Algemeen
Geen Playboy dit keer, Heleen van Royen gaat vollédig uit de kleren voor de nieuwste LINDA!
Heleen van Royen is een naam die in Nederland synoniem staat voor provocatie, openheid en een onbeschaamde levenshouding. De bekende schrijfster, die in de afgelopen decennia meerdere bestsellers heeft geschreven, blijft zichzelf opnieuw uitvinden en schuwt daarbij geen enkele taboe. Inmiddels heeft ze de leeftijd van 59 jaar bereikt, maar haar nieuwsgierigheid en openheid over haar leven, inclusief haar avonturen tussen de lakens, zijn nog even uitgesproken als altijd.
Een leven vol controverse
Heleen van Royen is niet alleen bekend om haar boeken, maar ook om haar uitgesproken meningen en ongeremde uitingen in de media. In 2004 haalde ze de krantenkoppen met een spraakmakende column waarin ze onthulde dat de Amsterdamse wethouder Rob Oudkerk regelmatig pornosites bezocht en prostituees bezocht op de tippelzone in de Amsterdamse westelijke havens. Haar onthulling zorgde voor een politiek schandaal, dat uiteindelijk leidde tot het gedwongen aftreden van Oudkerk. Dit incident bewees eens te meer dat Van Royen niet bang is om de grenzen op te zoeken en taboes te doorbreken.
Zelfexpressie en provocatie
Naast haar literaire carrière heeft Heleen van Royen zich ook op andere manieren geuit. In 2014 stond ze in het middelpunt van de belangstelling met haar tentoonstelling “Heleen van Royen: Selfmade” in het Letterkundig Museum in Den Haag. De expositie bevatte een reeks foto’s van Van Royen zelf, waaronder naaktselfies en beelden die de vrouwelijke seksualiteit in al haar facetten verkenden.
Een van de meest besproken foto’s was die waarop ze een bebloede tampon uit haar vagina haalde, evenals een ander beeld waarop ze sperma in haar haar had. De tentoonstelling lokte veel controverse uit, maar trok tegelijkertijd een groot aantal bezoekers, mede dankzij de media-aandacht die eraan werd besteed. In talkshows zoals De Wereld Draait Door werd er uitgebreid over gediscussieerd. Uiteindelijk werd de tamponfoto zelfs geveild voor een bedrag van 1.900 euro.
Playboy en LINDA
Heleen van Royen heeft in het verleden geen geheim gemaakt van haar waardering voor het vrouwelijk lichaam en haar eigen seksualiteit. In 2006 poseerde ze voor de Playboy, een fotoshoot die destijds veel stof deed opwaaien. Toch leek dit slechts een voorproefje van wat nog zou komen.
Nu, bijna twintig jaar later, bewijst Van Royen opnieuw dat ze niets van haar lef heeft verloren. Dit keer is het niet de Playboy die haar benaderde, maar het populaire tijdschrift LINDA., het blad van Linda de Mol. De nieuwe fotoshoot laat zien dat Van Royen nog steeds vol zelfvertrouwen en trots in haar eigen huid zit. De beelden stralen kracht en sensualiteit uit en bewijzen dat leeftijd geen enkele rol speelt als het gaat om zelfexpressie en vrijheid.
Een vrouw die zich niet laat beperken
Wat Heleen van Royen zo uniek maakt, is haar onverschrokken houding tegenover onderwerpen waar veel mensen liever over zwijgen. Haar boeken bevatten vaak gedurfde thema’s en expliciete scènes, iets wat haar lezers ofwel bewonderen of bekritiseren. Ze heeft zich altijd hard gemaakt voor vrouwenrechten, seksuele vrijheid en het recht op zelfexpressie zonder schaamte.
Haar openheid over haar eigen leven is voor veel mensen inspirerend. Ze heeft laten zien dat ouder worden niet betekent dat je jezelf moet verstoppen of conformeren aan maatschappelijke verwachtingen. In plaats daarvan blijft ze trouw aan zichzelf en moedigt ze anderen aan hetzelfde te doen.
Reacties uit de samenleving
Niet iedereen is even enthousiast over Heleen van Royens openheid. Critici vinden dat ze te ver gaat in haar drang naar zelfexpressie en vragen zich af of bepaalde uitingen nog wel literair of kunstzinnig te noemen zijn. Haar provocaties worden soms gezien als aandachttrekkerij, eerder bedoeld om de spotlights op zichzelf te richten dan om een diepere boodschap over te brengen.
Toch lijkt de publieke opinie grotendeels in haar voordeel uit te vallen. Haar lezers en volgers prijzen haar juist om haar moed en eerlijkheid. Vooral vrouwen zien haar als een rolmodel dat laat zien dat je op elke leeftijd jezelf mag zijn en mag genieten van het leven zonder je te laten beperken door maatschappelijke normen en verwachtingen.
Blik op de toekomst
Met haar nieuwste fotoshoot voor LINDA. bewijst Heleen van Royen eens te meer dat ze haar eigen pad blijft volgen. Haar carrière, die begon als schrijfster, is inmiddels uitgegroeid tot een breder platform waarin ze zich op verschillende manieren uitdrukt. Ze blijft boeken schrijven, maar heeft ook haar weg gevonden in de wereld van fotografie, journalistiek en televisie.
Wat de toekomst voor haar brengt, blijft gissen, maar één ding is zeker: Heleen van Royen zal zichzelf niet inhouden. Ze zal blijven uitdagen, prikkelen en mensen aan het denken zetten. Of dat nu is door haar scherpe pen, haar provocerende foto’s of haar openhartige interviews, Van Royen blijft een van de meest opvallende en intrigerende figuren in de Nederlandse media.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie
Heleen van Royen is een vrouw die zich niet laat definiëren door haar leeftijd, maatschappelijke verwachtingen of kritiek van buitenaf. Ze heeft keer op keer laten zien dat ze haar eigen koers vaart en geen enkele taboe uit de weg gaat. Van haar vroege onthullingen over Rob Oudkerk tot haar gewaagde kunstprojecten en recente fotoshoots, Van Royen blijft zichzelf en haar publiek uitdagen.
Haar nieuwste fotoshoot voor LINDA. laat zien dat sensualiteit en zelfvertrouwen geen houdbaarheidsdatum hebben. Of je nu fan bent van haar werk of niet, één ding is onmiskenbaar: Heleen van Royen is en blijft een van de meest spraakmakende persoonlijkheden van Nederland.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.