Algemeen
Duncan Laurence doet nieuwe heftige onthulling over The Voice: ´Nog niet gebeld´
Duncan Laurence wil dolgraag plaatsnemen in de rode stoel van The Voice of Holland, maar RTL lijkt hem compleet te negeren. Hoewel zijn naam rondgaat als mogelijke nieuwe coach, heeft hij nog steeds geen belletje gekregen. En misschien is dat maar beter ook.
Duncan: ‘Ik wil het supergraag!’
In een Skype-interview met RTL Boulevard laat Duncan weten dat hij meer dan beschikbaar is. “Ik zou het supergraag willen, maar ze hebben nog niet gebeld,” bekent hij.
Hij hoopt nog steeds op goed nieuws. “Volgens mij zijn ze nog hartstikke hard in conclaaf daarzo in het gebouw van RTL. Ze hebben m’n telefoonnummer, dus ze kunnen me altijd bellen. Dag en nacht. Ik sta wel op hier in LA. Dat maakt niet uit.” Zijn enthousiasme grenst aan het wanhopige, en tv-kenners vragen zich af of hij überhaupt geschikt is.
Waarom Duncan géén coach moet worden
Het grote probleem? Duncan heeft zichzelf al bewezen als een rampzalige mentor. Zijn begeleiding van Mia & Dion tijdens het Songfestival was een fiasco en heeft Nederland internationaal voor schut gezet. Moet je zo iemand dan een plek geven in The Voice, een programma dat al een reputatieprobleem heeft?
Tv-expert Rob Goossens vindt van niet. “Ik zou zeggen: die laatste stoel níet Duncan Laurence en voor de rest maakt het niet zoveel uit.”
Suzan & Freek: een veiligere keuze?
Een andere naam die rondgaat is die van het zoetsappige zangduo Suzan & Freek. Zij passen qua uitstraling perfect in het veilige, ‘onbesmette’ profiel dat RTL nodig heeft na de schandalen rond The Voice.
Freek laat weten: “We zijn niet benaderd. Nou ja, wie weet. Als ze luisteren: je kan altijd bellen. Als er een programma is wat we leuk vonden, dan was het The Voice wel, omdat het over muziek gaat.”
Wie presenteert naast Chantal?
Naast de coaches is ook de presentatie nog een groot vraagteken. Met de ziekte van Martijn Krabbé moet RTL op zoek naar een nieuwe co-host voor Chantal Janzen.
Carlo Boszhard lijkt zichzelf subtiel aan te bieden, maar houdt de schijn op: “Ik denk dat Chantal dat heel goed kan doen, dus nee, nee, nee, ik denk niet dat The Voice… Ik heb al zoveel programma’s.” Jim Bakkum ziet het ook wel zitten, maar twijfelt of hij twee talentenjachten tegelijk kan presenteren. “Als The Voice niet in hetzelfde seizoen zou vallen als The Headliner, dan zou ik het heel erg leuk vinden.”
Beau van Erven Dorens gooit tot slot nog een andere optie op tafel: “Ik ben altijd heel erg fan van Ruben en Ruben en Chantal lijkt mij de ideale combinatie.”
Komt het telefoontje nog?
Duncan blijft hoopvol wachten op een telefoontje, maar de kans lijkt klein. Misschien moet hij accepteren dat zijn mentor-kwaliteiten niet genoeg zijn en zich richten op zijn eigen muziek. Want één ding is duidelijk: RTL lijkt hem voorlopig niet nodig te hebben.
De Nederlandse monarchie staat bekend om haar duidelijkheid en stabiliteit. Al jaren is vastgelegd hoe de lijn van troonopvolging eruitziet en wie, wanneer het moment daar is, het staatshoofd van Nederland zal worden. Toch duiken er met enige regelmaat geruchten op die die ogenschijnlijke zekerheid ter discussie stellen. Ook nu weer klinkt de vraag: zou niet kroonprinses Amalia, maar prins Constantijn ooit de troon kunnen bestijgen?
De vaste lijn van opvolging
Volgens de Nederlandse Grondwet is de volgorde van troonopvolging helder. De oudste zoon of dochter van de regerende monarch is de eerste in lijn. In het geval van Nederland betekent dat dat prinses Amalia sinds haar achttiende officieel kroonprinses is en daarmee de beoogde toekomstige koningin. Haar positie is wettelijk vastgelegd en er bestaat weinig ruimte voor interpretatie.
Toch zorgen historische voorbeelden en politieke opmerkingen ervoor dat sommige mensen zich afvragen of er uitzonderingen mogelijk zijn. Die twijfel wordt niet zozeer gevoed door wat er in Nederland gebeurt, maar vooral door wat men in het buitenland heeft gezien.
Het Belgische voorbeeld blijft nazinderen
Een vaak aangehaald precedent komt uit België. Na het overlijden van koning Boudewijn in 1993 werd niet kroonprins Filip onmiddellijk koning, maar zijn jongere broer Albert. Boudewijn had geen kinderen, waardoor de opvolging automatisch doorschoof naar zijn broer. Albert II werd daardoor koning, terwijl Filip pas jaren later de troon besteeg.
Dit voorbeeld leidt soms tot de gedachte dat ook in Nederland een ‘tussenoplossing’ mogelijk zou zijn, waarbij een oudere, meer ervaren familielid tijdelijk het koningschap op zich neemt. In dat kader wordt de naam van prins Constantijn genoemd.
