Algemeen
Prachtige influencer veroorzaakt ophef: Zichzelf filmen op de wc van restaurant zorgt voor verontwaardiging!
Een bekende influencer heeft voor veel opschudding gezorgd nadat ze zichzelf filmde op het toilet van een populair restaurant. De video, die ze deelde met haar duizenden volgers, werd niet alleen met verbazing maar ook met kritiek ontvangen. De beelden, waarin de jonge vrouw zichzelf lachend in de spiegel filmt terwijl ze zich op het toilet bevindt, hebben een golf van reacties uitgelokt op sociale media.
De video die alles losmaakte
De influencer, bekend om haar stijlvolle outfits en glamourvolle lifestyle, deelde het filmpje op haar Instagram Stories. Terwijl ze lachend in de camera keek, gebruikte ze het toilet als achtergronddecor voor haar video. In het onderschrift stond: “Even een momentje voor mezelf, zelfs op de wc moet je shine-en. 😅✨”
Hoewel ze het waarschijnlijk als een grappig of luchtig moment bedoelde, schoot het bij veel mensen in het verkeerde keelgat. Binnen enkele uren nadat de video online verscheen, regende het reacties onder haar andere posts. Veel volgers vonden het onsmakelijk en onnodig, terwijl anderen haar verdedigden en het gewoon zagen als een onschuldige grap.
Ophef en verdeeldheid op sociale media
De actie van de influencer zorgde voor een duidelijke tweedeling op sociale media. Een groot deel van haar volgers uitte hun ongenoegen. “Moet dit echt? Dit gaat gewoon te ver,” schreef een volger. “Influencers zijn tegenwoordig alles behalve een voorbeeld,” reageerde een ander.
Toch waren er ook mensen die haar in bescherming namen. “Het is haar leven, laat haar lekker doen wat ze wil,” zei een supporter. “Als je het niet leuk vindt, kijk dan niet.”
Reactie van het restaurant
Het restaurant waar de video werd opgenomen, heeft inmiddels ook gereageerd. In een verklaring benadrukken zij dat het filmen in de toiletruimtes niet is toegestaan. “Hoewel we begrijpen dat onze gasten graag herinneringen maken, vragen we hen dit niet te doen op plekken die bedoeld zijn voor privacy,” aldus een woordvoerder.
De influencer reageert
Na alle commotie besloot de influencer zelf ook een reactie te geven via haar sociale media. In een nieuwe Story gaf ze aan dat ze zich niet had gerealiseerd dat de video zo zou worden opgevat. “Het was een spontaan moment en ik bedoelde er niets verkeerds mee. Ik begrijp dat het misschien niet bij iedereen in goede aarde valt, maar dat was zeker niet mijn intentie.”
Hoewel ze haar excuses niet expliciet aanbood, leek ze wel begrip te hebben voor de negatieve reacties. “Soms doe je dingen die niet bij iedereen passen. Dat is menselijk.”
De grens van online content
Dit incident roept opnieuw de vraag op waar de grens ligt in wat influencers delen met hun volgers. Terwijl sommigen het zien als een onschuldige vorm van entertainment, wijzen anderen erop dat dergelijke acties een gebrek aan respect tonen voor zowel de locatie als de mensen die het zien.
Hoe de influencer haar imago na deze controverse zal herstellen, blijft afwachten. Voorlopig lijkt ze echter niet van plan om haar leven minder openlijk te delen. “Je kunt nooit iedereen tevreden stellen,” aldus haar afsluitende woorden.
@nicolacocoebbink 30-diner bij Caffè Pico 🥂#CapCut ♬ ♡ ᶫᵒᵛᵉᵧₒᵤ ♡ – SoBerBoi
Het is een verdrietige week voor Marjolein Faber. De voormalig minister van Asiel en Migratie heeft afscheid moeten nemen van haar paard Max, een dier dat al bijna drie decennia een vaste plek in haar leven innam. Via sociale media deelde Faber het persoonlijke nieuws en sprak ze haar dankbaarheid uit voor alles wat Max haar heeft gegeven. De boodschap raakte veel mensen, niet alleen vanwege haar publieke rol, maar vooral omdat het verlies van een dier voor velen herkenbaar en intens is.
Een afscheid dat diep raakt
Op haar account deelde Faber een foto van Max, vergezeld van een ingetogen maar emotionele tekst. “Vandaag heb ik mijn trouwe vriend Max in moeten laten slapen. 29 ben je geworden. Je was stoer, grappig, eigenwijs en had een hart van goud.” Het zijn woorden die de band tussen mens en dier tastbaar maken. Max was geen paard “voor erbij”, maar een levensgezel die Faber al kende sinds zijn geboorte.
“Dank je wel voor alles wat je hebt gegeven,” schreef ze verder. Daarmee vatte ze in één zin samen wat voor veel dierenliefhebbers moeilijk onder woorden te brengen is: jaren van vertrouwen, samenwerking en onvoorwaardelijke aanwezigheid.
Meer dan een hobby
Hoewel Marjolein Faber bij het grote publiek vooral bekend is als politica, speelt haar leven zich niet uitsluitend af in vergaderzalen en politieke debatten. Al jarenlang is ze een fervent paardenliefhebber. Regelmatig is ze te vinden op de Veluwe, waar ze zich bezighoudt met het mennen van paarden.
