Algemeen
Bekende filmster verdween uit Hollywood – tragisch ongeluk tekende haar
Hollywood heeft altijd een overvloed aan sterren gekend. Sommigen blijven decennialang in de schijnwerpers, terwijl anderen slechts kort hun hoogtepunt beleven voordat ze weer verdwijnen. Door de jaren heen hebben we iconische actrices gezien zoals Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Jayne Mansfield, Raquel Welch en Jean Harlow, die dankzij hun talent en schoonheid veel aandacht kregen. Maar achter hen stonden altijd nieuwe talenten klaar om hun kans te grijpen. Een van die beloftevolle namen was de Amerikaanse actrice Sydne Rome, ook wel ‘het gouden meisje uit de Amerikaanse Midwest’ genoemd.
De vroege jaren van Sydne Rome
Sydne Rome werd geboren op 17 maart 1951 in Akron, Ohio. Haar vader was werkzaam in de plasticindustrie en haar moeder werd door Sydne omschreven als een ‘geboren hippie’. Rome groeide op in de kleine gemeenschap van Upper Sandusky, een stad met slechts 5.000 inwoners, maar met een van de hoogste inkomens per hoofd van de bevolking in de VS.
In tegenstelling tot veel andere Hollywoodacteurs had ze geen beroemde ouders of connecties binnen de entertainmentindustrie. “Er was niets in de familie dat me mijn drang naar acteren had moeten geven,” vertelde ze ooit in een interview. Toch wist ze al op jonge leeftijd dat ze actrice wilde worden.
Haar oorspronkelijke plan was om na de middelbare school naar de Northwestern University in Illinois te gaan. Maar na advies van haar omgeving koos ze voor de Carnegie Tech School of Acting aan de Universiteit van Pittsburgh, waar ze onder andere studeerde bij de gerenommeerde zangcoach Edith Skinner en regisseur Bern Stearn. Daar schitterde ze in toneelstukken als A Midsummer Night’s Dream en The Seagull van Anton Tsjechov.
Van toneel naar film
Na haar afstuderen sloot Rome zich aan bij het Pasadena Playhouse in Californië. Ze blonk uit in toneelstukken, maar haar eerste serieuze filmrol werd een teleurstelling. Na een mislukte auditie voor de film Candy probeerde ze haar geluk in Europa, waar ze al snel indruk maakte met haar blonde haar en blauwe ogen.
Haar schoonheid trok de aandacht, maar in de jaren ’70 was dat niet genoeg om door te breken. Rome herinnerde zich later hoe jonge Italiaanse regisseurs haar probeerden te overtuigen naaktrollen aan te nemen. “Ik had een vreselijke tijd in Rome met regisseurs die wilden dat ik naakt speelde,” vertelde ze in een interview. “Ik wilde dat niet. Nu kijk ik er anders tegenaan, maar destijds was het moeilijk.”
Toch zette ze door en speelde ze in verschillende Italiaanse films, wat uiteindelijk leidde tot haar grote doorbraak.
Vergelijkingen met Bardot en de doorbraak in Europa
In 1972 werkte Sydne Rome samen met regisseur Roman Polanski in de film What?, een controversiële maar invloedrijke film. Hoewel critici de film niet omarmden, betekende het een enorme stap vooruit voor haar carrière. Een jaar later trouwde ze met fotograaf en cameraman Emilio Lari.
Rond deze tijd werd ze vaak vergeleken met Brigitte Bardot en andere iconische actrices. In 1979 omschreef The Sunday Telegraph haar als ‘de nieuwe Jean Harlow of Raquel Welch, een tikkende seksbom van de jaren tachtig’.
Sydne zelf vond de vergelijking niet per se een compliment. “Brigitte is geweldig, heel open, vreselijk beschikbaar. Ze is de droom van iedereen. Misschien lijk ik minder beschikbaar, maar ik denk dat het publiek bij een tweede blik anders denkt. En ik ben een betere actrice dan Bardot,” verklaarde ze destijds.
Ondanks haar talent wist Rome nooit helemaal door te breken in Hollywood. In plaats daarvan speelde ze in Franse, Italiaanse en Duitse films. Ze kreeg in 1978 een rol in Just a Gigolo, waarin ze naast David Bowie speelde. Later bevestigde ze dat ze een tijdlang een romantische relatie had met de zanger.
Overgang naar muziek en documentaires
Met het einde van de jaren ‘70 richtte Rome zich op muziek en bracht ze verschillende albums uit. Helaas sloegen deze niet aan bij het grote publiek. Ze experimenteerde ook met documentaires en maakte onder andere een film over Formule 1 in Rio de Janeiro.