Pieter Omtzigt brengt de discussie opnieuw op gang
De recente opleving van deze speculaties is mede te danken aan opmerkingen van Pieter Omtzigt. Hij wees erop dat Constantijn, als broer van de koning, formeel nog altijd dicht bij de troon staat. Mocht er zich in de komende jaren iets onverwachts voordoen met koning Willem-Alexander, dan zou volgens sommigen een scenario denkbaar zijn waarin Constantijn een rol speelt.
Die suggestie zorgde voor discussie, maar riep ook veel vragen op. Want hoe realistisch is zo’n scenario eigenlijk, gezien de Nederlandse wetgeving en de huidige situatie binnen het koningshuis?
Constantijn zelf is duidelijk
Prins Constantijn heeft zelf geen ruimte gelaten voor twijfel. In een interview met NPO Radio 1 reageerde hij nuchter en resoluut op de geruchten. Hij benadrukte dat Amalia volwassen is, goed voorbereid en volledig in staat om haar toekomstige rol te vervullen. Daarmee maakte hij duidelijk dat hij zichzelf niet ziet als alternatief of tijdelijke oplossing.
Zijn reactie werd door veel kenners gezien als logisch en passend bij de manier waarop de Nederlandse monarchie functioneert. Anders dan in België, waar de situatie destijds uitzonderlijk was, is er in Nederland geen sprake van een vacuüm of onduidelijkheid.
De wet laat weinig ruimte voor interpretatie
Constitutioneel gezien is de zaak helder. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan van de vaste lijn worden afgeweken, bijvoorbeeld wanneer de troonopvolger minderjarig is of vrijwillig afstand doet van haar rechten. Dat is bij Amalia niet aan de orde. Ze is inmiddels twintig jaar, heeft haar rol officieel aanvaard en bereidt zich al jaren voor op haar toekomstige taken.
Experts benadrukken dan ook dat het scenario waarin Constantijn de troon zou bestijgen juridisch uiterst onwaarschijnlijk is. De Nederlandse monarchie is juist ingericht om continuïteit te waarborgen en onzekerheid te voorkomen.
Waarom blijven de geruchten toch terugkomen?
Dat de discussie telkens opnieuw opduikt, heeft volgens royaltykenners vooral te maken met nieuwsgierigheid en vergelijkingen met andere koningshuizen. Bovendien leeft bij een deel van het publiek de gedachte dat ervaring en leeftijd doorslaggevend zouden moeten zijn bij zo’n belangrijke functie.
Toch is die redenering niet in lijn met hoe de Nederlandse monarchie werkt. Het koningschap is geen functie waarvoor wordt gesolliciteerd op basis van cv of levenservaring, maar een rol die voortkomt uit erfopvolging en langdurige voorbereiding.
Amalia’s groeiende rol
De afgelopen jaren heeft Amalia steeds meer verantwoordelijkheid gekregen. Ze verschijnt vaker in het openbaar, neemt deel aan officiële gelegenheden en bouwt langzaam haar eigen profiel op. Daarbij wordt ze begeleid door haar ouders en door ervaren adviseurs binnen het hof.
Dat proces is bewust geleidelijk. Het moet haar de ruimte geven om te groeien in haar rol zonder overhaast in de schijnwerpers te staan. Juist die zorgvuldige aanpak onderstreept dat het koningshuis rekent op haar toekomst als staatshoofd.
De positie van Constantijn
Prins Constantijn heeft zelf een heel andere rol binnen de koninklijke familie. Hij houdt zich vooral bezig met technologische innovatie, start-ups en internationale samenwerking. Zijn werkveld ligt duidelijk buiten de dagelijkse koninklijke taken, en daar voelt hij zich zichtbaar op zijn plek.
Dat hij af en toe wordt genoemd in speculaties over troonopvolging, lijkt dan ook meer te zeggen over de behoefte aan discussie dan over een reële kans op verandering.
Stabiliteit als kernwaarde
Wat de Nederlandse monarchie onderscheidt, is de nadruk op stabiliteit en voorspelbaarheid. Juist in tijden van maatschappelijke en politieke veranderingen biedt die continuïteit een gevoel van rust. Het telkens weer ter discussie stellen van de opvolging past daar eigenlijk niet bij.
Zowel vanuit juridisch oogpunt als vanuit de houding van de betrokkenen zelf is er weinig reden om te twijfelen aan de huidige lijn. Amalia is en blijft de kroonprinses, en Constantijn heeft duidelijk gemaakt dat hij die rol volledig respecteert.
Geen reden tot zorgen
Voor wie het koningshuis een warm hart toedraagt, is de conclusie geruststellend. De geruchten over een alternatieve troonopvolging zijn vooral voer voor debat en speculatie, maar missen een solide basis. De wet is duidelijk, de betrokkenen zijn eensgezind en de voorbereiding van Amalia verloopt volgens plan.
Zolang koning Willem-Alexander zijn taken vervult, blijft de toekomst nog even toekomstmuziek. En mocht het moment ooit komen dat hij het stokje overdraagt, dan ligt dat stokje klaar voor zijn oudste dochter. Prins Constantijn heeft dat zelf nog maar eens bevestigd: er is geen twijfel over wie de volgende vorstin van Nederland zal zijn.