Algemeen
Rachel deelt torenhoge prijs: dit kost het kerstmenu bij Casa Hazes
Peperduur kerstmenu bij Casa Hazes: Een diner dat tongen losmaakt
Wie deze feestdagen een avondje uit wil en overweegt te dineren bij Casa Hazes, moet niet alleen vroegtijdig reserveren, maar ook diep in de buidel tasten. Rachel Hazes heeft het uitgebreide kerstmenu van haar restaurant gedeeld, en dat is niet bepaald budgetvriendelijk. Op social media is het zesgangendiner voor kerst gepresenteerd, wat zowel nieuwsgierigheid als kritiek heeft opgeroepen.
Het kerstmenu van Casa Hazes
Het menu van Casa Hazes is uitgebreid en biedt keuze uit zes gangen, elk zorgvuldig samengesteld voor een luxe dinerervaring. Hieronder volgt een overzicht van wat gasten kunnen verwachten:
- Voorgerecht: Keuze uit steak tartaar of een vistrio.
- Tweede gang: Bouillabaisse of ossenstaartsoep.
- Tussengerecht: Coquilles of burrata met een cocktail.
- Hoofdgerecht: Een keuze uit kalfsoester, kabeljauwfilet of tournedos.
- Nagerecht: Het dessert blijft een verrassing en wordt aangeduid als een “geheim van de zaak.”
- Optioneel: Een wijnarrangement van 30 euro per persoon.
De kosten voor het zesgangendiner bedragen 90 euro per persoon, exclusief drankjes. Voeg je het wijnarrangement toe, dan komt de totaalprijs uit op 120 euro per persoon.
Luxe prijskaartje
Hoewel het menu klinkt als een culinaire belevenis, hebben de prijzen de nodige kritiek losgemaakt. Velen vinden het bedrag dat Rachel Hazes vraagt buitensporig, vooral in vergelijking met andere toprestaurants in Nederland. Reacties zoals “Voor dat bedrag dineer je in het Okura-hotel!” en “Die is helemaal de weg kwijt” illustreren de verdeeldheid.
Bovendien lijken sommige negatieve reacties op sociale media te zijn verwijderd, wat speculaties aanwakkert over hoe Rachel Hazes omgaat met kritiek. De hoge prijs, gecombineerd met Rachel’s aanwezigheid, roept bij sommigen de vraag op of het diner de moeite waard is.
Het ontstaan van Casa Hazes
Casa Hazes heeft een bijzondere geschiedenis. Rachel Hazes nam het restaurant vorig jaar over van Melanie Beense, dochter van volkszanger Peter Beense. In eerste instantie leek de overname soepel te verlopen, maar al snel ontstonden er spanningen tussen Rachel en Melanie. Volgens geruchten zou Melanie Rachel zelfs op straat hebben aangevallen. Het conflict had niet alleen impact op hun persoonlijke relatie, maar ook op het professionele netwerk van Rachel. Zo werd Peter Beense, na tien jaar betrokken te zijn geweest, niet langer welkom bij het evenement Holland Zingt Hazes.
Luxe of overprijsd?
De vraag of het kerstmenu van Casa Hazes zijn prijs waard is, blijft voer voor discussie. Voor 90 euro exclusief drankjes (en 120 euro inclusief het wijnarrangement) wordt een hoogwaardige culinaire ervaring beloofd. Critici wijzen erop dat voor dezelfde prijs dineren in gerenommeerde vijfsterrenhotels of restaurants in Nederland mogelijk is, wat de vergelijking met Casa Hazes niet in het voordeel van Rachel’s zaak maakt.
Voor liefhebbers van exclusieve diners met een vleugje Nederlandse volkscultuur, kan Casa Hazes echter een unieke ervaring bieden. Het blijft een persoonlijke keuze of het prijskaartje gerechtvaardigd is.
Controverses rondom Rachel Hazes
Rachel Hazes is niet onbekend met controverse. Haar rol als zakenvrouw en prominente figuur in de Nederlandse entertainmentindustrie heeft haar zowel bewondering als kritiek opgeleverd. De overname van Casa Hazes was een opvallende stap, maar het succes van het restaurant lijkt samen te hangen met haar reputatie. Kritische reacties op sociale media en vermeende conflicten met voormalige partners in de zaak hebben het imago van Casa Hazes niet ongeschonden gelaten.
Sociale media en kritiek
De kritiek op het kerstmenu van Casa Hazes heeft zich voornamelijk op sociale media afgespeeld. Negatieve reacties over de hoge prijzen en Rachel’s betrokkenheid zijn snel opgepikt, maar opvallend genoeg lijken sommige van deze opmerkingen te zijn verwijderd. Het verwijderen van reacties heeft geleid tot speculaties over hoe open Casa Hazes omgaat met feedback.
