Algemeen
René van der Gijp zet live op televisie zijn bril af om zijn gelijk te bewijzen: ´Wat een gezeik!´
René van der Gijp heeft live op televisie een gedurfde actie uitgevoerd: hij zette zijn bril af en ging vervolgens een volledige minuut lang met een bloot gezicht aan tafel zitten tijdens Vandaag Inside. “Wat een gezeik allemaal,” klonk het, terwijl de discussie over zijn bril direct losbarstte.
Live act en verrassende onthulling
Tijdens de uitzending besloot René zijn bril af te zetten, een daad die voor veel verbazing en opschudding zorgde. Het was een moment dat de spanning in de studio direct deed oplopen. Terwijl René zonder bril zat, werd het publiek geconfronteerd met een onverwacht, rauw portret van de man achter het bekende imago. Dit incident leidde tot een storm aan reacties, waarbij zowel fans als critici hun mening lieten horen over de ware aard van zijn bril.
Controverse rondom de bril
De discussie over de bril van René is al geruime tijd gaande. Volgens zijn zoon zou het slechts om een nepbril gaan, een zogenaamd imagobrilletje dat hij draagt om niet herkend te worden wanneer hij zonder bril over straat loopt.
Deze verklaring werd door René in de uitzending deels bevestigd. Echter, RTL Boulevard-ster Luuk Ikink stelt daar fel tegen en beweert dat zowel de verklaring van zijn zoon als die van René onjuist is. Luuk heeft immers talloze oude foto’s tevoorschijn getoverd waarop René brillen draagt die volgens hem absoluut niet in de categorie ‘imagobril’ passen.
Meningen van Wilfred Genee en Johan Derksen
Om de situatie verder te verduidelijken, nam Wilfred Genee in de uitzending de bril van René over en zette hem zelf op. “Mag ik even die bril van jou hebben? Ik ben nu toch wel heel benieuwd naar die bril, want iedereen heeft het erover,” zei Wilfred, die enthousiast reageerde. Johan Derksen merkte meteen op: “Het staat je hartstikke goed. Jij moet ook zo’n bril nemen.” Hiermee bevestigde Wilfred in de uitzending dat het om een bril zonder glazen op sterkte ging, een feit dat volgens hem terug te zien is in hoe transparant de bril is.
Luuk Ikink’s onderzoek
Luuk Ikink liet zien dat hij de zaak grondig had onderzocht. Hij toonde diverse oude foto’s aan waarop René brillen droeg die nauwelijks in de categorie van een leesbril of een imagobril konden vallen. Volgens Luuk is het idee dat René een bril draagt om niet herkend te worden niet houdbaar, omdat het montuur op die oude foto’s simpelweg te lelijk en ouderwets is. “Ik geloof het niet,” aldus Luuk, terwijl hij erop wees dat de verklaringen van zowel René als zijn zoon weinig aannemelijk lijken.
De uitleg achter de bril
René heeft in het verleden aangegeven dat hij zijn bril draagt om zijn imago te beschermen en om te voorkomen dat mensen hem herkennen wanneer hij de straat op gaat. Zijn zoon heeft zelfs nogmaals verklaard dat het om een ‘imagobril’ gaat, terwijl René in de uitzending zelf suggereerde dat het een bewuste keuze is. Wilfred bevestigde dit door te zeggen: “Imagotechnisch een beetje oké zo of niet? Ik moet zeggen: je kunt er gewoon dwars doorheen kijken.” Toch blijft de controverse bestaan en blijft Luuk twijfelen aan deze verklaringen.
Humor en zelfspot tijdens de uitzending
Het gesprek over de bril barstte niet alleen uit in serieuze beschouwingen, maar ook in humor. Terwijl Wilfred de bril opzet, liet hij een luchtige opmerking vallen over de scheve positie op zijn neus, met verwijzingen naar zijn oren. René en Wilfred wisselden hierover enkele speelse opmerkingen uit, wat de spanning in de studio even deed ontspanneneren. Dit ludieke moment stond in schril contrast met de harde kritiek van Luuk Ikink, die vastbesloten blijft om de waarheid achter de bril te achterhalen.
Het debat over de media-aandacht
Terwijl de discussie over de bril doorgaat, blijft er ook een bredere vraag hangen over de media-aandacht rondom de persoonlijke keuzes van bekende Nederlanders. Sommigen vinden dat publieke figuren als René openhartig moeten zijn over hun imago, terwijl anderen vinden dat bepaalde zaken privé mogen blijven. De scherpe meningen van Luuk Ikink, Wilfred Genee en Johan Derksen illustreren de uiteenlopende perspectieven binnen de mediawereld over wat wel en niet acceptabel is in de publieke ruimte.
Conclusie: Een blijvende controverse
Kortom, de actie van René van der Gijp heeft een nieuwe golf van discussie op gang gebracht over de ware aard van zijn bril. Terwijl hij zelf blijft volhouden dat het slechts om een bewuste keuze gaat om zijn imago te beschermen, vinden critici zoals Luuk Ikink dat er meer speelt dan dat.
De uitlatingen van Wilfred Genee en Johan Derksen bieden enige bevestiging van de feiten, maar de controverse blijft bestaan. Het lijkt erop dat deze discussie nog lang zal voortduren, met als enige zekerheid dat de waarheid over de bril van René van der Gijp een onderwerp blijft dat menig kijker boeit en verdeelt.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.