Algemeen
Rachel deelt torenhoge prijs: dit kost het kerstmenu bij Casa Hazes
Peperduur kerstmenu bij Casa Hazes: Een diner dat tongen losmaakt
Wie deze feestdagen een avondje uit wil en overweegt te dineren bij Casa Hazes, moet niet alleen vroegtijdig reserveren, maar ook diep in de buidel tasten. Rachel Hazes heeft het uitgebreide kerstmenu van haar restaurant gedeeld, en dat is niet bepaald budgetvriendelijk. Op social media is het zesgangendiner voor kerst gepresenteerd, wat zowel nieuwsgierigheid als kritiek heeft opgeroepen.

Het kerstmenu van Casa Hazes
Het menu van Casa Hazes is uitgebreid en biedt keuze uit zes gangen, elk zorgvuldig samengesteld voor een luxe dinerervaring. Hieronder volgt een overzicht van wat gasten kunnen verwachten:
- Voorgerecht: Keuze uit steak tartaar of een vistrio.
- Tweede gang: Bouillabaisse of ossenstaartsoep.
- Tussengerecht: Coquilles of burrata met een cocktail.
- Hoofdgerecht: Een keuze uit kalfsoester, kabeljauwfilet of tournedos.
- Nagerecht: Het dessert blijft een verrassing en wordt aangeduid als een “geheim van de zaak.”
- Optioneel: Een wijnarrangement van 30 euro per persoon.
De kosten voor het zesgangendiner bedragen 90 euro per persoon, exclusief drankjes. Voeg je het wijnarrangement toe, dan komt de totaalprijs uit op 120 euro per persoon.

Luxe prijskaartje
Hoewel het menu klinkt als een culinaire belevenis, hebben de prijzen de nodige kritiek losgemaakt. Velen vinden het bedrag dat Rachel Hazes vraagt buitensporig, vooral in vergelijking met andere toprestaurants in Nederland. Reacties zoals “Voor dat bedrag dineer je in het Okura-hotel!” en “Die is helemaal de weg kwijt” illustreren de verdeeldheid.
Bovendien lijken sommige negatieve reacties op sociale media te zijn verwijderd, wat speculaties aanwakkert over hoe Rachel Hazes omgaat met kritiek. De hoge prijs, gecombineerd met Rachel’s aanwezigheid, roept bij sommigen de vraag op of het diner de moeite waard is.
Het ontstaan van Casa Hazes
Casa Hazes heeft een bijzondere geschiedenis. Rachel Hazes nam het restaurant vorig jaar over van Melanie Beense, dochter van volkszanger Peter Beense. In eerste instantie leek de overname soepel te verlopen, maar al snel ontstonden er spanningen tussen Rachel en Melanie. Volgens geruchten zou Melanie Rachel zelfs op straat hebben aangevallen. Het conflict had niet alleen impact op hun persoonlijke relatie, maar ook op het professionele netwerk van Rachel. Zo werd Peter Beense, na tien jaar betrokken te zijn geweest, niet langer welkom bij het evenement Holland Zingt Hazes.

Luxe of overprijsd?
De vraag of het kerstmenu van Casa Hazes zijn prijs waard is, blijft voer voor discussie. Voor 90 euro exclusief drankjes (en 120 euro inclusief het wijnarrangement) wordt een hoogwaardige culinaire ervaring beloofd. Critici wijzen erop dat voor dezelfde prijs dineren in gerenommeerde vijfsterrenhotels of restaurants in Nederland mogelijk is, wat de vergelijking met Casa Hazes niet in het voordeel van Rachel’s zaak maakt.
Voor liefhebbers van exclusieve diners met een vleugje Nederlandse volkscultuur, kan Casa Hazes echter een unieke ervaring bieden. Het blijft een persoonlijke keuze of het prijskaartje gerechtvaardigd is.
Controverses rondom Rachel Hazes
Rachel Hazes is niet onbekend met controverse. Haar rol als zakenvrouw en prominente figuur in de Nederlandse entertainmentindustrie heeft haar zowel bewondering als kritiek opgeleverd. De overname van Casa Hazes was een opvallende stap, maar het succes van het restaurant lijkt samen te hangen met haar reputatie. Kritische reacties op sociale media en vermeende conflicten met voormalige partners in de zaak hebben het imago van Casa Hazes niet ongeschonden gelaten.

Sociale media en kritiek
De kritiek op het kerstmenu van Casa Hazes heeft zich voornamelijk op sociale media afgespeeld. Negatieve reacties over de hoge prijzen en Rachel’s betrokkenheid zijn snel opgepikt, maar opvallend genoeg lijken sommige van deze opmerkingen te zijn verwijderd. Het verwijderen van reacties heeft geleid tot speculaties over hoe open Casa Hazes omgaat met feedback.
Reacties zoals “120 euro is meer voor het Okura-hotel!” en “Dit is geen prijs die je verwacht bij een restaurant van Rachel Hazes” blijven echter zichtbaar, wat de discussie over de waarde van het menu levendig houdt.
De toekomst van Casa Hazes
Ondanks de kritiek blijft Casa Hazes een unieke plek binnen de Nederlandse horeca. De combinatie van culinaire luxe en de link met de familie Hazes maakt het restaurant tot een opvallende verschijning. Of het kerstmenu zijn belofte waarmaakt, zal afhangen van de ervaringen van de gasten die ervoor kiezen om de feestdagen bij Casa Hazes door te brengen.
Rachel Hazes lijkt vastberaden om Casa Hazes succesvol te maken, ondanks de tegenwind die ze krijgt. Haar betrokkenheid bij het restaurant, in combinatie met haar gevestigde naam, blijft zowel een kracht als een uitdaging.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie
Het kerstmenu van Casa Hazes biedt een luxe ervaring met een stevig prijskaartje. Met een zesgangenmenu dat 90 euro kost en een optioneel wijnarrangement van 30 euro, is het een keuze die niet voor iedereen is weggelegd. Hoewel het menu klinkt als een culinaire belevenis, hebben de prijzen en de betrokkenheid van Rachel Hazes geleid tot verdeeldheid.
Voor wie op zoek is naar een bijzondere dinerervaring tijdens de feestdagen, kan Casa Hazes een unieke optie zijn. Maar voor wie twijfelt over de waarde van het menu, blijft de vraag of het kerstmenu het prijskaartje rechtvaardigt. Eén ding is zeker: Casa Hazes blijft het gesprek van de dag, en dat lijkt precies wat Rachel Hazes beoogt.

Algemeen
Schokkend nieuws: een tragisch einde voor oplichter Jetten: ‘Eindelijk gestraft’

Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.

De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.

De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.

“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.

Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.