Algemeen
Onthulling: Eva Jinek naar bed geweest met Thierry Baudet
In de lente van 2015 reisden Eva Jinek en Thierry Baudet samen naar Sicilië voor een tv-special van Pauw. Sindsdien circuleren geruchten over een mogelijke affaire tussen de twee, een idee dat cabaretier Martijn Koning recentelijk weer aanwakkerde. Hij stelt dat Eva en Thierry destijds meer hebben gedeeld dan alleen hun visie op het vluchtelingenprobleem. Maar hoe plausibel is deze claim?
De aanleiding: Een reis voor Pauw
In mei 2015 bracht presentatrice Sophie Hilbrand een groep opiniemakers samen om de vluchtelingenproblematiek in Italië te belichten. Naast Eva Jinek en Thierry Baudet bestond de groep uit Myrthe Hilkens, Olaf Koens en Özcan Akyol. De reis bood de gelegenheid voor diepgaande gesprekken, maar volgens Martijn Koning ook voor persoonlijke connecties.
Opmerkelijk is dat Eva vlak voor deze reis haar relatie met bioloog Freek Vonk had beëindigd. Dit tijdstip voedt volgens Martijn de speculatie. “Ik denk dat Eva Jinek met Thierry Baudet naar bed is geweest. Dat meen ik serieus,” zei hij in zijn podcast De Knorrepodcast.
Martijn Koning’s beschuldigingen
Martijn trekt hard van leer tegen Eva. Volgens hem is er meer gebeurd tijdens die reis dan enkel journalistiek werk. “Zij zijn toen een keer op excursie geweest voor Jeroen Pauw. Ik denk dat het in Italië, in 2015, is gebeurd,” stelt hij.
Hoewel zijn uitspraken ongefundeerd lijken, suggereert hij dat deze vermeende affaire Eva’s houding ten opzichte van Thierry verklaart. “Jinek blijft extreemrechts een podium geven,” stelt Martijn. “Dat ze hem zo blijft beschermen, moet een reden hebben.”
Martijn, die eerder openlijk kritiek leverde op Eva vanwege haar boosheid na zijn roast van Thierry, suggereert zelfs dat Eva door Thierry gechanteerd zou worden.
Beschermt Eva Thierry Baudet?
De kern van Martijn’s betoog is dat Eva Thierry te veel ruimte zou geven in haar programma’s. Hij noemt dit opvallend gezien de controverse rond de politicus. “Waarom blijven ze hem een podium bieden? Het is een totale aan de coke verslaafde gek,” beweert hij.
Hij suggereert verder dat Eva mogelijk chantabel is vanwege deze vermeende affaire. “Ik denk dat hij iets tegen haar in de hand heeft. Wat moet het anders zijn?”
De context: Martijn en Eva
Martijn’s uitspraken komen niet geheel uit de lucht vallen. Hij heeft eerder conflicten gehad met Eva en haar team. Zo deelde hij woedend appjes van een redacteur van Jinek op sociale media en gaf hij toe dat hij zich “af en toe” op Eva aftrekt. Deze context maakt het aannemelijk dat zijn beschuldigingen voortkomen uit rancune.
Tijdens de reis sliepen Thierry en Özcan overigens op één kamer, wat destijds ook tot geruchten leidde. Thierry, bang voor speculaties over een mannelijke affaire, bouwde zelfs een muur van meubels tussen hun bedden.
Eva reageert niet
Eva Jinek heeft tot nu toe niet gereageerd op de uitspraken van Martijn Koning. Haar programma Jinek blijft een van de belangrijkste shows van RTL en heeft grote invloed op het publieke debat. Martijn suggereert dat Eva’s invloed bij RTL groot genoeg is om haar eigen keuzes te maken.
Roddels zonder bewijs
Het blijft onduidelijk of er enige waarheid zit in de geruchten over Eva en Thierry. Zonder concrete bewijzen zijn het speculaties die vooral Martijn’s frustraties lijken te weerspiegelen.
Wat wel duidelijk is, is dat deze beschuldigingen weinig veranderen aan Eva’s status als een van de invloedrijkste presentatrices van Nederland. Ondanks de kritiek blijft ze een krachtig figuur in de mediawereld.
Een breder debat
De uitspraken van Martijn Koning roepen vragen op over de verantwoordelijkheid van publieke figuren en de media. Is het terecht om zulke roddels te verspreiden zonder bewijs? En wat zegt dit over de grenzen van journalistiek en entertainment?
Wat de waarheid ook is, het lijkt erop dat Eva Jinek zich niet laat afleiden door de rumoerige speculaties. Haar focus blijft liggen op haar werk, terwijl Martijn zijn eigen interpretatie van de feiten blijft promoten.
Conclusie
De geruchten rond Eva Jinek en Thierry Baudet blijven intrigeren, maar zonder concrete bewijzen zijn ze niet meer dan speculaties. Wat vaststaat, is dat zowel Eva als Thierry publieke figuren blijven die met controverses te maken krijgen. Martijn Koning’s uitlatingen voegen vooral drama toe aan een al complexe situatie, maar hebben weinig invloed op Eva’s succesvolle carrière.
Hoewel deze roddels voer voor discussie blijven, lijkt Eva zich hier niet door te laten beïnvloeden. Ze blijft een sterke en invloedrijke persoonlijkheid, ongeacht wat haar critici beweren.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.