Algemeen
Ex-vrouw Peter Gillis krijgt ook zware straf: ´Ze speelde een belangrijke rol!´
De belastingfraudezaak rond Peter Gillis krijgt steeds meer aandacht. Recent werd bekend dat ook zijn ex-vrouw Treesie wordt vervolgd voor haar vermeende betrokkenheid bij de fraudepraktijken. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) speelde zij, net als haar dochter Inge, een rol in de belastingontduiking die plaatsvond op de vakantieparken van Peter Gillis. Treesie wordt beschuldigd van het ontvangen van zwart geld in enveloppen, een zaak die nu voor de rechter ligt.
Zwartverhuur op vakantieparken
Het onderzoek van het OM heeft uitgewezen dat op acht vakantieparken van Peter Gillis chalets zwart werden verhuurd. Dit betekende dat een aanzienlijk deel van de inkomsten niet werd geboekt, waardoor Peter Gillis volgens de aanklacht in totaal 520.000 euro aan belasting heeft ontweken. De vakantieparken waren een belangrijke bron van inkomsten voor de familie, maar volgens de justitie werden deze inkomsten verborgen voor de belastingautoriteiten.
Betrokkenheid van Treesie
Volgens getuigenissen van beheerders van de vakantieparken zou Treesie betrokken zijn geweest bij het aannemen van enveloppen met zwart geld. Deze enveloppen zouden in haar handen terecht zijn gekomen, wat haar een rol gaf in het verborgen houden van de inkomsten. In de rechtszaal ontkende Treesie echter elke betrokkenheid bij de administratie van de vakantieparken. Ze verklaarde: “Ik ben geen boekhouder. Ik heb de huishoudschool gedaan en daarna een opleiding tot kapster.”
De eis tegen Treesie
Ondanks haar ontkenning van de beschuldigingen, heeft het OM een taakstraf van 180 uur en een voorwaardelijke celstraf van zes maanden geëist tegen Treesie. De vervolging van de ex-vrouw van Peter Gillis wordt gezien als onderdeel van de bredere zaak tegen de familie Gillis, waarbij meerdere familieleden worden verdacht van betrokkenheid bij de belastingfraude. De zaak heeft inmiddels veel media-aandacht getrokken, zowel vanwege de ernst van de beschuldigingen als de publieke rol van de betrokkenen.
Peter Gillis onder vuur
De rechtszaak tegen Peter Gillis zelf is al verder gevorderd. Vorige maand eiste het OM achttien maanden cel, waarvan zes voorwaardelijk, tegen de bekende vakantieparkondernemer. Gillis zou als hoofdverantwoordelijke van de fraude de meeste belastingontduiking op zijn naam hebben staan. De zaak tegen Gillis krijgt veel aandacht, vooral vanwege zijn publieke bekendheid en de omvang van de fraude. De uitspraak wordt met spanning afgewacht.
Daughter Inge ook betrokken
Naast Peter en Treesie wordt ook hun dochter Inge beschuldigd van betrokkenheid bij de belastingfraude. Inge werkte als directiesecretaresse bij de Oostappen Groep, het bedrijf achter de vakantieparken. Het OM heeft voor haar een taakstraf van 240 uur en een voorwaardelijke celstraf van zes maanden geëist. Inge zou volgens het OM ook een actieve rol hebben gespeeld in het faciliteren van de zwartverhuurpraktijken.
Vertraging in de rechtszaak
De zaak van Treesie werd enige tijd vertraagd omdat zij in januari niet aanwezig kon zijn bij de zittingen. Dit heeft de behandeling van de zaak vertraging opgeleverd, maar inmiddels is de zaak tegen haar behandeld en wordt er gewacht op een uitspraak. De rechtbank zal de volgende weken bepalen of Treesie schuldig wordt bevonden en welke straf zij zal krijgen.
De gevolgen van de zaak
De zaak heeft vergaande gevolgen voor de familie Gillis, zowel juridisch als financieel. De vervolging van Treesie, Peter en Inge werpt een schaduw over hun imago en de vakantieparken die zij hebben opgebouwd. Terwijl de zaak zich voortzet, blijft de publieke opinie verdeeld over de betrokkenheid van de familie en de strafmaatregelen die tegen hen worden geëist. De uitspraak zal bepalend zijn voor de toekomst van de familie Gillis.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.