Algemeen
Bridget Maasland doet heftige onthulling over haar toekomst: ´Ben er klaar mee!´
Bridget Maasland, bekend als RTL-ster en recentelijk auteur van een nieuw boek, deelt in haar podcast Grapes – Age Like Fine Wine, opgetekend door Weekend, dat zij zichzelf liever alleen ziet wonen zodra haar zoon Mees het huis verlaat. Ze legt uit dat het samenwonen met een geliefde haar leven helemaal overhoop zou halen.
“Ik zou écht niet weten of ik ooit nog met een man zou willen samenwonen. Als je al zó je eigen leven hebt, om dat dan nog allemaal helemaal overhoop te halen…” aldus Bridget. Haar duidelijke voorkeur voor zelfstandigheid komt voort uit een verlangen naar rust en onafhankelijkheid, iets wat zij als essentieel beschouwt in deze levensfase.
Zelfstandigheid en de Onzekere Toekomst
Bridget sluit de deur niet volledig voor de mogelijkheid van samenwonen, maar benadrukt wel dat dit afhankelijk is van de omstandigheden. “Als Mees ooit het huis uit zou kunnen – als we dat kunnen betalen, want dat is helemaal niet makkelijk in deze tijd – dan denk je er misschien weer anders over.”
De huidige economische situatie maakt het echter lastig om financiële zekerheden op te bouwen. Voor haar is het idee om een relatie aan te gaan en samen te wonen simpelweg te ingrijpend, omdat het haar bestaande levensstijl en de onafhankelijkheid waar ze zo trots op is, zou ondermijnen.
Het Leven op Eigen Voeten
Bridget benadrukt dat zij op dit moment een heel lekker leven leidt. Ze geeft aan dat ze elke dag geniet van haar eigen routines en de vrijheid die zij heeft opgebouwd, zonder zich te hoeven aanpassen aan de eisen van een relatie. Ze bekijkt het dagelijks leven – van de kleine beslissingen tot het grote geheel – met een kritische blik op hoe relaties vaak leiden tot onnodige conflicten. “Als ik zie dat vrienden ruzie hebben om iets kleins, dan denk ik: nee, daar wil ik niet in verzeild raken,” zegt ze. Deze gedachte is voor haar reden genoeg om vast te houden aan haar eigen levensstijl.
De Emotionele Kant van Relaties
In een openhartig gesprek bespreekt Bridget ook de verschillen tussen mannen en vrouwen als het gaat om het uiten van emoties. Zij vindt dat mannen vaak niet helemaal eerlijk zijn over hun gevoelens of hun status, wat leidt tot onnodige spanningen.
“Ik heb bij mannen het gevoel dat ze hun emoties verbergen, terwijl vrouwen juist vaak te veel met hun gevoelens bezig zijn. Dat zorgt voor een voortdurende strijd in relaties,” legt ze uit. Deze observatie versterkt haar overtuiging dat samenwonen met een geliefde haar leven alleen maar ingewikkelder zou maken.
Terugblik op het Alleenstaande Moederschap
Bridget scheidde in 2009 van Pepijn, de vader van haar zoon, en de eerste periode als alleenstaande moeder was bijzonder zwaar. “Ik heb er eigenlijk nooit over nagedacht, ik heb het gewoon gedaan. Ik ging gelijk scheiden, dus ik moest het ook gelijk alleen doen,” vertelt ze. Nu, met terugwerkende kracht, beseft ze dat die periode intens was en haar veel heeft geleerd over zichzelf. Hoewel het soms pijnlijk lijkt om terug te blikken, geeft het haar ook de kracht om haar huidige onafhankelijkheid te waarderen.
Overleven en Groeien
Ondanks de harde tijden in het verleden heeft Bridget geleerd dat overleven in moeilijke omstandigheden uiteindelijk leidt tot persoonlijke groei. Ze vertelt dat de uitdagingen van het alleenstaande moederschap haar hebben gevormd tot de sterke vrouw die ze nu is. “De moeilijke momenten hebben me geholpen om te ontdekken wat echt belangrijk is in het leven. Het maakt me sterker en zorgt ervoor dat ik nu met meer vertrouwen naar de toekomst kijk,” aldus Bridget. Haar ervaringen hebben haar doen inzien dat haar eigen geluk voorop staat.
De Invloed van Mees op Haar Leven
Voor Bridget is haar zoon Mees een enorme steun geweest in de zware tijden. Zij beschouwt hem als haar redding en benadrukt dat zij zonder hem wellicht een heel andere, mogelijk zwaardere, periode had moeten doorstaan. De band tussen moeder en zoon is voor haar onmisbaar, maar ze is er ook van overtuigd dat het moment dat Mees het huis verlaat, een nieuwe fase in haar leven zal inluiden. Hoewel dat vooruitzicht haar enige zorgen baart, ziet ze het als een kans om haar eigen leven verder vorm te geven.
Toekomstperspectief: Trouw aan Jezelf
Hoewel de mogelijkheid bestaat dat zij in de toekomst alsnog haar woonsituatie aanpast, blijft Bridget op dit moment vasthouden aan haar onafhankelijkheid. Haar advies aan anderen is dan ook simpel: blijf trouw aan jezelf.
Zij gelooft dat het belangrijk is om je eigen geluk en levensstijl niet te hoeven opgeven om aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Haar verhaal is een inspirerende oproep om, ondanks de uitdagingen van het leven, altijd te kiezen voor wat jou persoonlijk voldoening en rust geeft.
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.