Algemeen
Verdrietig nieuws voor Sneijder: “Strijden tegen deze rotziekte”
De familie Sneijder gaat door een bijzonder zware tijd, nu is onthuld dat Barry, de vader van Wesley en Rodney Sneijder, ongeneeslijk z!ek is. Ondanks deze moeilijke periode vond de familie een manier om Barry te eren met een ontroerend en indrukwekkend gebaar. De steun binnen het gezin en hun doorzettingsvermogen hebben geleid tot een inspirerend eerbetoon dat de liefde en waardering voor hun vader benadrukt.
Een Hulde aan Barry
In een emotionele video die Rodney Sneijder op Instagram deelde, is te zien hoe de familie een prachtige vuurwerkshow organiseerde als hulde aan Barry. De lucht vulde zich met schitterende kleuren en knallen, een symbolisch gebaar van steun en bewondering voor de man die zo’n centrale rol in hun leven speelt.
Bij de beelden plaatste Rodney een ontroerende boodschap: “Deze was voor jou, ouwe, omdat we allemaal zoveel bewondering voor je hebben. De manier waarop jij aan het strijden bent tegen deze rotz!ekte, meer dan respect! Dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen. Ik hou van jullie!”
Deze woorden, gecombineerd met de beelden van het vu*rwerk, raakten niet alleen familie en vrienden, maar ook fans en volgers, die massaal hun steun betuigden in de reacties.
De Zware Diagn0se
Barry Sneijder kreeg eerder dit jaar de diagn0se uitgezaaide longk*nker. Dit nieuws heeft een enorme impact gehad op het gezin. Wesley Sneijder, de oud-voetballer die bekendstaat als een van de beste middenvelders in de Nederlandse voetbalgeschiedenis, heeft zijn leven grotendeels aangepast om dicht bij zijn vader te zijn. Hij verhuisde terug naar Nederland en nam de rol van mantelzorger op zich.
In een interview met De Telegraaf gaf Wesley een kijkje in hoe zwaar deze periode is. “Het gaat niet goed. Mijn vader bevindt zich in de vierde fase van de z!ekte, en dat is de ergste fase. Maar we blijven hopen, al weten we hoe moeilijk het is.”
Het Leven met de Z!ekte
De gezondheid van Barry gaat steeds verder achteruit, en de z!ekte heeft niet alleen fysieke, maar ook emotionele gevolgen voor het gezin. Rodney Sneijder vertelde hoe hij onlangs een angstig moment meemaakte toen zijn vader een epileptische aanv*l kreeg als gevolg van uitzaaiingen in zijn hersenen. “Hij lag helemaal te shaken, zag asgrauw en het schuim kwam uit zijn mond. Ik dacht dat hij d00dging en heb 112 gebeld. Gelukkig waren de amb*lancebroeders snel ter plaatse.”
Sindsdien mag Barry geen moment meer alleen zijn, en heeft de familie een strak schema opgesteld om constant voor hem te zorgen. “Samen met onze oma, tante en broer Jeffrey zorgen we ervoor dat hij altijd iemand om zich heen heeft,” legt Rodney uit.
De Hoop Niet Verliezen
Ondanks de zware diagn0se weigert de familie de hoop op te geven. Wesley gaf in hetzelfde interview aan dat hij blijft geloven in een mogelijke ommekeer: “Hoogleraren zeggen dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. Misschien is er over een paar maanden een nieuw medicijn dat kan helpen.”
Ook Rodney sluit zich hierbij aan, al weet hij uit ervaring hoe moeilijk het is. “Bij mijn moeder moest ik die hoop opgeven. Wat ik bij haar heb gezien, was mensonterend. Dat wens ik niemand toe. Maar bij mijn vader hoop ik op een ander einde.”
Familiebanden Sterker dan Ooit
De vuurwerkshow was niet alleen een manier om Barry te eren, maar ook een gelegenheid om de liefde en steun binnen de familie te laten zien. Het gebaar bracht niet alleen een sprankje vreugde in een moeilijke tijd, maar diende ook als een herinnering aan de kracht van familiebanden.
Wesley en Rodney benadrukten beiden hoe belangrijk het is om momenten te koesteren. “We zijn er voor elkaar, en dat geeft kracht. Dit is wat familie voor elkaar betekent,” aldus Wesley.
Een Golf van Steun
De video van de vuurwerkshow ging al snel viraal, met duizenden reacties van mensen die hun medeleven betuigden. Fans, vrienden en collega’s uit de voetbalwereld spraken hun bewondering uit voor de manier waarop de familie met de situatie omgaat. “Jullie laten zien wat echte kracht is,” schreef een fan. Een ander voegde eraan toe: “Wat een prachtig gebaar. Barry is trots op jullie, dat weet ik zeker.”
Blik op de Toekomst
De familie Sneijder blijft zich richten op de kleine momenten van geluk, terwijl ze hopen op medische vooruitgang die verlichting kan brengen. Wesley blijft benadrukken dat ze samen sterk blijven: “We weten niet wat de toekomst brengt, maar we zullen er alles aan doen om de tijd die we nog hebben zo mooi mogelijk te maken.”
Rodney sluit zich hierbij aan en voegt eraan toe: “Mijn vader is een v*chter, en wij staan aan zijn zijde. Samen komen we hier doorheen, hoe zwaar het ook is.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een Inspirerende Les
Het verhaal van de familie Sneijder laat zien hoe liefde, hoop en verbondenheid een verschil kunnen maken in de zwaarste tijden. Het inspireert anderen om hun dierbaren te koesteren en te blijven v*chten, zelfs wanneer de situatie uitzichtloos lijkt.
Met de vuurwerkshow als symbool van hun bewondering voor Barry, blijft de familie een bron van kracht en inspiratie voor velen. Hun reis is een herinnering aan de waarde van familie en de kracht van liefde in moeilijke tijden.
Barry, Wesley, Rodney en de rest van de familie Sneijder: jullie verhaal raakt harten. We wensen jullie kracht, hoop en liefde toe in deze moeilijke periode. ❤️
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.