Algemeen
Beau en Gordon de beste vrienden voor het leven? ´Alles bij elkaar gelogen!´
Gordon beweert dat hij ‘vrienden voor het leven’ is geworden met Beau van Erven Dorens na hun gezamenlijke deelname aan Casa di Beau. Maar deze uitspraak wordt met hoongelach ontvangen door Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds. Hij gelooft er niets van en haalt in de podcast Strikt Privé stevig uit naar de zanger en presentator.
Reünie met oude bekenden
Gordon had onlangs een reünie met de mannen waarmee hij op vakantie was in Casa di Beau. Naast Beau waren ook Ruben Nicolai en voetbaltrainer Maurice Steijn aanwezig. In die beruchte uitzending veroorzaakte Gordon veel ophef door het familietrauma van zijn ex Gavin Rozario openlijk te bespreken en hem te beschuldigen van schizofrenie. Beau luisterde destijds kritiekloos toe, wat hem eveneens veel negatieve reacties opleverde.
‘Friends for life’
Volgens Gordon is het viertal hecht geworden en hebben ze een levenslange vriendschap opgebouwd. Maar Evert Santegoeds vindt dat ongeloofwaardig. In de podcast Strikt Privé reageert hij cynisch op de uitspraak. “Dat lijkt mij sterk. Dat zou namelijk voor het eerst zijn dat Gordon een vriendschap voor het leven heeft.”
Co-host Jordi Versteegden merkt op dat relaties bij Gordon nooit lang standhouden. “Het is bij Gordon altijd erin en eruit. Dan weer erin, dan weer eruit.” Waarop Evert geamuseerd reageert met: “Sorry?”
‘Alles sneuvelt binnen de kortste tijd’
Volgens Evert is het patroon bij Gordon duidelijk. “Collega’s, relaties, alles sneuvelt binnen de kortste tijd. Dus ik vind het leuk voor Beau dat hij ook een vriend heeft – die heeft er volgens mij ook niet heel veel in het vak – maar ja, het is een rare uitspraak.”
Bovendien wijst hij erop dat Casa di Beau juist voor veel negativiteit zorgde. “Als dat programma, waar je zóveel kritiek op gehad hebt, je tot elkaar heeft gebracht, dan kan dat alleen onder de druk van de kritiek zijn. Want niemand had een goed woord over voor dat interview met Beau.”
Felle kritiek op Beau
Evert blijft kritisch over de rol van Beau in de beruchte aflevering. “Het was echt zó verschrikkelijk. Gordon begon Gavin uit te maken voor psychopaat, terwijl zijn broer was overleden en zelfmoord had gepleegd omdat hij niet tegen het leven kon. En Beau zat er maar bij, instemmend te knikken met zijn hand onder zijn kin. Het was echt stuitend slecht.”
Volgens Jordi heeft Beau zich later nog verdedigd door te zeggen dat zijn programma niet bedoeld is voor kritische interviews. Maar volgens Evert weet hij dondersgoed dat het een blunder was.
‘Beau moet hier geen aandacht meer op vestigen’
Volgens Evert kan Beau het beste stoppen met de aandacht vestigen op deze vriendschap. “Hij weet zelf ook dat het een heel slecht interview was. Maar ja, hij probeert zich te redden, net zoals met die verschrikkelijke spotjes waarin hij verkleed is als Superman… Daar heb ik ook zo’n hekel aan! Het is blóedirritant.”
Jordi concludeert lachend: “Jij bent niet zo’n fan van Beau, hoor ik tussen neus en lippen door.”
Evert sluit af met een veelzeggend antwoord: “Ik kan het goed met hem vinden, maar wat hij me toen geflikt heeft met dat verzonnen interview, dat was allemaal niet zo sterk.”
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.