Toch bleef de acteerwereld trekken, en Rome speelde in diverse producties, waaronder L’uomo Puma (1980), een film die bekendstaat om zijn lage waardering op IMDb. Ondanks de tegenslagen bleef ze actief en koos ze ervoor haar carrière in Europa voort te zetten.
Een tragisch ongeval en blijvende littekens
Sydne Rome’s leven veranderde drastisch in 2009 toen ze betrokken raakte bij een zwaar auto-0ngeluk. Ze reed samen met haar achtjarige dochter in een auto die net drie weken uit de garage kwam. Tijdens de rit verloor ze de controle en botste tegen een boom. De airbag explodeerde in haar gezicht en veroorzaakte blijvende schade.
“Ik ging naar het ziekenhuis en ze hechtten mijn gezicht,” vertelde Rome in een interview. “Maar later realiseerden de artsen zich dat mijn gezichtsspieren ook beschadigd waren.”
Ze onderging jarenlang fysiotherapie en gaf toe dat haar gezicht aan de rechterkant nooit meer hetzelfde werd. “Als ik naar oude foto’s kijk, weet ik dat ik het ben, maar het voelt alsof ik een ander persoon zie.”
Heden en nalatenschap
Ondanks haar tegenslagen bleef Sydne Rome actief in de entertainmentindustrie. In 2023 verscheen ze in de Italiaanse film La Quattordicesima Domenica Del Tempo Ordinario. Daarnaast speelde ze tussen 2021 en 2022 een terugkerende rol in de Italiaanse televisieserie Don Matteo.
Hoewel ze nooit de volgende Brigitte Bardot werd, vond Rome haar eigen weg. Ze bouwde een gezinsleven op met haar tweede echtgenoot, arts Roberto Bernabei, en adopteerde twee dochters uit Brazilië. Haar echtgenoot werd een gerespecteerde medische professional en in 2021 benoemde paus Franciscus hem tot zijn persoonlijke arts.
Sydne Rome’s carrière had misschien niet de sterstatus van haar tijdgenoten, maar ze bleef altijd trouw aan haar passie. Ondanks de obstakels en het tragische ongeval bleef ze doorgaan en maakte ze een blijvende indruk in de Europese filmwereld.
Deel dit artikel als je ook gelooft dat je altijd je dromen moet volgen!
Algemeen
Jaap Reesema kreeg van zijn arts een trieste diagnose. Hij bevestigde het slechte nieuws en onderging een zware operatie
Jaap Reesema heeft een persoonlijke en beladen stap gezet om een lang hoofdstuk in zijn leven definitief af te sluiten. De zanger maakte vrijdag via Instagram bekend dat hij een buikwandcorrectie heeft laten uitvoeren. De ingreep is goed verlopen, zo liet hij weten in een openhartig bericht dat door veel fans werd ontvangen met begrip en steun. Voor Jaap voelde deze beslissing niet als ijdelheid, maar als afronding van een verhaal dat twintig jaar geleden begon.
Twintig jaar onderweg naar afronding
“Twintig jaar geleden viel ik 35 kilo af,” schrijft Jaap in zijn bericht. Die prestatie markeerde destijds een enorme ommekeer in zijn leven. Het gewichtsverlies bracht energie, zelfvertrouwen en nieuwe mogelijkheden. Toch bleef er, ondanks al die positieve veranderingen, iets knagen. Door overtollige huid voelde het voor hem alsof het hoofdstuk nooit helemaal werd afgesloten.
Vorig jaar leek die cirkel bijna rond toen Jaap op de cover van Men’s Health stond. De fotoshoot was het resultaat van maandenlange discipline en toewijding. “En toch… ergens bleef het open,” schrijft hij. Het is een zeldzaam eerlijke constatering: zelfs na een zichtbaar succes kan het innerlijke gevoel achterblijven.
Twijfel en timing
Lang twijfelde Jaap of hij deze “grote” operatie wel wilde laten uitvoeren. De ingreep was medisch gezien niet noodzakelijk, en juist dat maakte de beslissing complex. “Niet per se nodig,” noemt hij het zelf. Maar timing speelde een doorslaggevende rol. “Juist nu, twintig jaar later, voelde het als het juiste moment om dit verhaal echt af te sluiten. Voor mezelf.”
Die laatste woorden zijn belangrijk. De keuze was niet ingegeven door verwachtingen van anderen of door publieke druk, maar door de behoefte aan rust en afronding. Voor Jaap betekende dit het loslaten van iets dat jarenlang meereisde met elke stap vooruit.
