Algemeen
Martijn Krabbé (56) ongeneeslijk ziek: ‘Ik ga niet meer beter worden’
Martijn Krabbé (56) is al een jaar uit de running vanwege de
k*nkerdiagnose die zijn leven op zijn kop zette, maar deelt nu zijn
échte status. “Ik zit in het laatste stadium en zonder kans op
genezing.”

Het leek er voor het grote publiek op dat Martijn Krabbé aan de beterende hand was, maar de k*nkerdiagnose die hem vorig jaar trof was veel ernstiger dan het grote publiek tot nu toe dacht. Hij staat samen met zijn dochter met een groot interview in de nieuwste LINDA. en daarin vertelt de RTL 4-presentator dat hij nooit meer beter wordt.
Thailand
Het begon allemaal op vakantie in Thailand, vertelt Martijn. “Ik had al een maand dagelijks last van knallende koppijn, maar er gingen geen alarmbellen af. Ik dacht dat ik gewoon overwerkt was, te veel stress had gehad. Dus ‘even lekker op vakantie en dan gaat het wel weer over’. Maar in Thailand kon ik na een paar dagen ineens niet meer praten.”

Hij belandde in een ziekenhuis op Ko Samui. “In het ziekenhuis bleek dat ik een hersenbloeding had gehad, waardoor ik niet meer kon praten. Nog steeds gaat me dat soms lastig af. Ik ben altijd goed geweest met taal, maar moet nu regelmatig naar woorden zoeken, heel vermoeiend.”

Uitzaaiing
Een etmaal later bleek dat het echt goed mis was. “De hersenbloeding kwam voort uit de uitzaaiing die ik in mijn hoofd heb, afkomstig van mijn rechter longkwab. Oftewel: ik had gewoon full scale k*nker. Uitgezaaide longk*nker, in het laatste stadium. Maar ik kon nog steeds niet praten, verkeerde in een soort shock en werd meteen naar de ic gebracht.”

De immunotherapie die Martijn krijgt ‘slaat enorm aan’. “De k*nker in mijn rechterlong, die zich vrij uitgebreid manifesteerde, houdt zich koest. En door de behandelingen zijn er zelfs al plekjes aan het verdwijnen. Maar ja: het is niet meer te genezen. Dat is natuurlijk heel jammer. En toch is er veel om heel blij mee te zijn.”

Vijf jaar
Elke zes weken hoort Martijn of de immunotherapie nog steeds werkt. “Mocht dat niet zo zijn, dan volgt een chemotraject en daarna is er nog een morfine-optie. Dus dat duurt allemaal zo’n twee jaar en als je mazzel hebt, rek je het nog een beetje. Wie weet tot een jaar of vijf. Maar oké: het is garantie tot aan de voordeur, dat wel.”

Martijn vertelt op Instagram dat hij het bewust een tijdje geheim heeft gehouden. “We hebben het tot nu toe geheim gehouden. Daar was een goede reden voor. Het is niet fijn als andere mensen gaan speculeren over je levensverwachting. Maar Deborah, de kinderen en ik zijn inmiddels wel zover dat we dat mentaal gezien aankunnen.”

Showpers
Ook heeft Martijn nog een opmerking over de showmedia. “Verder nog een dankwoord naar mijn collega’s van de showpers. Het respect voor onze privacy werd en wordt zeer gewaardeerd. En natuurlijk mijn geweldige leger volgers die me zo hebben gesteund met aanmoediging en vooral heel veel liefde.!”

“Tot slot een dankwoord naar mijn gezin. Jullie zijn bijzonder moedig en dat terwijl ik een gigantisch offer aan jullie vraag. Wat heb ik het getroffen liefste Achilles, Jasmijn, Michelle en Bickel!!! Maar aan wie ik de meeste dank verschuldigd ben is mijn vrouw Deborah. Je blijkt de liefde van mijn leven. In voor -en tegenspoed!”

Algemeen
Kijkers COMPLEET verbijsterd door absurde uitspraak van Monique Hansler!

