bracht hij naar buiten dat hij een zeldzame vorm van kanker had. Sommigen vinden de timing verdacht en suggereren dat hij de diagnose gebruikte om de aandacht af te leiden van zijn wangedrag.
Dit weekend bracht Tim een nieuw persbericht uit waarin hij bekendmaakte dat hij na mediation niet vervolgd zal worden voor de fraude én dat hij kankervrij is verklaard. Mediakenner Lars Duursma noemt het “héél fout” om een ernstige ziekte te gebruiken als afleidingsmanoeuvre voor een juridische kwestie.
Jan Dijkgraaf uit twijfels
Jan Dijkgraaf heeft zo zijn bedenkingen bij de situatie. “En oh ja, van de mysterieuze vorm van kanker die hem vlak nadat die affaire naar buiten kwam dwong de openbaarheid te verlaten, was ook genezen… Dat die ziekte niet verzonnen was, wíl ik graag geloven. Maar willen is niet altijd: kunnen”, schrijft hij in een column.
De biograaf lijkt dus niet volledig overtuigd van de oprechtheid van Tims verhaal. Hij is niet de enige: ook op online platforms wordt de vergelijking getrokken met Tara Singh Varma, de politica die ooit loog over haar terminale ziekte.
Vergelijking met Tara Singh Varma
Op het discussieplatform NUjij wordt gesuggereerd dat Tim mogelijk een vergelijkbare strategie heeft toegepast als Singh Varma destijds. Een gebruiker schrijft: “Een bijzondere man met voor mijn gevoel een hoog Tara Singh Varma-gehalte.” De voormalig GroenLinks-politica beweerde in de jaren 90 ongeneeslijk ziek te zijn om vervolgens jaren later toe te geven dat ze had gelogen.
Artsen als bewijs?
Ondanks de twijfels zijn er ook redenen om aan te nemen dat Tim de waarheid spreekt. In zijn persbericht bedankt hij de artsen van het Erasmus MC en het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. Als hij zou liegen, zou dit hem in een gevaarlijke positie brengen: deze ziekenhuizen zouden eenvoudig kunnen ontkennen dat hij daar behandeld is.
Geen harde bewijzen
Hoewel de timing van Tims bekendmaking vragen oproept, is er geen enkel concreet bewijs dat hij zijn ziekte heeft verzonnen. Totdat er meer duidelijkheid komt, blijft het bij speculaties en vermoedens. Eén ding is zeker: de combinatie van zijn fraudezaak en zijn gezondheidsupdate zorgt voor een storm aan reacties.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.