Herstel met dankbaarheid
Na de operatie staat voor Jaap vooral herstel centraal. Hij laat weten weinig pijn te hebben en vooral dankbaar te zijn. “Ik zie nu al hoe mooi dit gaat worden,” schrijft hij eerlijk. Die optimistische toon wordt breed gewaardeerd door volgers, die massaal reageren met bemoedigende woorden.
Volledig stilzitten zal hij echter niet. Zelfs vanuit bed gaat hij door met zijn Zelfspodcast, waarin hij van plan is open te vertellen over zijn hersteltraject. Daarmee blijft hij doen wat hij altijd al deed: ervaringen delen en anderen meenemen in zijn proces, zonder opsmuk.
Een metamorfose met betekenis
De operatie staat niet op zichzelf. Ze vormt een logisch vervolg op de metamorfose die Jaap in 2024 doormaakte. Zijn verschijning op de cover van Men’s Health was het zichtbare resultaat van een intens traject. Het ging hem daarbij niet om perfectie, maar om balans. “Het gaat om het vinden van de juiste balans en vooral: geen excuses voor jezelf maken,” zei hij destijds.
Opvallend was dat Jaap vooraf nauwelijks ervaring had met krachttraining. Onder begeleiding van Jasper Schmitz dook hij de sportschool in. Wat begon als iets onbekends, groeide uit tot een structureel onderdeel van zijn leven.
Discipline achter de schermen
De weg naar de cover was allesbehalve eenvoudig. Vijf dagen per week trainde Jaap anderhalf tot twee uur per dag. Vaak via video’s, soms live. Hij volgde een strikt voedingsschema en sloeg geen enkele training over. “Onderweg naar optredens bakjes mee,” vertelde hij. Zelfs late avonden of vroege ochtenden hielden hem niet tegen om te sporten.
Die discipline is kenmerkend voor Jaap. Ook in zijn muziekcarrière liet hij zien dat succes zelden toevallig is. Met nummers als Nu wij niet meer praten wist hij een groot publiek te raken, juist door kwetsbaarheid te combineren met vakmanschap.
Fit ouder worden als doel
Wat de Men’s Health-periode Jaap vooral bracht, was een nieuw perspectief op gezondheid. “Ook na dit traject wil ik het trainen vasthouden,” zei hij toen. “Om in de toekomst fit ouder te worden. Dat wil ik.” Die uitspraak krijgt nu extra betekenis. De buikwandcorrectie past in datzelfde streven: niet streven naar een ideaalbeeld, maar naar comfort en welzijn op de lange termijn.
Openheid als kracht
Jaap staat bekend om zijn openheid. Hij deelt niet alleen successen, maar ook twijfels en overwegingen. Dat maakt zijn verhaal herkenbaar voor veel mensen. Gewichtsverlies, lichaamsbeeld en de mentale impact daarvan zijn thema’s die velen raken, maar zelden zo eerlijk worden besproken.
Door zijn ervaring te delen, normaliseert Jaap een gesprek dat vaak in stilte wordt gevoerd. Hij laat zien dat afronding soms meer vraagt dan discipline alleen, en dat het oké is om daar hulp bij te zoeken.
Reacties van fans
De reacties op zijn bericht zijn overwegend warm en begripvol. Fans prijzen zijn eerlijkheid en moed. Velen herkennen het gevoel dat een hoofdstuk pas echt afsluit wanneer lichaam en geest in balans zijn. Die verbondenheid onderstreept waarom Jaap zo’n trouwe achterban heeft opgebouwd.
Vooruitkijken met rust
De komende periode staat in het teken van herstel. Jaap neemt bewust gas terug, zonder zichzelf helemaal stil te zetten. Muziek, gesprekken en reflectie blijven een rol spelen, maar met rust als prioriteit. Het is een fase van verzorgen in plaats van presteren.
Meer dan een fysieke ingreep
De buikwandcorrectie markeert niet alleen een fysieke verandering, maar vooral een mentale afronding. Het is het laatste puzzelstukje in een traject dat twintig jaar geleden begon met een beslissing om gezonder te leven. Nu voelt het verhaal voor Jaap compleet.
Een afgerond hoofdstuk, een nieuwe start
Wat Jaap Reesema met zijn openheid laat zien, is dat persoonlijke groei zelden lineair verloopt. Soms vraagt afronding om moedige keuzes, zelfs als ze “niet per se nodig” lijken. Voor hem voelde het juist nu goed—en dat maakt het betekenisvol.
Met dankbaarheid, rust en een helder doel voor ogen kijkt Jaap vooruit. Niet om iets te bewijzen, maar om comfortabel verder te gaan. En precies dat maakt dit verhaal zo krachtig: het gaat niet om uiterlijk vertoon, maar om innerlijke afronding en het lef om dat hardop te delen.