Algemeen
Zestiger voor €1,7 miljoen opgelicht door ‘grote liefde’ en haar familie
Een zestigjarige man uit
Kampen dacht in de herfst van zijn leven eindelijk de ware liefde
te hebben gevonden. Via een datingsite ontmoette hij een vrouw die
zijn wereld op zijn kop zette. Maar wat begon als een romantisch
avontuur, eindigde in een financiële en emotionele nachtmerrie:
binnen enkele maanden was hij bijna 1,7 miljoen euro kwijt. De
vrouw, 17 jaar jong, en haar familie manipuleerden hem, bedreigden
hem en mishandelden hem, waardoor hij keer op keer gedwongen werd
om enorme bedragen te betalen.
Het Begin van de Fuik
De man maakte in 2019 via een promotieteam kennis met een datingsite. Daar ontmoette hij een vrouw van wie werd gezegd dat ze 30 jaar oud was. Bij hun eerste ontmoeting merkte hij echter dat ze veel jonger leek. De vrouw, slechts 17 jaar, verzekerde hem dat ze verliefd op hem was en zelfs met hem wilde trouwen. Haar Roma-familie omarmde hem en overtuigde hem ervan bij hen in te trekken om te wennen aan het leven met zijn nieuwe liefde.
Maar vanaf dat moment veranderde alles. De vrouw trok zich steeds meer terug, terwijl haar familie steeds meer geld van hem eiste. Wanneer hij twijfelde aan de oprechtheid van hun bedoelingen, werd hij telkens opnieuw overtuigd door manipulatieve acties. Zo verscheen de vrouw op een dag in een trouwjurk, en een foto van hen samen deed hem geloven dat een gezamenlijke toekomst mogelijk was.
Een Eindeloze Geldstroom
De zestiger moest keer op keer diep in de buidel tasten. Zijn zogenaamde toekomstige schoonfamilie eiste onder meer Rolex-horloges, een huis in Italië en dure Louis Vuitton-tassen. Tijdens een uitje naar Disneyland Parijs betaalde hij voor acht personen alles, van entreebewijzen tot souvenirs en maaltijden.
Bij een Louis Vuitton-winkel werd de druk ondraaglijk. Toen hij weigerde een tas van 5900 euro te betalen, omsingelden zeven familieleden hem en dwongen hem alsnog af te rekenen. Het eerste gevoel van angst sloeg toe, maar dit bleek slechts het begin van een serie incidenten.
De grootste bedragen waren echter nog schokkender. Zo betaalde hij 140.000 euro als aanbetaling voor de bruiloft, 70.000 euro voor een Italiaans huis dat onder water stond, en 120.000 euro voor een ketting die zogenaamd bij een pandjesbaas lag. Daarnaast moest hij 450.000 euro afstaan aan een pooier die beweerde recht te hebben op inkomsten van de vrouw, omdat ze in het verleden als sekswerker had gewerkt. Vrijwel alles moest in goud worden afgerekend.
Geweld en Opsluiting
Het aftroggelen van geld ging gepaard met geweld. Tijdens een vakantie in Spanje werd de man opgesloten in een woning en achtergelaten zonder pinpas. Toen hij deze terugvroeg, kreeg hij te horen dat de pas nodig was om de tol naar Nederland te betalen.
Ondanks de vele waarschuwingen in zijn hoofd, hield de vrouw hem in haar greep met lieve berichtjes. Ze zwoer op haar familie en kinderen dat ze van hem hield, terwijl ze achter zijn rug om actief betrokken was bij de manipulatie.
Rechterlijke Uitspraken
Toen de man uiteindelijk aangifte deed, was hij bijna al zijn geld kwijt. De politie startte een diepgaand onderzoek, en de rechtbank Midden-Nederland oordeelde streng. Verschillende familieleden kregen gevangenisstraffen, variërend van 5 jaar en 4 maanden tot 6,5 jaar.
Het verhaal van deze man is een schrijnend voorbeeld van hoe liefde kan worden misbruikt als dekmantel voor afpersing en geweld. Ondanks de tragedie is recht gedaan, en hopelijk dient dit als waarschuwing voor anderen die online op zoek zijn naar liefde.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.