Algemeen
Mega drukte in duitsland: Nederlanders massaal op vuurwerkjacht over de grens!
Met de jaarwisseling in zicht zijn Nederlanders weer massaal naar Duitsland getrokken om vuurwerk in te slaan. Lange rijen bij winkels en parkeerplaatsen vol met auto’s met Nederlandse kentekens domineren het straatbeeld in grensplaatsen zoals Kleve, Emmerich en Gronau. De aantrekkingskracht van goedkoop en vaak zwaarder vuurwerk dan in Nederland is al jaren bekend, maar dit jaar lijkt de drukte alle records te breken.
Vuurwerkverbod in Nederland speelt rol
Een belangrijke reden voor de stormloop is het gedeeltelijke vuurwerkverbod in Nederland. Sinds enkele jaren zijn knalvuurwerk en vuurpijlen verboden, wat veel vuurwerkliefhebbers richting het buitenland drijft. In Duitsland zijn deze categorieën vuurwerk nog wel te koop, en vaak tegen aantrekkelijke prijzen. Voor sommigen is het de ideale kans om alsnog traditioneel vuurwerk in huis te halen.
“Hier in Duitsland kan ik gewoon alles kopen wat ik wil,” zegt een enthousiaste bezoeker uit Arnhem. “In Nederland mag bijna niks meer, maar hier hebben ze echt alles. Het is wel druk, maar dat heb ik ervoor over.”
Grenswinkels draaien recordomzet
Voor Duitse winkels is de toestroom van Nederlanders een zegen. Veel winkels hebben hun vuurwerkassortiment uitgebreid en tijdelijke kraampjes opgezet om aan de grote vraag te voldoen. Vooral in grensplaatsen waar vuurwerkshops zich hebben gespecialiseerd in de Nederlandse markt, is het enorm druk. Winkeliers spreken van een topjaar.
“We hebben extra personeel ingehuurd om alles in goede banen te leiden,” vertelt een winkelier uit Gronau. “We zien dat veel Nederlanders al vroeg in de ochtend komen om drukte te vermijden, maar uiteindelijk is het de hele dag door een gekkenhuis.”
Veiligheid en controle
De Nederlandse overheid waarschuwt al jaren voor de gevaren van het kopen van vuurwerk in het buitenland. Niet al het vuurwerk dat in Duitsland legaal is, mag in Nederland worden afgestoken. Het zwaardere knalvuurwerk, zoals de veelgevraagde “Cobra’s,” is verboden en kan leiden tot hoge boetes of zelfs gevangenisstraffen bij invoer.
De douane en politie houden daarom extra controles bij grensovergangen. Ondanks de waarschuwingen proberen veel vuurwerkliefhebbers toch hun slag te slaan. “Ik weet dat het risico’s heeft, maar dit hoort gewoon bij oud en nieuw,” zegt een koper uit Enschede. “Zolang je het veilig doet, is er niks aan de hand.”
Milieubezwaren en vuurwerkvrije zones
Niet iedereen is blij met de massale vuurwerkinkopen. Milieuorganisaties en vuurwerkvrije gemeenten in Nederland wijzen op de schadelijke effecten van zwaar vuurwerk op het milieu, dieren en de openbare orde. Toch lijkt de populariteit van vuurwerk nauwelijks af te nemen, ondanks de oproepen tot een algeheel verbod.
Feestelijke verwachtingen
Met het vuurwerk dat Nederlanders over de grens inslaan, belooft de jaarwisseling weer een spektakel te worden. Voor veel mensen blijft vuurwerk een essentieel onderdeel van de feestdagen. Terwijl de drukte in Duitsland nog een paar dagen aanhoudt, maken Nederlandse autoriteiten zich op voor een oudjaarsavond met mogelijk verhoogde controles en incidenten.
Of deze trend de komende jaren zal aanhouden, hangt af van het beleid in Nederland en de bereidheid van vuurwerkliefhebbers om over de grens te blijven reizen. Eén ding is zeker: dit jaar wordt een knallend begin van het nieuwe jaar.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.