Algemeen
Vriendin Yves Berendse wil dolgraag trouwen, maar zanger weigert keihard
Yves Berendse, de 31-jarige zanger, is al ruim zeven jaar gelukkig met zijn vriendin Sophie. In een recent interview met Story deelt hij openhartig over zijn relatie en de toekomstplannen met zijn geliefde. Hoewel Sophie graag zou trouwen, ziet Yves zichzelf voorlopig niet in het huwelijksbootje stappen.
Liefde tussen de twee
Yves vertelt dat hij gelukkig is met Sophie, die hem al kende voordat zijn carrière als zanger van de grond kwam. “We zijn zeven jaar samen en ik ben al tien jaar bezig met zingen. Zij heeft meegemaakt dat ik slechts voor een paar mensen stond te zingen en in het weekend niet eens een optreden had,” zegt Yves. Hij is vol lof over de steun die Sophie hem altijd heeft gegeven. “Dat vind ik de ultieme vorm van liefde,” voegt hij toe.
Trouwplannen liggen niet in het verschiet
Hoewel Sophie volgens Yves graag zou trouwen, is de zanger daar niet zo enthousiast over. “Het is niet dat ik me niet wil binden, maar ik vind het zo groot spreken naar de buitenwereld…” legt Yves uit. Hij benadrukt dat liefde iets is tussen twee mensen, en niet iets dat per se gevierd moet worden met een bruiloft. “Bovendien heb ik vaak genoeg gezien dat een stel een spetterende bruiloft gaf en twee jaar later in een vechtscheiding belandde,” zegt Yves, waarmee hij zijn keuze om geen bruiloft te plannen verder uitlegt.
Gezamenlijk huis gekocht
Ondanks zijn twijfel over trouwen, heeft het stel wel al een huis gekocht. Dit laat zien dat de relatie stevig en stabiel is, en dat Yves en Sophie een toekomst samen voor ogen hebben. Yves benadrukt dat ze elkaar niets meer hoeven te bewijzen. “We willen graag kinderen en hopen dat het ons gegeven is,” zegt de zanger, die de volgende stap in hun relatie waarschijnlijk in het ouderschap ziet, in plaats van in een huwelijksceremonie.
De eerste ontmoeting
Yves herinnert zich nog goed hoe hij Sophie zeven jaar geleden ontmoette. Het gebeurde in zijn favoriete plek in Amsterdam, Tante Roosje, waar hij stond te zingen. Sophie kwam met haar moeder en broer binnen, en Yves kende haar broer al van school. Na zijn optreden stapte Yves op Sophie af, en van het een kwam het ander. Het is dan ook niet verrassend dat het stel nu samenwoont in het hart van Amsterdam.
Gezamenlijke toekomst
Yves en Sophie hebben hun toekomst samen al duidelijk voor ogen. Ze hebben al stappen gezet in hun relatie, zoals het kopen van een huis, en nu hopen ze kinderen te krijgen. “We willen graag kinderen en hopen dat het ons gegeven is,” zegt Yves over hun plannen voor de toekomst. Het lijkt erop dat het stel een mooie toekomst samen tegemoet gaat, zelfs zonder een officiële huwelijksakte.
Sophie’s steun en liefde
Wat opvalt in Yves’ verhaal is de steun die Sophie hem heeft gegeven door de jaren heen. Yves waardeert haar geduld en toewijding, vooral in de moeilijke tijden van zijn beginnende carrière. Het is duidelijk dat hij haar aanwezigheid in zijn leven beschouwt als een constante steunpilaar.
Het huwelijk blijft voorlopig uit
Voorlopig lijkt Yves niet van plan te trouwen, ondanks de wens van Sophie. Toch blijft het stel gelukkig samen, met plannen voor een gezamenlijke toekomst. Of er ooit een bruiloft komt, is onzeker, maar de liefde tussen Yves en Sophie lijkt in ieder geval stevig geworteld te zijn.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.