Algemeen
Nicol Kremers neemt ‘hele stoute’ video op in Efteling
Nicol Kremers, voormalig partner van Peter Gillis, staat opnieuw in de schijnwerpers. Dit keer niet vanwege haar rechtszaak tegen Gillis, maar door een controversiële video die ze maakte in de Efteling. De video heeft veel stof doen opwaaien en zorgt voor verdeeldheid onder bezoekers en kijkers.
Opnieuw in opspraak
Gisteren verscheen Nicol Kremers nog bij de rechtbank in Den Haag voor een zaak tegen haar ex, Peter Gillis. De rechtszaak draaide om financiële en relationele kwesties, maar het was niet deze gebeurtenis die voor opschudding zorgde. Kort na haar verschijning in de rechtbank dook een video op waarin Nicol in de Efteling te zien is, gekleed in een korte rok. De beelden lijken bedoeld om haar online volgers en potentiële klanten voor haar betaalde ‘ondeugende’ content te trekken.
De video toont Nicol terwijl ze in een korte rok een trap op- en afloopt, waarbij de camera vanuit een laag standpunt filmt. Dit alles in een setting die vooral bekendstaat als een gezinsvriendelijk pretpark.
Verontwaardiging in de Efteling
Het incident heeft veel bezoekers van het pretpark doen fronsen. De Efteling trekt dagelijks duizenden gezinnen en jonge kinderen, wat het gedrag van Nicol extra gevoelig maakt. Onder de video, die breed gedeeld is op sociale media zoals TikTok, stromen de negatieve reacties binnen.
Een veelgehoorde kritiek luidt: “Dit hoort niet thuis in een park als de Efteling. Er zijn hier zoveel kinderen!” Een andere gebruiker reageerde scherp: “Je kinderen zullen vast trots op je zijn.”
Veel mensen roepen het park op om in te grijpen. Sommigen pleiten zelfs voor een parkverbod voor de influencer, terwijl anderen vragen om strengere regels om dergelijke situaties in de toekomst te voorkomen.
Reacties van de Efteling
De Efteling zelf heeft nog geen officiële verklaring afgegeven over de situatie. Op sociale media wordt de druk echter opgevoerd, met gebruikers die het park vragen om actie te ondernemen. Enkele reacties suggereren dat de beelden schadelijk kunnen zijn voor het imago van de Efteling als gezinsvriendelijke bestemming.
Hoewel er nog geen officiële stappen zijn ondernomen, wordt er volop gespeculeerd over mogelijke maatregelen. Zou het park bijvoorbeeld nieuwe gedragsregels voor influencers kunnen invoeren?
Nicol reageert op de ophef
Ondanks de negatieve reacties lijkt Nicol zich weinig aan te trekken van de kritiek. Haar carrière als online contentmaker levert haar naar eigen zeggen een stabiele inkomstenbron op, nu ze financieel niet langer afhankelijk is van Peter Gillis. De video in de Efteling lijkt deel uit te maken van haar strategie om meer betalende klanten aan te trekken.
In eerdere interviews heeft Nicol aangegeven dat ze vastbesloten is om financieel onafhankelijk te blijven, zelfs als dat betekent dat ze controversiële keuzes moet maken. Toch blijft de vraag of deze strategie haar imago op de lange termijn niet meer schaadt dan helpt.
Een greep uit de reacties
De video van Nicol heeft op TikTok en andere platforms duizenden reacties uitgelokt. Hieronder enkele voorbeelden:
- “Dit is respectloos tegenover de gezinnen die in het park zijn.”
- “Ze doet er alles aan om in de aandacht te blijven, maar dit is echt te ver.”
- “Moet dit echt in een kinderpark gebeuren? Zoek een andere locatie voor dit soort video’s.”
- “Het lijkt wel alsof ze geen grenzen meer kent. Waar houdt dit op?”
Controverses blijven Nicol achtervolgen
Dit is niet de eerste keer dat Nicol Kremers in opspraak komt. Sinds haar relatiebreuk met Peter Gillis heeft ze meerdere keren de aandacht getrokken met haar keuzes. Of het nu gaat om uitspraken in interviews, pikante video’s, of rechtszaken, Nicol blijft een onderwerp van gesprek.
Haar carrière als influencer en maker van betaalde content lijkt haar huidige prioriteit te zijn. Toch roept haar gedrag vaak vragen op over waar de grens ligt tussen vrijheid van expressie en respect voor de omgeving waarin ze opereert.
Een kwestie van balans
Hoewel Nicol recht heeft op haar eigen carrièrekeuzes, blijft het belangrijk om rekening te houden met de context. De Efteling is een plek die vooral wordt bezocht door gezinnen met kinderen, wat het gedrag van Nicol extra gevoelig maakt. Voor veel critici lijkt de situatie vooral te draaien om de vraag of het gepast is om dergelijke content te maken in een openbare en gezinsvriendelijke setting.
Of de Efteling maatregelen zal nemen, blijft voorlopig onduidelijk. Wat wel zeker is, is dat dit incident het debat over de grenzen van online content en gedrag in openbare ruimtes opnieuw heeft aangewakkerd.
Wat vindt u? Moet de Efteling actie ondernemen, of is dit een storm in een glas water? Deel uw mening in de reacties!
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.