-

Algemeen

Groot feest voor dolblije Eloise van Oranje: ´Proost!´

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Eloise, de gravin die bekend staat om het delen van persoonlijke momenten op Instagram, heeft een nieuwe mijlpaal bereikt: het inleveren van haar scriptie aan de Hotelschool in Amsterdam. Ze deelde haar trots op de sociale media en gaf haar volgers een kijkje in dit bijzondere moment.

Scriptie over duurzaamheid in de mode-industrie

In haar Instagram-post vertelt Eloise over de inhoud van haar scriptie, die gaat over duurzaamheid in de mode-industrie. Ze legt uit dat ze zich heeft gefocust op het communicatie-aspect van duurzaamheid en de wetgeving die daarbij komt kijken. “Ik ben zo gepassioneerd over dit onderwerp en ik ben dankbaar voor de ruimte die ik heb gekregen om mijn kennis hierover te verbreden,” deelt ze.

Op de beelden die ze deelde, zijn verschillende momenten te zien waarop Eloise druk bezig is met het schrijven van haar scriptie. Het is duidelijk dat ze hard heeft gewerkt aan het eindresultaat, dat nu eindelijk klaar is voor inlevering.

Een kijkje achter de schermen

Eloise, die normaal gesproken haar privéleven deelt op TikTok, besloot haar volgers nu ook via Instagram mee te nemen in dit speciale moment. “Normaal deel ik dit soort filmpjes altijd op TikTok, maar dit is zo een mijlpaal waarin ik jullie graag meeneem,” schrijft ze bij de beelden. Het delen van deze persoonlijke mijlpaal toont haar verbondenheid met haar volgers en haar trots op wat ze heeft bereikt.

Stage in New York bij Otrium

Eloise heeft niet alleen theoretische kennis opgedaan, maar ook praktische ervaring in de mode-industrie. Ze deed eerder een stage in New York bij het Nederlandse onlinemodebedrijf Otrium, waar ze werkte aan de communicatiekant van het duurzaamheidsteam. “Het was een geweldige ervaring en ik kan niet wachten om deze kennis verder uit te breiden en ook echt in het dagelijks leven te gebruiken,” zegt ze enthousiast.

Proost op de voltooiing van haar scriptie

Na al haar harde werk was het moment van inleveren dan eindelijk daar. Eloise gaf haar volgers een glimp van haar vreugde en enthousiasme: “Ik vertel jullie later graag meer, voor nu ga ik proosten op het inleveren!!” Dit was een belangrijk moment in haar leven en carrière, en ze lijkt klaar voor de volgende stap in haar professionele reis.

Toekomstige plannen en ambities

Eloise is duidelijk gepassioneerd over duurzaamheid en de mode-industrie, en haar scriptie en stage in New York zijn slechts het begin van wat ongetwijfeld een veelbelovende carrière zal zijn. Ze kijkt ernaar uit om haar opgedane kennis verder te gebruiken en toe te passen in de praktijk. Haar vastberadenheid en enthousiasme tonen aan dat ze klaar is om impact te maken in haar vakgebied.

Eloise blijft een voorbeeld van doorzettingsvermogen

De gravin blijft een inspiratie voor haar volgers, die haar succesverhalen volgen. Of het nu gaat om haar studie of haar stage-ervaringen, Eloise laat zien hoe belangrijk het is om je passie te volgen en je doelen te bereiken, ongeacht de obstakels.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door ELOISE (@eloisevanoranje)

Algemeen

Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”

Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.


Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was

Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.

Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”

Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.


Het nieuws dat alles weer op scherp zette

Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”

Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”


Urk leeft massaal mee

In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?

Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”

Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.


De kracht van saamhorigheid

Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”

Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”

Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.


Een bekend patroon, maar nooit makkelijk

Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.

“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.


Hoop als stille motor

Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.

“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.


Een verhaal dat verder reikt dan één persoon

Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.

Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”


Samen vooruit, stap voor stap

Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.

Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.

Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.

Lees verder