Algemeen
Puck Moonen laat haar blauwe plekken zien, mannelijke oplettende fans zien iets héél anders op deze beelden!🫣
De 27-jarige Puck Moonen begon haar carrière als wielrenster bij Lotto Soudal Ladies en later bij Bingoal Casino-Chevalmeire. Ondanks haar ambities en talent kende Moonen veel tegenslagen tijdens haar wielercarrière. In september 2019 tekende ze een tweejarig contract bij het Belgische wielerteam Chevalmeire, maar haar tijd daar werd gekenmerkt door blessures en andere tegenslagen.
In 2020 startte Moonen in vier wedstrijden, waaronder de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, maar wist ze geen enkele race uit te rijden. In april 2021 begon ze aan de Ronde de Mouscron, maar ook deze wedstrijd haalde ze niet. Een fout bij een PCR-test zorgde ervoor dat ze de Waalse Pijl moest missen, en vervolgens trok ze zich terug uit Luik-Bastenaken-Luik vanwege paniekaanvallen.
Haar wielerseizoen bleef moeizaam verlopen. In juni 2021 nam ze nog deel aan het Nederlands kampioenschap, maar ook hier wist ze niet te finishen. Uiteindelijk besloot haar ploeg in juli 2021 om haar contract per direct te beëindigen. Hoewel haar wielerloopbaan niet het succes bracht waarop ze had gehoopt, wist Puck Moonen een succesvolle carrière als influencer op te bouwen.
Een nieuwe weg als influencer
Naast haar wielercarrière kreeg Puck Moonen al snel bekendheid op sociale media. In mei 2017 werd ze door FHM uitgeroepen tot Mooiste Sportvrouw van Nederland, wat haar populariteit een enorme boost gaf. Toen had ze al een groot aantal volgers op Instagram, en sindsdien is dat alleen maar gegroeid.
Tegenwoordig heeft Puck bijna 800.000 volgers die haar avonturen op de fiets op de voet volgen. Haar content bestaat uit een mix van wielersport, persoonlijke momenten en lifestyle, waarmee ze een breed publiek aanspreekt. Natuurlijk heeft ze ook een grote schare mannelijke fans, die haar voornamelijk kennen door haar FHM-titel en de vele media-aandacht die daarop volgde.
Puck Moonen toont de realiteit van een wielrenner
Het leven van een wielrenner gaat niet altijd over rozen. Puck laat haar volgers dan ook regelmatig de minder glamoureuze kant van de sport zien. Zo deelt ze video’s en foto’s van de blauwe plekken en schaafwonden die ze oploopt na valpartijen op de fiets. Haar openheid over de fysieke impact van de sport wordt gewaardeerd door haar volgers, al zijn er ook genoeg fans die vooral oog hebben voor Puck zelf en minder voor de blauwe plekken.
In een recente video deelde Moonen beelden van een valpartij, waarbij ze haar beurse plekken en verwondingen liet zien. De reacties stroomden binnen, maar het viel op dat veel volgers vooral gefocust waren op haar uitstraling en minder op haar blessures. De combinatie van sportieve prestaties en haar visuele aantrekkingskracht maakt haar een van de meest invloedrijke vrouwelijke wielrenners op social media.
Toekomstplannen en ambities
Hoewel haar professionele wielercarrière op een lager pitje staat, blijft Puck Moonen actief in de sport. Ze gebruikt haar platform om de wielersport toegankelijker en aantrekkelijker te maken voor een breder publiek. Daarnaast werkt ze samen met verschillende merken en blijft ze betrokken bij de wielerscène door evenementen en sponsoractiviteiten.
Met haar enorme bereik en engagement blijft Moonen een prominente naam in zowel de sport- als influencerwereld. Haar transitie van wielrenster naar social media-icoon toont aan dat succes op meerdere manieren te behalen is. Fans blijven haar volgen, of het nu gaat om haar sportieve prestaties, persoonlijke updates of een kijkje achter de schermen van het leven als influencer.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.