Algemeen
Rachel Hazes boycot Dries Roelvink na opmerking over familievete: ´Dat is dan maar zo´
Dries Roelvink rekent erop dat Rachel Hazes hem op de zwarte lijst heeft gezet na zijn kritische uitspraken in Shownieuws. De volkszanger uitte zijn ongenoegen over het feit dat Rachel haar zoon André Hazes jr. op kerstavond een sommatie stuurde. Ondanks de mogelijke gevolgen blijft Dries bij zijn standpunt: “Je moet altijd eerlijk blijven over wat je denkt en voelt.”
Steeds meer kritiek op Rachel Hazes
De publieke opinie rondom Rachel Hazes lijkt steeds negatiever te worden. Waar veel artiesten zich jarenlang afzijdig hielden, durven steeds meer mensen openlijk kritiek te leveren op haar gedrag. Dries Roelvink was één van de weinigen die zich tijdens de feestdagen uitsprak over haar actie richting André. Hij vond het ongepast dat Rachel haar zoon uitgerekend op kerstavond dagvaardde en sprak zijn steun voor André uit.
Waarom houden artiesten zich stil?
Volgens Dries is de angst voor represailles een belangrijke reden waarom veel artiesten zich niet openlijk uitspreken. “Ik ken Rachel al ruim 40 jaar, nog voordat ze met André senior was. Ik trad vroeger vaak op voor haar vader, Jan van Galen. Wat zich in die familie heeft afgespeeld, daar kun je een boek over schrijven,” vertelt hij in Weekend. Toch vindt hij dat er grenzen zijn. “Het is een heel slecht moment om je eigen kind te dagvaarden op de avond van de liefde. Daar ben ik gewoon eerlijk over geweest.”
‘Heel Nederland vindt dit een rare streek’
Dries benadrukt dat hij niet de enige is die het gedrag van Rachel vreemd vindt. “Heel Nederland vindt dat toch een nare streek? Ik kan moeilijk zeggen: ‘Nou, dat begrijp ik wel van Rachel. Dat heeft ze mooi getimed zeg.’ Natuurlijk niet.” Zijn woorden lijken ook te slaan op collega-artiesten zoals Jeroen van der Boom, die ondanks de kritiek op Rachel geen afstand van haar neemt.
Toekomst bij Holland Zingt Hazes onzeker
Door zijn uitspraken lijkt Dries zichzelf buiten spel te hebben gezet voor evenementen waar Rachel invloed op heeft, zoals Holland Zingt Hazes. “Ik denk dat ik met mijn opmerking de deur wel heb dichtgegooid voor Holland Zingt Hazes,” zegt hij. “Als je het me vorig jaar had gevraagd, had ik ja gezegd, want ik zing ook vaak Hazes-medleys tijdens mijn optredens.”
Boycot door Rachel?
Dries verwacht dat Rachel teleurgesteld is in hem en dat hij daardoor niet meer welkom zal zijn bij projecten waar zij zeggenschap over heeft. “Ik denk dat Rachel nu denkt: ‘Nou Dries, ik ken je al zo lang, dat valt me van je tegen.’ Dus dat verwacht ik niet meer.” Toch heeft hij geen spijt. “Ik kan moeilijk zeggen dat Rachel gelijk heeft, ‘want dan mag ik misschien een keer Holland Zingt Hazes doen’. Nee. Misschien is het niet tactisch, maar ik heb André hierin gesteund en dat blijf ik doen. Ik zie hem als een vriend.”
Steun voor André Hazes jr.
Dries Roelvink vindt het belangrijk om André te steunen, vooral omdat veel andere artiesten zich op de vlakte houden. “Hij heeft een paar jaar geleden mijn Engelstalige album uitgereikt en hij stuurt me ook vaak complimentjes via Instagram. Zoals: ‘Jeetje, je bent 66, wat zie je er nog goed uit! Ik teken ervoor!’”
Een vaderfiguur voor André?
Volgens Dries heeft André hem ooit toevertrouwd dat hij graag een vader als Dries had gehad. “Dat heeft hij letterlijk eens tegen me gezegd. Dat raakte me. Dus als ik hem nu een keer kan steunen, doe ik dat. Dat heeft hij wel verdiend.” De vraag is nu hoe Rachel op zijn woorden zal reageren en of er inderdaad een boycot op hem afkomt.
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.