De nieuwste aflevering van De Hanslers: van de Piste naar de Playa heeft maandagavond voor flink wat gespreksstof gezorgd. Niet vanwege grote drama’s of verhitte discussies, maar door een ogenschijnlijk onschuldige scène die bij veel kijkers verbazing – en zelfs plaatsvervangende schaamte – opriep. Op sociale media werd massaal gereageerd op een ontmoeting tussen moeder Monique Hansler en een groep klanten van de beachclub van het gezin. Wat bedoeld leek als een warm, spontaan moment, werd door een deel van het publiek vooral gezien als ongemakkelijk en gekunsteld.

Een drukke werkdag in beachclub Tammies
De aflevering opent in beachclub Tammies, waar Monique samen met zoon Mike en haar partner Peter druk in de weer is. Het is warm, het is hectisch en zoals vaker in de serie wordt benadrukt hoe hard er gewerkt moet worden om de zaak draaiende te houden. Monique staat in de keuken, loopt heen en weer en probeert het overzicht te bewaren. Alles wijst op een doorsnee werkmoment in het leven van de familie Hansler.
Dan verandert de sfeer plotseling. Monique wordt naar buiten geroepen, omdat er een groep vrouwen speciaal naar de beachclub is gekomen om haar te ontmoeten. De camera volgt haar terwijl ze, zichtbaar verrast, naar het terras loopt en bij de dames aan tafel gaat zitten. Wat volgt is een gesprek dat op papier misschien gezellig had moeten zijn, maar bij veel kijkers juist vraagtekens opriep.

Koetjes, kalfjes en toekomstplannen
Het gesprek begint luchtig. Monique praat over de warmte en merkt op hoe zwaar het werken in de keuken soms is. “Het is heel warm nu, vind ik. Vooral in die keuken,” zegt ze, terwijl de vrouwen aandachtig luisteren. Vervolgens schuift het gesprek richting de toekomst van de beachclub. Monique deelt haar ideeën en twijfels, en vertelt openhartig over mogelijke plannen om het aanbod uit te breiden.
“Nou wilden wij eigenlijk ook tapas, hè. Die Spaanse tapas,” vertelt ze. “Ik weet niet hoe het verder gaat lopen. Ik ga in november terug naar Seefeld. Stel dat we terugkomen in de winter, dan kan het wel zo zijn dat we een Spanjaard aannemen voor de tapas.” Het zijn uitspraken die op zich niet vreemd zijn voor iemand die een horecazaak runt, maar de setting – aan tafel bij bewonderende klanten, met camera’s erbij – gaf het geheel een aparte lading.

Het moment dat alles losmaakt
Na het korte gesprek maakt Monique aanstalten om weer aan het werk te gaan. “Ik ga weer aan de slag,” zegt ze. Maar dan volgt het moment dat online het meest werd besproken. Een van de vrouwen vraagt: “We willen nog wel even met je op de foto.”
Monique reageert zichtbaar verrast: “Echt? Ach, Jezus. Nou, oké dan.” Het klinkt half verbaasd, half geamuseerd. Even later is te zien hoe ze met de groep poseert voor een foto, waarna ze achter de schermen haar gevoelens deelt. Ze vertelt dat ze het bijzonder vindt dat mensen met haar op de foto willen en benadrukt: “Natuurlijk is het superleuk, maar ja, weet je: ik ben gewoon heel gewoon. Het is voor mij nog steeds heel speciaal dat mensen dit doen.”

