Algemeen
Noodweer op komst: hier gaat het zo helemaal los
Een sombere week in Nederland: grijze luchten, regen en harde wind 🌧️💨
Het weer in Nederland blijft troosteloos, met al tien dagen op rij zonder zon in De Bilt. De grijze luchten, regenbuien en stevige wind zorgen voor een typisch winterse sfeer. Het KNMI heeft voor het noordwesten van het land code geel afgegeven vanwege zware windstoten. Hier lees je wat je de komende dagen kunt verwachten. 🌫️
Regen en harde wind 🌬️🌧️
De dag begint somber, met een overvloed aan wolken en regen. Een krachtige zuidwestenwind voegt nog meer kou toe aan de gevoelstemperatuur, vooral in Noord-Holland en het Waddengebied, waar windstoten tot 90 kilometer per uur worden verwacht. Voor het binnenland liggen deze snelheden iets lager, rond de 80 kilometer per uur.
Volgens meteoroloog Jordi Huirne zijn er weinig zonnige momenten te verwachten: “Misschien krijgen we af en toe een glimp van de zon, maar het blijft vooral een bewolkte en onstuimige dag.”
De KNMI-waarschuwing geldt van 11.00 tot 15.00 uur. Dit kan hinder veroorzaken voor het verkeer en buitenactiviteiten. Naar verwachting neemt de wind halverwege de middag af, gevolgd door een korte droge periode. Tegen de avond keren de buien terug, maar de wind neemt dan tijdelijk in kracht af.
Onstuimige nacht en ochtend 🌌⛈️
De nacht naar donderdag wordt opnieuw onrustig. Actieve regenbuien trekken over het land, en de zuidwestenwind wakkert weer aan. Vooral aan de kust kunnen opnieuw zware windstoten optreden. 🌬️
Ondanks de regen en harde wind blijven de temperaturen mild voor de tijd van het jaar. De thermometer geeft waarden rond de 12 graden aan, wat hoger is dan normaal in december. 🌡️
Donderdag: onstuimig begin, zonnige middag 🌦️☀️
De donderdagochtend staat opnieuw in het teken van regen en stevige wind. De wind houdt aan tot halverwege de ochtend en draait later naar het noordwesten, waarna deze in kracht afneemt. 🌬️ Tegen de middag breekt eindelijk de zon door, wat het weer wat vriendelijker maakt. De temperatuur daalt echter naar een frissere 8 graden.
Vrijdag: rustiger en droger 🌤️
Vrijdag biedt eindelijk een welkome adempauze van de onstuimige dagen. De regen maakt plaats voor droge perioden, en de zon laat zich vaker zien. 🌞 De temperatuur blijft met 8 graden aan de frisse kant, maar het rustige weer maakt dit meer dan goed.
Belangrijkste tips en waarschuwingen ⚠️
- Verkeer: Houd rekening met windstoten, vooral in het noordwesten. Wees extra alert op bruggen en open wegen. 🚗💨
- Buitenactiviteiten: Overweeg om wandelingen en fietstochten uit te stellen tot vrijdag, wanneer het weer aangenamer wordt. 🚶♀️🚴♂️
- Binnenblijven: De komende dagen zijn ideaal voor knusse binnenactiviteiten. Pak een warme deken en geniet van een goed boek of een film. 📚🍵
Conclusie: licht aan het eind van de tunnel 🌈
Hoewel de komende dagen nog grotendeels grijs en nat blijven, brengt vrijdag eindelijk verbetering met droger en zonniger weer. Tot die tijd is het verstandig om goed voorbereid te zijn op de regen en wind. 🌂
Wat vind jij van het weer deze week? Laat je reactie achter! 🌦️
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.