Algemeen
Belgische man (43): “André Hazes is mijn vader” 😮
Schokkende onthulling: heeft André Hazes sr. nog een zoon?
In de muziekwereld van Nederland is er zelden een moment zonder Hazes-gerelateerd nieuws, maar deze onthulling slaat in als een bom. Het Vlaamse weekblad Dag Allemaal kwam recent met een opmerkelijk verhaal naar buiten: André Hazes sr. zou nog een buitenechtelijke zoon hebben, genaamd Kevin. De 43-jarige man, die zichzelf als technicus omschrijft, beweert dat hij jarenlang in de veronderstelling leefde dat zijn biologische vader een overleden motorrijder was. Pas drie jaar geleden hoorde hij de waarheid van zijn moeder: zijn vader zou niemand minder zijn dan de legendarische volkszanger André Hazes sr.
De openbaring zet niet alleen de geschiedenis van de familie Hazes in een ander daglicht, maar roept ook vragen op over de erfenis van de zanger en de mogelijke impact op de huidige familiebanden. Kevin zelf is naar eigen zeggen niet uit op geld, maar wil vooral antwoorden.
De verborgen geschiedenis van Kevin
Tot voor kort dacht Kevin dat hij geen vader had. Zijn moeder vertelde hem altijd dat zijn biologische vader een motorrijder was die vlak voor zijn geboorte tragisch verongelukte. Dit verhaal werd in zijn familie nooit in twijfel getrokken, totdat zijn moeder drie jaar geleden met een schokkende bekentenis kwam.
“Volgens haar ben ik de zoon van dé André Hazes,” zegt Kevin in het interview met Dag Allemaal. Zijn moeder had hem jarenlang in het ongewisse gelaten, maar besloot uiteindelijk toch open kaart te spelen. Wat volgde was een reeks van onthullingen die Kevin’s kijk op zijn afkomst volledig veranderde.
Zijn familie vond het altijd al vreemd dat er nooit duidelijkheid was over zijn vader. Ze wisten dat hij in Nederland verwekt moest zijn, maar door wie? Dat bleef jarenlang een mysterie. De Vlaamse media kwamen Kevin op het spoor na een tip en gingen op onderzoek uit.
Buitenechtelijke affaire en zwijggeld
Volgens Kevin ontmoette zijn moeder André Hazes sr. in Nederland, waar zij destijds in een café werkte. Ze zouden daar een korte affaire hebben gehad, wat uiteindelijk resulteerde in haar zwangerschap. De zanger, die destijds al getrouwd was met Ellen Wolf, wilde echter niet dat deze affaire publiekelijk bekend werd. Volgens Kevin kreeg zijn moeder omgerekend 1.250 euro aan zwijggeld, een bedrag dat bedoeld was om ervoor te zorgen dat er geen verdere claims of verhalen over het vaderschap naar buiten kwamen.
Op het moment van Kevin’s geboorte was André Hazes sr. nog getrouwd met Ellen Wolf. Samen hadden zij al een zoon, Melvin, die in 1982 werd geboren. Dat betekent dat als de beweringen van Kevin kloppen, hij een halfbroer is van onder andere Melvin, Nathalie, Roxeanne en André Hazes jr.
Geen financiële eisen, alleen erkenning
In het interview benadrukt Kevin dat hij niet uit is op een deel van de erfenis van André Hazes sr. Hij zegt dat hij simpelweg wil weten of het waar is en meer te weten wil komen over zijn vermeende biologische vader.
“Mensen zullen misschien denken dat ik op geld uit ben, maar dat is niet zo. Ik wil gewoon weten waar ik vandaan kom. Als André Hazes mijn vader is, zou ik dat graag bevestigd zien,” aldus Kevin.
Zijn verlangen naar antwoorden is begrijpelijk. Hij heeft veertig jaar in een leugen geleefd en pas recentelijk ontdekt dat zijn afkomst misschien heel anders is dan hij altijd had gedacht.