Sociale media ontploffen
Juist die uitspraak – “ik ben gewoon heel gewoon” – bleek voor veel kijkers de druppel. Op X, Instagram en Facebook werd het fragment massaal gedeeld en becommentarieerd. Veel reacties waren cynisch of spottend. Kijkers trokken de bescheidenheid van Monique in twijfel en vonden de scène allesbehalve spontaan.
“Heel gewoon? Dan laat je toch geen mensen speciaal langskomen om met je op de foto te gaan?” schreef iemand. Een ander merkte op: “Dit voelt zo ingestudeerd dat het bijna pijnlijk is om naar te kijken.” Anderen gingen nog een stap verder en suggereerden dat het hele gesprek aan tafel vooraf was bedacht, inclusief de vraag om een foto.
Twijfels over authenticiteit
Reality-tv leeft bij de gratie van echtheid, of in elk geval de illusie daarvan. Juist daarom ligt de lat bij kijkers hoog als het gaat om geloofwaardigheid. In het geval van deze scène vroegen veel fans zich af hoe toevallig het werkelijk was dat een groep vrouwen precies op dat moment Monique wilde ontmoeten – mét draaiende camera’s.
Sommige kijkers vermoeden dat de ontmoeting bewust in het script is opgenomen om Monique neer te zetten als publiekslieveling. Anderen zien het juist als een ongemakkelijke poging om haar populariteit te benadrukken. “Als het echt spontaan was, had het minder geforceerd aangevoeld,” aldus een veelgelezen reactie.
Monique als tv-persoonlijkheid
De reacties zeggen niet alleen iets over de scène zelf, maar ook over hoe Monique Hansler als persoon wordt waargenomen. In de serie profileert ze zich als hardwerkend, uitgesproken en niet bang om zichzelf te laten zien. Dat levert haar fans op, maar ook critici. Haar flamboyante stijl en directe manier van praten vallen niet bij iedereen in de smaak.
Voorstanders vinden haar juist verfrissend en eerlijk. Zij zien de scène als een oprecht moment van verwondering: iemand die nooit had verwacht herkend te worden, maar daar nu mee moet leren omgaan. Tegenstanders zien er vooral zelfverheerlijking in, verpakt als bescheidenheid.
De dunne lijn van reality-tv
Wat deze situatie vooral blootlegt, is hoe dun de lijn is tussen spontaniteit en geregisseerde televisie. Realityprogramma’s bewegen zich voortdurend in dat spanningsveld. Makers willen momenten die ‘echt’ aanvoelen, maar moeten tegelijkertijd zorgen voor verhaallijnen en interessante scènes. Dat kan ertoe leiden dat situaties net iets te mooi uitkomen.
Bij De Hanslers: van de Piste naar de Playa lijkt dit vaker te gebeuren. De serie volgt een gezin dat zichtbaar geniet van de aandacht, maar ook worstelt met hoe ze die aandacht moeten dragen. Juist scènes zoals deze maken dat spanningsveld zichtbaar.
Verdeelde reacties, blijvende impact
Hoewel de kritiek luid is, zijn er ook kijkers die de commotie overdreven vinden. Zij wijzen erop dat Monique simpelweg beleefd reageerde op klanten die enthousiast waren. “Wat moet ze anders doen? Nee zeggen?” vraagt iemand zich af. Volgens hen zegt de felle online reactie meer over het publiek dan over Monique zelf.
Toch staat vast dat deze scène een snaar heeft geraakt. Het fragment wordt veel bekeken, gedeeld en besproken, en draagt bij aan het imago van Monique als polariserende tv-figuur. Of dat positief of negatief uitpakt, is moeilijk te zeggen, maar in reality-tv geldt vaak: aandacht is aandacht.
Een scène die blijft hangen
Wat begon als een kort bezoekje aan een tafel op het terras, groeide uit tot een van de meest besproken momenten van de aflevering. De ontmoeting tussen Monique en de klanten van de beachclub laat zien hoe snel een klein detail kan uitgroeien tot een groter debat over echtheid, bescheidenheid en zelfbeeld.
Of de scène nu spontaan was of niet, één ding is zeker: kijkers zijn er nog lang niet over uitgepraat. En precies dat is waar reality-tv uiteindelijk op drijft – momenten die blijven hangen, schuren en discussie oproepen. In dat opzicht heeft De Hanslers met deze aflevering precies bereikt wat het genre belooft.