Algemeen
Nederlandse dames willen bucketlist-dingetje met oudere man, maar zitten nu met gigantisch probleem
Iedereen heeft wel eens iets meegemaakt dat zo bijzonder was, dat het leek alsof het alleen in een film kon gebeuren. Voor twee Nederlandse dames was dit precies het geval toen ze besloten een uniek ‘bucketlist-dingetje’ te beleven met een oudere man. Wat begon als een spannend avontuur, eindigde op een onverwachte, en vooral hilarische manier: de man viel in slaap en begon luid te snurken.
Een bijzondere bucketlist-ervaring
Het idee kwam voort uit hun gezamenlijke wens om iets speciaals toe te voegen aan hun bucketlist. Tijden veranderen, en daarmee ook wat mensen als avontuur beschouwen. Voor deze vrouwen betekende dat experimenteren met een veel oudere man. Wat als een spannende en unieke ervaring begon, nam echter een onverwachte wending toen de man zijn energie verloor.
De charme van de Spaanse taal
Blijkbaar had de oudere man een zwak punt gevonden om de dames te verleiden: de Spaanse taal. Met een paar romantische zinnen in het Spaans wist hij hun aandacht te trekken en indruk te maken. De vrouwen waren gecharmeerd, en het drietal besloot samen hun bucketlist-avontuur aan te gaan.
Het moment suprême
Na het voltooien van hun geplande avontuur werd duidelijk dat de man een andere uitwerking van de avond in gedachten had. In plaats van gezellig na te praten of de sfeer vast te houden, zakte hij diep weg in een slaap. Wat volgde, was een luid snurkconcert dat de romantiek volledig deed verdwijnen.
Humor in onverwachte situaties
Hoewel het moment voor de dames misschien niet helemaal liep zoals gepland, bracht het wel een flinke dosis humor met zich mee. De situatie zorgde voor een mengeling van verbazing en hilariteit, waardoor het avontuur toch onvergetelijk werd – zij het op een andere manier dan verwacht.
Een kleine complicatie
Met een luid snurkende man op de achtergrond, zaten de vrouwen met een “klein probleempje”. Wat doe je als je avontuur onverwacht eindigt in zo’n komische situatie? De dames moesten improviseren om met deze nieuwe wending om te gaan en zagen de humor van het moment in.
Lessen uit spontane plannen
Dit verhaal laat zien dat niet alle bucketlist-momenten precies volgens plan verlopen. Spontane avonturen hebben vaak onverwachte uitkomsten, en dat maakt ze alleen maar memorabeler. Voor deze dames was het een ervaring rijker, en misschien zelfs een les in hoe je met onverwachte situaties omgaat.
Een verhaal om nooit te vergeten
Hoewel hun avontuur een andere kant opging dan gepland, heeft het de dames zeker een uniek verhaal opgeleverd. Het bewijst dat zelfs de meest zorgvuldig geplande bucketlist-momenten verrassende en vaak hilarische wendingen kunnen nemen. Wie weet wat hun volgende avontuur zal brengen – hopelijk zonder snurkend gezelschap!
@vixylesslive Waarom zie ik dit soort wilde avonden nooit van te voren aankomen @𝐍𝐨𝐚 @Stoute Sint #vjp #voorjou #fyp ♬ origineel geluid – Vixyless
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.