Algemeen
Okey, Let’s Go! Het Kermis-Jochie Nu: Hoe Gaat Het Jaren Later Met Deze Legendarische Viral-Ster?
Okey, Let’s Go! Het Kermis-Jochie Nu: Hoe Gaat Het Jaren Later Met Deze Legendarische Viral-Ster?
In 2016 werd een simpele maar hilarische uitspraak van een jonge jongen op de kermis onverwachts een nationale meme: “Okey, let’s go!” Het filmpje, waarin de jongen enthousiast reageerde op een ritje in een botsauto, verspreidde zich razendsnel over het internet en werd hét gezicht van een tijdperk van Nederlandse internetcultuur. Maar hoe gaat het nu, jaren later, met deze inmiddels volwassen geworden legende?
Van viral ster tot cultfiguur
Het filmpje, gemaakt door een toevallige omstander, ging binnen een paar dagen viraal. De pure energie, de enthousiasme en de spontaniteit van de jongen spraken mensen aan. “Okey, let’s go!” werd niet alleen een veelgebruikte uitspraak, maar ook een symbool van jeugdige onbevangenheid en plezier. Meme-pagina’s, YouTubers en zelfs reclamemakers gebruikten zijn woorden in talloze remixes, parodieën en commercials.
Ondanks zijn plotselinge bekendheid hield de jongen zich destijds buiten de schijnwerpers. Zijn identiteit werd lang een mysterie, wat de legende alleen maar groter maakte. Nu, jaren later, is hij echter niet meer de kleine jongen van toen. Inmiddels is hij een jongvolwassene met een eigen leven, maar nog steeds kijkt hij met een glimlach terug op het moment dat hem bekend maakte.
Hoe gaat het nu met hem?
De jongen, die destijds nog maar 9 jaar oud was, is inmiddels in zijn twintig. In een recent interview vertelde hij hoe het voelt om een van de bekendste memes van Nederland te zijn. “Ik had nooit gedacht dat iets wat toen zo spontaan was, zo’n impact zou hebben,” zegt hij lachend. “Het was gewoon een grappig moment, en nu, zoveel jaar later, word ik er nog steeds aan herinnerd.”
Hoewel hij zijn leven grotendeels buiten de media heeft gehouden, werkt hij tegenwoordig in de creatieve sector. Zijn ervaring als meme heeft hem naar eigen zeggen geholpen om zijn passie voor entertainment en digitale media te ontdekken. “Ik wist altijd al dat ik iets creatiefs wilde doen, en dit heeft daar zeker invloed op gehad.”
Hij krijgt nog regelmatig berichten van mensen die zijn legendarische woorden citeren. “Op feestjes hoor ik vaak iemand ineens ‘Okey, let’s go!’ roepen, en dan weten ze niet eens dat ik erbij sta,” vertelt hij lachend. “Het blijft leuk om te zien hoe mensen dat moment nog steeds waarderen.”
De blijvende impact van een simpele uitspraak
Het bijzondere aan “Okey, let’s go!” is hoe tijdloos de uitspraak is geworden. Het filmpje is meer dan alleen een grappig moment; het roept nostalgie op bij een generatie die is opgegroeid met vroege memes en virale video’s. Het is een herinnering aan een simpeler tijdperk van het internet, voordat sociale media werden gedomineerd door algoritmes en commerciële inhoud.
Ook nu, jaren later, wordt de uitspraak nog steeds gebruikt in TikToks, Instagram-memes en zelfs muziek. Voor de jongen zelf is dat een bewijs van hoe krachtig simpele momenten kunnen zijn. “Het is grappig om te zien hoe iets wat toen zo klein leek, nu nog steeds een plek heeft in de cultuur,” zegt hij.
Conclusie
Het verhaal van het “Okey, let’s go!”-jochie is meer dan alleen een meme; het is een verhaal over de kracht van spontaniteit en hoe kleine momenten een blijvende impact kunnen hebben. Hoewel hij inmiddels volwassen is geworden en zijn leven heeft opgebouwd, blijft zijn legendarische uitspraak een symbool van jeugdige vreugde en plezier. En wie weet, misschien horen we in de toekomst opnieuw iets van hem – maar één ding is zeker: “Okey, let’s go!” zal voor altijd in onze harten blijven.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.