Mennen is een tak van de paardensport waarbij één of meerdere paarden aangespannen zijn voor een koets of wagen. De menner bestuurt het span met leidsels, stemhulpen en een zweepje, waarbij samenwerking en wederzijds vertrouwen centraal staan. Het is een sport die veel concentratie vraagt en waarin de band tussen mens en dier essentieel is.
Voor Faber was Max daarin een vaste partner. Samen maakten ze talloze tochten over de Veluwe, urenlang onderweg in stilte, natuur en beweging. Die gedeelde momenten vormen herinneringen die nu extra kostbaar zijn.
Max: een leven van 29 jaar
Dat Max 29 jaar oud werd, is bijzonder. Voor een paard is dat een respectabele leeftijd, wat duidt op goede verzorging en een leven waarin welzijn centraal stond. Toch maakt leeftijd het afscheid niet minder zwaar. Integendeel: hoe langer een dier deel uitmaakt van je leven, hoe dieper het gemis.
Faber beschreef Max als stoer, grappig en eigenwijs — eigenschappen die veel paardenliefhebbers herkennen. Elk paard heeft een eigen karakter, een eigen manier van reageren en communiceren. Juist die persoonlijkheid maakt dat een dier niet zomaar te vervangen is.
Reacties uit politiek en daarbuiten
Het bericht van Faber leidde tot veel reacties. Mensen uit alle hoeken van het land betuigden hun medeleven. Ook vanuit de politiek kwamen steunbetuigingen. Haar partijgenoot Geert Wilders wenste haar via zijn eigen platform sterkte met het verlies.
Die reactie laat zien dat verdriet om een dier partijgrenzen en politieke verschillen overstijgt. Rouw is universeel, en het verlies van een trouwe metgezel wordt door velen begrepen, ongeacht achtergrond of overtuiging.
Een andere kant van een bekend gezicht
Tijdens haar periode als minister van Asiel en Migratie in kabinet Schoof I, van juli 2024 tot juni 2025, stond Faber vaak in de schijnwerpers. Ze was een uitgesproken bestuurder, die meerdere keren onderwerp van debat en controverse werd. Voorstanders prezen haar standvastigheid, critici waren scherp op haar beleid en uitspraken.
Die publieke rol kan het beeld van iemand eenzijdig maken. Het afscheid van Max laat een andere kant zien: die van een mens met passies, emoties en een privéleven dat losstaat van politieke dossiers.
Van politieke druk naar stilte op de Veluwe
Voor veel politici is het privéleven een plek om op adem te komen. Voor Faber was die plek vaak te vinden in de natuur, samen met haar paarden. De rust van de Veluwe, het ritme van de hoeven en de concentratie die mennen vraagt, vormen een scherp contrast met de hectiek van de Haagse politiek.
Het verlies van Max betekent dan ook meer dan het wegvallen van een dier; het is het verlies van een vast rustpunt, een vertrouwde aanwezigheid die jarenlang meereisde door verschillende levensfasen.
Rouw om een dier is echte rouw
Mensen die zelf een huisdier of paard zijn verloren, weten hoe diep dat verdriet kan gaan. Een dier is er onvoorwaardelijk, zonder oordeel, zonder agenda. Het biedt gezelschap, structuur en vaak ook troost op momenten dat woorden tekortschieten.
Toch wordt rouw om een dier soms onderschat. Reacties als “het was maar een dier” doen geen recht aan de emotionele band die kan ontstaan. Het bericht van Faber en de reacties daarop laten zien dat die erkenning gelukkig steeds breder wordt gedeeld.
Steun en medeleven
Op sociale media riepen veel mensen op om Faber sterkte te wensen. Niet vanuit politieke sympathie of antipathie, maar vanuit menselijkheid. Dat laat zien dat gedeeld verdriet kan verbinden, zelfs in een tijd waarin meningen vaak tegenover elkaar staan.
Condoleren bij het verlies van een dier is geen formaliteit, maar een erkenning van wat iemand is kwijtgeraakt. Een routine, een relatie, een deel van het dagelijks leven.
Herinneringen blijven
Hoewel Max er niet meer is, blijven de herinneringen. De tochten over de Veluwe, de samenwerking in de koets, de momenten van stilte en beweging. Voor Faber zullen die herinneringen een blijvende plek innemen.
Het delen van haar verhaal maakt duidelijk dat achter publieke figuren altijd mensen schuilgaan met hun eigen vreugde en verdriet. In dit geval is dat verdriet tastbaar en herkenbaar voor velen.
Een moment van rust en reflectie
Het afscheid van Max komt op een moment waarop Faber niet langer minister is en haar leven zich opnieuw aan het herschikken is. Juist dan kan zo’n verlies extra binnenkomen. Tegelijkertijd kan de herinnering aan Max ook kracht bieden: als symbool van trouw, doorzettingsvermogen en gedeelde tijd.
Tot slot
Het verlies van een dier als Max is pijnlijk en ingrijpend, ongeacht wie je bent of welke functie je bekleedt. Marjolein Faber liet met haar bericht zien hoe diep die band was en hoeveel betekenis Max voor haar had.
Laten we haar, los van politieke voorkeuren, steunen met medeleven en begrip. Want wie ooit een dier heeft verloren, weet: sommige verbindingen laten een spoor na dat een leven lang meegaat.