Algemeen
Marieke Elsinga zorgt voor enorme verwarring: ´Ze houdt iedereen voor de gek!´
Marieke Elsinga heeft onlangs voor flink wat verwarring gezorgd onder haar volgers door een Instagram-video te delen. De presentatrice plaatste een video van een stijlvolle hotelkamer, wat leidde tot de gedachte bij veel volgers dat dit haar eigen huis was. De reacties stroomden binnen, maar Marieke maakte snel duidelijk dat het niet om haar woning ging.
Clarificatie in de DM’s
In reactie op de vele berichten, plaatste Marieke een opmerking onder de video waarin ze het misverstand rechtzette: “Verwarring in m’n DM. Men denkt dat dit mijn huis is. Nee, zou super zijn natuurlijk. Maar is een hotel in Nijmegen.” Met deze reactie zorgde ze voor duidelijkheid en maakte ze een eind aan de speculaties.
Marieke deelt foto van haar echte huis
Om de verwarring volledig op te lossen, besloot Marieke een foto van haar eigen huis en badkamer te delen. Bij deze foto schreef ze met een knipoog: “Groeten uit wel echt mijn huis. Fijne week!” Hiermee gaf ze haar volgers een kijkje in haar echte woning en wist ze de lucht te klaren op een humoristische manier.
De nieuwe woning van Marieke en Sander
Marieke en haar partner Sander hebben onlangs een groot besluit genomen. Ze besloten hun intrek te nemen in een grotere en rustigere woning, passend bij hun nieuwe gezinsleven. Het stel koos voor een schitterende twee-onder-een-kapwoning in Loenen aan de Vecht. Dit huis biedt alles wat een jong gezin nodig heeft: vijf slaapkamers, twee badkamers en een woonkamer van 40 vierkante meter.
De woning heeft een woonoppervlakte van 304 vierkante meter, verdeeld over twee verdiepingen. De eikenhouten vloer in de woonkamer draagt bij aan de warme uitstraling van het huis. Ook is er een ruime oprijlaan met plek voor meerdere auto’s, wat ideaal is voor hun gezinsleven. Het gezellige dorpscentrum ligt bovendien op loopafstand, wat de locatie nog aantrekkelijker maakt.
De prijs van de droomwoning
De droomwoning van Marieke en Sander had een vraagprijs van 2,25 miljoen euro, maar Marieke slaagde erin het huis te kopen voor 2,14 miljoen euro. Hiervoor sloot ze een hypotheek af, waarmee ze een nieuwe stap in haar leven zet. De verhuizing markeert een nieuw hoofdstuk voor Marieke en haar gezin.
Aankomst van dochter Noa
Naast de verhuizing heeft Marieke onlangs ook het geluk gehad om samen met Sander hun dochter Noa te verwelkomen. In augustus werd hun tweede kindje geboren, wat hen immense vreugde bracht. In een video op haar sociale media was te zien hoe Marieke geraakt werd door een slaapliedje dat twee muzikale vriendinnen voor Noa hadden geschreven. Ze deelde hoe ze tranen van ontroering had, wat haar emotionele band met haar kinderen benadrukt.
Een nieuw hoofdstuk voor Marieke
Met de geboorte van hun dochter Noa en de verhuizing naar hun droomhuis lijkt Marieke haar leven in een nieuw hoofdstuk te hebben gebracht. Haar gezin is aan het groeien, en ze maakt duidelijk dat ze geniet van haar gezinsleven. Haar volgers blijven haar steunen en kijken uit naar de nieuwe momenten die ze zal delen in haar privéleven.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.