Algemeen
Zangeres en presentatrice Manuela Kemp (61) vecht voor haar leven
Verdrietig nieuws uit Portugal: Manuela Kemp (61) heeft een ernstig scooter0ngeluk gehad en ligt al een week in c0ma. Dit bericht werd gedeeld door weekblad Privé na een gesprek met haar man, Tjerk Lammers. Het stel zou deze week terugkeren naar Nederland voor de feestdagen, maar hun plannen werden abrupt verstoord door deze tragische gebeurtenis.
Fataal Ritje voor Kerstcadeautjes
Volgens Tjerk Lammers begon de fatale dag zoals elke andere. Manuela stapte op haar scooter om in de buurt van hun Portugese verblijfplaats Loule kerstcadeautjes te kopen. “Ze ging met haar scootertje, dat niet eens zo hard gaat, op pad, maar heeft onderweg een enorme klap gemaakt,” vertelt Lammers.
Hoewel de scooter vrijwel geen sch*de heeft, is de impact op Manuela enorm geweest. Ze is op haar hoofd gevallen en haar helm is volledig vernield. “De helm is helemaal stuk en zij was buiten bewustzijn. Ze ligt nog steeds in c0ma,” zegt haar bezorgde echtgenoot.
Manuela Vermist
Lammers had aanvankelijk geen idee wat er was gebeurd toen Manuela niet thuiskwam. “Ik werd steeds ongeruster en ben op zoek gegaan naar plekken waarvan ik weet dat ze er graag komt. Maar toen ik haar niet kon vinden, besloot ik naar de p0litie te gaan.”
Op het p0litiebureau kreeg hij het nieuws dat zijn leven veranderde. “De dienstdoende ag*nt vertelde me dat er een 0ngeluk had plaatsgevonden en zei: ‘Ik denk dat ik erg slecht nieuws voor u heb.’ Dat moment vergeet ik nooit meer.”
Huidige Toestand van Manuela
Manuela ligt momenteel in een Portugees z!ekenhuis, nog altijd in c0ma. Toch zijn er kleine tekenen van hoop. “De laatste dagen zie je dat ze probeert wakker te worden,” vertelt Tjerk. “Ze beweegt haar armen of een been, en soms opent ze haar ogen even. Als ik haar hand vasthoud, gaat haar hartslag omhoog. Dat zijn op zich goede tekenen, maar het blijft afwachten.”
De artsen hebben Lammers verteld dat het herstelproces “babysteps” verloopt. “Ze maken me duidelijk dat dit een langdurig proces kan worden en dat we niet weten hoe lang het zal duren of wat de uitkomst zal zijn.”
Manuela Kemp: Een Bekende en Geliefde Publieksfavoriet
Manuela Kemp is al jaren een bekend gezicht in Nederland. Ze werd vooral geliefd door haar veelzijdige werk als actrice, presentatrice en zangeres. Met haar charismatische uitstraling en warme persoonlijkheid heeft ze een grote schare fans opgebouwd. Het nieuws over haar 0ngeluk heeft dan ook veel mensen diep geraakt.
Steun en Hoop
Op sociale media stromen de reacties binnen. Fans, vrienden en collega’s spreken hun steun en medeleven uit. Velen hopen op een spoedig en volledig herstel. “We denken aan je, Manuela,” schrijft een fan op Instagram. “Blijf vechten, je kunt dit aan.”
Ook Tjerk Lammers blijft ondanks de onzekerheid hoopvol. “Ik wil iedereen bedanken voor de steun en lieve berichten. Het helpt enorm om te weten dat zoveel mensen met ons meeleven.”
Een Lang Pad naar Herstel
Hoewel er nog veel onzekerheid is over Manuela’s herstel, blijft haar omgeving positief. Kleine tekenen, zoals het bewegen van een arm of been, bieden hoop dat ze langzaam aan het herstellen is. Voorlopig blijft ze onder streng medisch toezicht, terwijl haar lichaam de tijd krijgt om te genezen.
Een Hart onder de Riem
We wensen Manuela Kemp veel kracht toe in deze moeilijke tijd en hopen dat ze volledig mag herstellen. Onze gedachten zijn ook bij haar man Tjerk, die dit zware proces van dichtbij meemaakt. Wil je hen een hart onder de riem steken? Laat dan een lieve boodschap achter in de reacties. ❤️
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.