Reacties zoals “120 euro is meer voor het Okura-hotel!” en “Dit is geen prijs die je verwacht bij een restaurant van Rachel Hazes” blijven echter zichtbaar, wat de discussie over de waarde van het menu levendig houdt.
De toekomst van Casa Hazes
Ondanks de kritiek blijft Casa Hazes een unieke plek binnen de Nederlandse horeca. De combinatie van culinaire luxe en de link met de familie Hazes maakt het restaurant tot een opvallende verschijning. Of het kerstmenu zijn belofte waarmaakt, zal afhangen van de ervaringen van de gasten die ervoor kiezen om de feestdagen bij Casa Hazes door te brengen.
Rachel Hazes lijkt vastberaden om Casa Hazes succesvol te maken, ondanks de tegenwind die ze krijgt. Haar betrokkenheid bij het restaurant, in combinatie met haar gevestigde naam, blijft zowel een kracht als een uitdaging.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie
Het kerstmenu van Casa Hazes biedt een luxe ervaring met een stevig prijskaartje. Met een zesgangenmenu dat 90 euro kost en een optioneel wijnarrangement van 30 euro, is het een keuze die niet voor iedereen is weggelegd. Hoewel het menu klinkt als een culinaire belevenis, hebben de prijzen en de betrokkenheid van Rachel Hazes geleid tot verdeeldheid.
Voor wie op zoek is naar een bijzondere dinerervaring tijdens de feestdagen, kan Casa Hazes een unieke optie zijn. Maar voor wie twijfelt over de waarde van het menu, blijft de vraag of het kerstmenu het prijskaartje rechtvaardigt. Eén ding is zeker: Casa Hazes blijft het gesprek van de dag, en dat lijkt precies wat Rachel Hazes beoogt.
Na zijn optreden in het populaire AVROTROS-programma Maestro is er één ding volstrekt duidelijk: Jamai Loman heeft iets losgemaakt wat maar zelden gebeurt op de Nederlandse televisie. Zijn uitvoering van de muziek uit Schindler’s List liet niet alleen de jury sprakeloos achter, maar zorgde ook bij kijkers thuis voor een collectief moment van stilte, ontroering en diepe bewondering. Sociale media ontploften vrijwel direct na afloop: dit was niet zomaar een goede aflevering, dit was een historisch moment binnen het programma.
Een stilte die meer zei dan applaus
Het moment direct na de laatste noot was misschien wel het meestzeggend. Geen gejuich, geen onmiddellijke ovatie, maar een korte, intense stilte. Alsof iedereen – orkest, jury, publiek en kijkers – even moest landen. Presentator Frits Sissing verwoordde het gevoel treffend: “Hier zijn toch geen woorden voor?” Een uitspraak die de lading perfect dekte.
Jamai zelf reageerde zichtbaar geraakt, maar beheerst. “Maar woorden zijn er ook niet nodig als er zo prachtig gespeeld wordt,” antwoordde hij. “Het stuk brengt je naar een andere plek.” Die paar zinnen onderstreepten precies wat zijn optreden had gedaan: het publiek meenemen, niet naar een televisieprogramma, maar naar emotie, herinnering en betekenis.
Muziek als moreel kompas
Wat deze uitvoering zo bijzonder maakte, was niet alleen de technische beheersing, maar vooral de inhoudelijke lading. Schindler’s List is geen eenvoudig stuk. Het vraagt niet om bombast of spektakel, maar om terughoudendheid, precisie en respect. Jamai koos niet voor effectbejag, maar voor stilte, spanning en ademruimte. En dat bleek een schot in de roos.
Frits Sissing merkte terecht op dat muziek kan ontspannen wanneer ze mooi wordt gebracht. Jamai nuanceerde dat meteen: hij had zelf vooral moeten vechten tegen zijn emoties. “Zeker als je er middenin staat,” gaf hij toe. Die opmerking liet zien hoe intens de ervaring voor hemzelf was geweest. Niet als zanger, niet als entertainer, maar als iemand die tijdelijk de volledige verantwoordelijkheid droeg voor de emotionele koers van het orkest.
Jury unaniem onder de indruk
De jury, die in Maestro doorgaans kritisch en analytisch is, was ditmaal opvallend eensgezind. Ed Spanjaard sprak vol bewondering over Jamai’s muzikaliteit en leiderschap. Hij prees vooral de ernst en de liefdevolle aandacht waarmee het stuk werd benaderd. “Waar je volledig in gelooft,” zei hij, “en waar het orkest in meeging.”
