Algemeen
Onze gedachten gaan uit naar Frank en Ronald de Boer in deze moeilijke tijd 💔⚘️
De voetbaltweeling Frank en Ronald de Boer heeft verschrikkelijk nieuws gedeeld. Frank maakte via Instagram bekend dat hun geliefde vader, Cees de Boer, op 84-jarige leeftijd is 0verleden. Dit droevige bericht markeert het einde van een lang en bewogen leven, waarin Cees centraal stond als steun en toeverlaat voor zijn familie.
Een tragisch 0ngeval met grote gevolgen
In 2019 kreeg Cees de Boer te maken met een ernstig verkeers0ngeluk. Tijdens een fietstocht botste hij met zijn elektrische fiets op een motor en werd meters door de lucht geslingerd. Hoewel het aanvankelijk leek alsof hij zonder ernstige verw0ndingen was weggekomen, werd in het z!ekenhuis vastgesteld dat hij een hersenbl0eding had opgelopen. Daarnaast bleek zijn aorta voor driekwart dichtgeslibd, een levensbedre!gende situatie.
Artsen konden hem succesvol helpen met de problemen aan zijn aorta, maar na deze medische ingreep begon zijn gezondheid geleidelijk achteruit te gaan. Wat volgde was een lange en moeilijke periode waarin zijn familie hem zo goed mogelijk probeerde te ondersteunen.
Gezondheidsproblemen stapelen zich op
Begin 2023 deelde Ronald de Boer openhartig hoe zwaar deze periode was voor hun vader. Na de hersenbloeding kreeg Cees ook te maken met een TIA, wat zijn situatie nog complexer maakte. “Cees is niet meer de Ceessie van vier jaar geleden,” vertelde Ronald destijds met verdriet in zijn stem.
De gevolgen van de TIA waren ernstig. Zijn rechterkant functioneerde niet meer goed, waardoor hij afhankelijk werd van een rollator om zich te verplaatsen. “Soms kan hij nog een klein stukje zonder, maar hij heeft veel moeite met bewegen.” De realiteit was hard voor de familie De Boer: “Het is nu eenmaal zo dat het niet meer goed gaat komen. Dat moeten we accepteren, maar we gaan ons best doen om Ceessie nog een mooi einde te bezorgen.”
Een liefdevol afscheid
Frank de Boer deelde het verdrietige nieuws van zijn vaders 0verlijden op Instagram. Bij een ontroerende foto van zijn vader schreef hij: “Lieve papa, rust zacht. Zoals jij het zo mooi zei in het Westfries: ‘Tis mooi weest.’ 1941-2025.”
De woorden weerspiegelen de dankbaarheid en liefde die Frank en Ronald voelen voor hun vader, die een onmisbare rol in hun leven speelde. Het verlies laat een grote leegte achter, niet alleen in de familie De Boer, maar ook bij iedereen die Cees kende en waardeerde.
Steun voor de familie De Boer
Het nieuws van Cees de Boers 0verlijden heeft geleid tot een golf van medeleven en steunbetuigingen. Fans, vrienden en oud-collega’s van Frank en Ronald hebben hun condoleances achtergelaten op sociale media. De sportwereld reageert eveneens met diepe sympathie en respect voor de familie in deze moeilijke tijd.
Langs deze weg willen we de familie De Boer veel sterkte wensen met dit grote verlies. Wil je je medeleven betuigen? Laat dan een bericht achter in de reacties. ❤️
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.