Algemeen
Moslim Donny Roelvink blijkt keihard te liegen en viert gewoon kerst met zijn familie
Eerder deze week gaf Donny Roelvink, de jongste zoon van volkszanger Dries Roelvink, in een interview aan dat hij geen kerst meer zou vieren. Zijn recente bekering tot de islam was volgens hem de reden om afstand te nemen van deze feestdag. Moslims vieren immers geen kerst, en Donny liet weten dat hij trouw wilde blijven aan zijn nieuwe geloofsovertuiging. Maar nu lijkt het verhaal toch anders in elkaar te steken.
Een opvallende kerstdiner-foto
Op sociale media dook een opvallend beeld op dat een ander verhaal vertelt. Op een foto die zijn vader, Dries Roelvink, heeft gedeeld, zien we Donny gezellig met zijn familie aan tafel zitten tijdens een kerstdiner. Niet alleen schuift hij aan bij de feestelijke maaltijd, maar hij pakt ook enthousiast een kerstcadeautje uit. Zijn brede glimlach, vastgelegd op meerdere beelden, verraadt dat hij zichtbaar geniet van het moment.
Een cadeau met een knipoog
Donny en zijn broer Dave Roelvink ontvingen tijdens het diner een nostalgisch cadeau van hun ouders: een ouderwets fonduesetje. Het cadeau leek in goede aarde te vallen, want de broers maakten er enthousiast grapjes over aan tafel. Het fonduesetje werd aangevuld met een suggestie voor een bijpassend gerecht: een lekker varkenshaasje. Dit bracht wel enige vraagtekens met zich mee, want zoals bekend is varkensvlees niet toegestaan binnen de islam.
Hoewel het niet duidelijk is of Donny daadwerkelijk van plan is om het fonduesetje te gebruiken met varkensvlees, maakte de situatie sommige kijkers aan het lachen. De beelden, gedeeld door Dries Roelvink, zorgden voor de nodige discussies op sociale media.
“Geen kerst vieren, maar wel cadeautjes uitpakken”
De situatie roept bij veel mensen vragen op. Donny liet eerder in een interview met De Telegraaf weten dat hij kerst dit jaar zou overslaan vanwege zijn geloof. Hij benadrukte dat zijn keuze om geen kerst te vieren volledig in lijn is met zijn nieuwe overtuigingen. De beelden die nu naar buiten zijn gekomen, schetsen echter een ander beeld.
Donny’s aanwezigheid aan het kerstdiner en zijn deelname aan het uitpakken van cadeaus hebben voor verwarring gezorgd. Op sociale media stromen reacties binnen, variërend van begrip tot kritiek. Veel mensen lijken moeite te hebben met de tegenstrijdigheid tussen zijn uitspraken en zijn handelingen.
Gemengde reacties op sociale media
Het nieuws dat Donny toch kerst met zijn familie vierde, terwijl hij eerder had aangegeven dit niet meer te doen, heeft tot veel discussie geleid. Onder de reacties waren er mensen die zijn keuze verdedigden en wezen op de complexiteit van het combineren van een nieuwe geloofsovertuiging met bestaande familiebanden.
Eén gebruiker schreef: “Misschien wil hij gewoon tijd doorbrengen met zijn familie, en dat mag toch? Niemand zegt dat je een slechte moslim bent als je bij je familie zit tijdens kerst.” Een ander reageerde minder begripvol: “Als je zegt dat je geen kerst viert, doe dat dan ook niet. Dit is gewoon dubbel.”
Donny zelf heeft nog niet gereageerd op de ophef, maar het is duidelijk dat zijn deelname aan het kerstdiner vragen oproept over hoe hij zijn nieuwe geloofsovertuiging in de praktijk brengt.
Familietradities vs. geloofsovertuigingen
De situatie van Donny laat zien hoe ingewikkeld het kan zijn om nieuwe overtuigingen in balans te brengen met bestaande tradities en familiebanden. Voor veel families is kerst een tijd van samenkomst en verbondenheid, en het is mogelijk dat Donny niet wilde breken met deze traditie, ondanks zijn geloof.
Daarnaast kan het een uitdaging zijn om binnen een kort tijdsbestek volledig over te schakelen naar een nieuwe levensstijl en alle bijbehorende regels. Donny’s aanwezigheid aan het kerstdiner kan daarom worden gezien als een moment van aanpassing en compromis.
De rol van Dries Roelvink
Dries Roelvink, die bekendstaat om zijn openhartige en humoristische houding, lijkt zich weinig zorgen te maken over de commotie rondom zijn zoon. Door de beelden op sociale media te delen, heeft hij wellicht onbedoeld de aandacht op Donny gevestigd. Toch laat dit ook zien dat de familie Roelvink hecht is en graag tijd samen doorbrengt, ongeacht de verschillen in overtuigingen.
Dries heeft in eerdere interviews al aangegeven trots te zijn op zijn kinderen en hen in hun keuzes te ondersteunen, zelfs als die keuzes afwijken van zijn eigen gewoonten en overtuigingen.
Het dilemma van Donny
Donny’s keuze om kerst met zijn familie te vieren, ondanks zijn eerdere uitspraken, roept de vraag op hoe hij zijn geloofsovertuiging in de toekomst zal combineren met zijn familierelaties. Voor veel mensen is het een proces om nieuwe tradities en gewoonten te integreren, vooral wanneer die haaks staan op oude gewoonten.
Hoewel Donny in het interview met De Telegraaf benadrukte dat hij volledig achter zijn bekering tot de islam staat, laat zijn aanwezigheid aan het kerstdiner zien dat hij nog steeds zoekt naar een balans tussen zijn overtuigingen en zijn band met zijn familie.
“Zeg het gewoon zoals het is”
Een veelgehoorde opmerking onder critici is dat Donny in de toekomst wellicht beter kan kiezen voor meer transparantie in zijn uitspraken. Als hij kerst met zijn familie wil blijven vieren, kan hij dat gewoon aangeven zonder de indruk te wekken dat hij afstand neemt van de feestdag.
Veel mensen hebben begrip voor de persoonlijke worstelingen die gepaard gaan met een nieuwe levensstijl en geloven dat eerlijkheid het beste is. Zoals een gebruiker op Instagram schreef: “Niemand verwacht dat je perfect bent. Maar wees gewoon eerlijk over wat je wel en niet doet.”
Conclusie
De beelden van Donny Roelvink die kerst viert met zijn familie, ondanks zijn eerdere uitspraken dat hij dat niet zou doen, hebben voor de nodige ophef gezorgd. Hoewel sommige mensen kritisch zijn, benadrukken anderen dat het vieren van kerst met familie niet per se in strijd hoeft te zijn met zijn geloofsovertuiging.
Donny’s situatie laat zien hoe ingewikkeld het kan zijn om nieuwe overtuigingen en tradities met elkaar te verenigen. Het is een proces van aanpassing, waarin fouten en tegenstrijdigheden onvermijdelijk zijn. Hopelijk kan deze ervaring hem helpen om in de toekomst duidelijker te communiceren over zijn keuzes en overtuigingen.
Voor nu blijft het belangrijkste dat Donny en zijn familie samen genoten hebben van de feestdagen, ongeacht de verschillen in geloof of tradities. En uiteindelijk is dat waar kerst voor staat: samen zijn.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.