Met name het rubato – de vrijheid die een solist krijgt binnen het tempo – werd door Spanjaard uitgelicht. Dat is een subtiel en riskant element, maar Jamai wist precies wanneer hij ruimte moest geven en wanneer hij weer moest opvangen. “Voortreffelijk,” luidde het oordeel. Een woord dat in deze context meer betekende dan een compliment; het was erkenning.
‘Beste optreden ooit in Maestro’
Misschien wel de meest uitgesproken reactie kwam van Dominic Seldis. Hij noemde het zonder omwegen “het beste optreden dat hij ooit in Maestro had gezien”. Een uitspraak die extra gewicht krijgt wanneer je bedenkt hoeveel seizoenen en kandidaten hij al heeft meegemaakt.
Seldis plaatste het optreden ook in een bredere context. “We leven in een vreemde wereld,” zei hij, “en jij hebt met muziek gezegd wat duizend mannen in de politiek niet kunnen zeggen.” Daarmee raakte hij aan de kern van waarom dit optreden zo binnenkwam: het voelde relevant, noodzakelijk en eerlijk.
Hij benoemde ook de technische moeilijkheid voor de solisten – de cor anglais en de viool – en hoe Jamai hen zichtbaar vertrouwen gaf. “Je stelde de musici in staat het beste uit zichzelf te halen,” aldus Seldis. Dat is misschien wel de essentie van dirigeren, en precies daar blonk Jamai uit.
Sociale media: van verbazing tot ontzag
Waar juryleden nog weleens voorzichtig zijn met superlatieven, lieten kijkers zich op sociale media volledig gaan. Op X verschenen honderden reacties, variërend van ontroering tot pure verbijstering. Veel mensen gaven toe dat ze Jamai nooit in deze rol hadden verwacht.
Ilse Raasing schreef: “Wat een ongelooflijk talent heeft Jamai Loman! Dit heb ik nog nooit gezien. Hij kan zo zijn carrière ombuigen naar dirigent.” Een andere kijker, Josephien Sierag, bekende dat de muziek haar altijd raakt, maar dat deze uitvoering extra intens was. “Staande ovatie, en terecht,” luidde haar conclusie.
Sommige reacties waren ronduit overdonderd. “WTF, Jamai Loman is beter dan menig professioneel dirigent!!!” schreef een gebruiker. Anderen spraken van perfectie, emotie en pure klasse.
Kritiek verstomt
Misschien nog opvallender was dat zelfs oude sceptici van gedachten leken te veranderen. Jamai, ooit doorgebroken via Idols, had bij sommige kijkers nog altijd het imago van ‘lichte entertainment’. Dat beeld lijkt na dit optreden definitief te zijn bijgesteld.
Een gebruiker schreef openlijk: “Ik vond dat mannetje met dat Idols helemaal niks. Maar wat een wereldprestaties zet hij neer in Maestro!” Zulke reacties illustreren hoe krachtig dit moment was: niet alleen als televisie-ervaring, maar ook als herpositionering van Jamai als artiest.
Meer dan een tv-moment
Wat dit optreden onderscheidde van andere hoogtepunten in Maestro, is de gelaagdheid. Het was technisch sterk, emotioneel diepgaand en maatschappelijk relevant. Het voelde niet als een wedstrijdmoment, maar als een concert. Als een moment waarop televisie even kunst werd.
Voor Jamai zelf lijkt dit optreden een kantelpunt. Zijn bescheidenheid bleef intact, maar zijn autoriteit op de bok was onmiskenbaar. Hij stond daar niet als kandidaat, maar als dirigent. En dat werd door iedereen – van orkest tot jury, van publiek tot thuisblijver – feilloos aangevoeld.
Een blijvend moment
Of Jamai Loman uiteindelijk Maestro wint, is bijna bijzaak geworden. Wat hij met deze uitvoering heeft bereikt, staat los van punten of rankings. Hij heeft laten zien wat muziek kan doen wanneer ze met respect, inzicht en emotionele eerlijkheid wordt gebracht.
Dit was geen gewone aflevering. Dit was een moment dat blijft hangen, waar mensen later nog naar zullen verwijzen als ze het hebben over de kracht van Maestro. En bovenal: het was een avond waarop Jamai Loman bewees dat hij veel meer is dan een bekende naam. Hij liet zien dat hij een muzikaal verteller is, iemand die zonder woorden een verhaal kan vertellen dat niemand onberoerd laat.