Algemeen
Blunder van presentatrice met glazen bureau gaat viral
Stel je voor dat je live op televisie presenteert, totaal onbewust van het feit dat de hele wereld een onverwachte blik op je werpt. Dat is precies wat de Italiaanse journaliste Costanza Calabrese overkwam tijdens een uitzending van TG5 in 2016. Wat begon als een gewone nieuwsuitzending, veranderde in een viraal moment dat het internet niet snel zou vergeten.
Een moment dat kijkers deed opkijken
Costanza Calabrese had al naam gemaakt in de Italiaanse journalistiek en verscheen in verschillende media. Maar het was een filmpje op YouTube dat haar in een klap tot een internationaal fenomeen maakte.
Tijdens een late TG5-uitzending presenteerde Calabrese, toen 38 jaar, met de gebruikelijke professionaliteit. Ze zat achter een bureau en bracht vol vertrouwen het avondnieuws. Echter, er was één detail dat ze zich niet had gerealiseerd: het bureau was volledig doorzichtig.
Een ‘Basic Instinct’-flashback
Aanvankelijk leek alles normaal. De camera begon met een close-up, gericht op haar bovenlichaam terwijl ze sprak. Maar toen het beeld langzaam uitzoomde, werd duidelijk dat haar manier van zitten – in combinatie met het glazen bureau – meer onthulde dan de bedoeling was.
Het was een ongelukkig garderobemoment dat onvermijdelijk vergeleken werd met Sharon Stone’s legendarische scène in Basic Instinct. Binnen de kortste keren had iemand het fragment op YouTube geplaatst. De video ging viraal en werd in korte tijd miljoenen keren bekeken, terwijl social media overspoeld werd met reacties.
Het internet had er veel over te zeggen
Het online publiek had zoals altijd een hoop meningen over de situatie. Sommigen hadden medelijden met Calabrese en gaven de productiestaf de schuld omdat zij haar niet hadden gewaarschuwd:
💬 “Arme vrouw! Iemand op de set had haar moeten waarschuwen!”
Anderen waren ronduit verbaasd over het incident:
💬 “Hoe kon haar jurk eigenlijk zo hoog zijn?”
En dan waren er natuurlijk de humoristische reacties:
💬 “Journalistiek 101: Wees altijd transparant!”
Hoewel velen lachten om het moment, ontstond er ook een serieuze discussie over on-air professionaliteit en de verantwoordelijkheid van de televisieproductie. Hoe kon een dergelijk incident überhaupt gebeuren? Had de regie niet op tijd kunnen ingrijpen?
Geen eerste keer voor Costanza Calabrese
Opvallend genoeg was dit niet de eerste keer dat een dergelijke situatie zich voordeed. In oktober 2014 had Calabrese al een vergelijkbare glazen balie-blunder meegemaakt. Destijds gebeurde dit samen met haar collega’s Paola Rivetta en Barbara Pedri, wat opnieuw leidde tot ophef en hilariteit onder kijkers.
Hoewel het incident zeker voor opschudding zorgde, onderstreepte het ook een belangrijk punt: de noodzaak voor bewustzijn bij live televisie. In een wereld waar sociale media alles binnen seconden verspreiden, kunnen zelfs de kleinste fouten jarenlang worden onthouden.
Een les voor live tv
De virale blunder van Costanza Calabrese blijft een van de meest besproken live tv-momenten van de afgelopen jaren. Het is een herinnering aan hoe onvoorspelbaar live-uitzendingen kunnen zijn – en hoe genadeloos het internet kan reageren op kleine misstappen.
De les hier? Controleer altijd je omgeving. Vooral als je bureau van glas is.
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.