Algemeen
Rachel Hazes boycot Dries Roelvink na opmerking over familievete: ´Dat is dan maar zo´
Dries Roelvink rekent erop dat Rachel Hazes hem op de zwarte lijst heeft gezet na zijn kritische uitspraken in Shownieuws. De volkszanger uitte zijn ongenoegen over het feit dat Rachel haar zoon André Hazes jr. op kerstavond een sommatie stuurde. Ondanks de mogelijke gevolgen blijft Dries bij zijn standpunt: “Je moet altijd eerlijk blijven over wat je denkt en voelt.”
Steeds meer kritiek op Rachel Hazes
De publieke opinie rondom Rachel Hazes lijkt steeds negatiever te worden. Waar veel artiesten zich jarenlang afzijdig hielden, durven steeds meer mensen openlijk kritiek te leveren op haar gedrag. Dries Roelvink was één van de weinigen die zich tijdens de feestdagen uitsprak over haar actie richting André. Hij vond het ongepast dat Rachel haar zoon uitgerekend op kerstavond dagvaardde en sprak zijn steun voor André uit.
Waarom houden artiesten zich stil?
Volgens Dries is de angst voor represailles een belangrijke reden waarom veel artiesten zich niet openlijk uitspreken. “Ik ken Rachel al ruim 40 jaar, nog voordat ze met André senior was. Ik trad vroeger vaak op voor haar vader, Jan van Galen. Wat zich in die familie heeft afgespeeld, daar kun je een boek over schrijven,” vertelt hij in Weekend. Toch vindt hij dat er grenzen zijn. “Het is een heel slecht moment om je eigen kind te dagvaarden op de avond van de liefde. Daar ben ik gewoon eerlijk over geweest.”
‘Heel Nederland vindt dit een rare streek’
Dries benadrukt dat hij niet de enige is die het gedrag van Rachel vreemd vindt. “Heel Nederland vindt dat toch een nare streek? Ik kan moeilijk zeggen: ‘Nou, dat begrijp ik wel van Rachel. Dat heeft ze mooi getimed zeg.’ Natuurlijk niet.” Zijn woorden lijken ook te slaan op collega-artiesten zoals Jeroen van der Boom, die ondanks de kritiek op Rachel geen afstand van haar neemt.
Toekomst bij Holland Zingt Hazes onzeker
Door zijn uitspraken lijkt Dries zichzelf buiten spel te hebben gezet voor evenementen waar Rachel invloed op heeft, zoals Holland Zingt Hazes. “Ik denk dat ik met mijn opmerking de deur wel heb dichtgegooid voor Holland Zingt Hazes,” zegt hij. “Als je het me vorig jaar had gevraagd, had ik ja gezegd, want ik zing ook vaak Hazes-medleys tijdens mijn optredens.”
Boycot door Rachel?
Dries verwacht dat Rachel teleurgesteld is in hem en dat hij daardoor niet meer welkom zal zijn bij projecten waar zij zeggenschap over heeft. “Ik denk dat Rachel nu denkt: ‘Nou Dries, ik ken je al zo lang, dat valt me van je tegen.’ Dus dat verwacht ik niet meer.” Toch heeft hij geen spijt. “Ik kan moeilijk zeggen dat Rachel gelijk heeft, ‘want dan mag ik misschien een keer Holland Zingt Hazes doen’. Nee. Misschien is het niet tactisch, maar ik heb André hierin gesteund en dat blijf ik doen. Ik zie hem als een vriend.”
Steun voor André Hazes jr.
Dries Roelvink vindt het belangrijk om André te steunen, vooral omdat veel andere artiesten zich op de vlakte houden. “Hij heeft een paar jaar geleden mijn Engelstalige album uitgereikt en hij stuurt me ook vaak complimentjes via Instagram. Zoals: ‘Jeetje, je bent 66, wat zie je er nog goed uit! Ik teken ervoor!’”
Een vaderfiguur voor André?
Volgens Dries heeft André hem ooit toevertrouwd dat hij graag een vader als Dries had gehad. “Dat heeft hij letterlijk eens tegen me gezegd. Dat raakte me. Dus als ik hem nu een keer kan steunen, doe ik dat. Dat heeft hij wel verdiend.” De vraag is nu hoe Rachel op zijn woorden zal reageren en of er inderdaad een boycot op hem afkomt.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.