DNA-test de enige oplossing?
De vraag blijft natuurlijk hoe deze bewering hard gemaakt kan worden. Een DNA-test lijkt de enige manier om de waarheid te achterhalen. Maar de vraag is of de familie Hazes openstaat voor zo’n test. De officiële erfgenamen van André Hazes sr. kunnen Kevin’s claim simpelweg negeren, wat het voor hem lastig maakt om bewijs te verkrijgen.
Een andere optie zou zijn om DNA-materiaal van de zanger op te sporen, bijvoorbeeld via medische dossiers of persoonlijke bezittingen, maar dat is een juridisch en ethisch mijnenveld. In eerdere gevallen waarbij onbekende kinderen hun biologische ouders probeerden te identificeren, werden dergelijke testen vaak bemoeilijkt door privacywetten en het ontbreken van medewerking van de nabestaanden.
Als Kevin serieus is over het achterhalen van de waarheid, zal hij mogelijk moeten rekenen op medewerking van de familie Hazes. Het is echter maar de vraag of André Hazes jr., Roxeanne of Melvin bereid zijn om mee te werken aan een DNA-test.
Reacties van de familie Hazes
Tot nu toe heeft de familie Hazes nog niet gereageerd op de beweringen van Kevin. André Hazes jr. en Roxeanne Hazes hebben zich vaker uitgesproken over familieperikelen en nalatenschap, maar lijken deze keer te zwijgen. Dit kan betekenen dat ze de geruchten simpelweg negeren, maar het kan ook duiden op intern overleg over hoe ze hierop moeten reageren.
Mocht Kevin daadwerkelijk een DNA-test eisen en een juridische procedure starten, dan kan dit een groot effect hebben op de familie Hazes. Niet alleen qua erfgenamen, maar ook qua media-aandacht en reputatie.
Wat als het waar is?
Stel dat een DNA-test Kevin’s beweringen bevestigt, wat betekent dat dan voor de familie Hazes? Er zijn een paar belangrijke gevolgen:
-
Erfenis en rechten
Als Kevin officieel erkend wordt als zoon van André Hazes sr., kan hij mogelijk aanspraak maken op een deel van de nalatenschap. Dit zou kunnen leiden tot juridische complicaties en een herverdeling van het vermogen dat de zanger heeft nagelaten.
-
Familierelaties
Het nieuws zou een flinke impact kunnen hebben op de dynamiek binnen de familie Hazes. Roxeanne en André jr. hebben al een turbulente relatie met hun moeder Rachel, en deze nieuwe onthulling zou de verhoudingen verder kunnen verstoren. -
Publieke opinie
André Hazes sr. blijft een volksheld, maar een bevestiging van een buitenechtelijk kind zou een smet kunnen werpen op zijn imago. Fans van de zanger zullen mogelijk verschillende meningen hebben over deze onthulling.
West-Vlaming Kevin kreeg op z’n 40ste te horen dat hij de zoon van wijlen André Hazes is: “Hij betaalde m’n mama zwijggeld”https://t.co/I0tCp6N7wK
— 𝓙𝓸𝓱𝓷 👀 (@john_61) February 25, 2025
Conclusie: een verhaal met open eind
Voorlopig blijft de vraag of Kevin echt een zoon van André Hazes sr. is onbeantwoord. Zonder DNA-test blijft het een claim zonder harde bewijzen. Kevin’s verhaal is echter niet zomaar een los gerucht; het is een persoonlijke zoektocht naar de waarheid, die waarschijnlijk nog lang zal blijven spelen in de media.
De komende tijd zal moeten uitwijzen of de familie Hazes hierop reageert en of Kevin de bevestiging krijgt waar hij naar op zoek is. Eén ding is zeker: deze onthulling heeft opnieuw gezorgd voor beroering in de toch al roerige Hazes-familie.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.