Algemeen
Marieke Elsinga neemt afscheid en vertrekt na 17 jaar
Bekende radiopresentatrice en tv-persoonlijkheid Marieke Elsinga heeft op Instagram aangekondigd dat ze na 17 jaar afscheid neemt van Amsterdam. Hoewel het nieuws op het eerste gezicht de indruk wekt dat ze misschien stopt met haar radiocarrière, blijkt het om een verhuizing te gaan. Samen met haar partner en twee kinderen verruilt ze de hoofdstad voor een luxe villa in Loenen aan de Vecht.
Een open boek op social media
Marieke Elsinga staat bekend als een van de meest open en toegankelijke BN’ers. Op Instagram deelt ze alles: van persoonlijke overpeinzingen tot de kleine irritaties van het ouderschap. Of het nu gaat om jeukende benen, een oververhit papflesje of de frustraties in een consultatiebureau-wachtkamer, Marieke laat haar volgers overal deel van uitmaken. Deze openheid heeft haar een trouwe schare fans opgeleverd, maar roept soms ook kritiek op.
Recent bleek uit een enquête dat niet alle radioluisteraars haar evenveel waarderen. Tijdens haar zwangerschapsverlof werd ze vervangen door Miljuschka Witzenhausen, en deze vervanging werd door veel luisteraars als positief ervaren. Toch blijft Marieke een vaste waarde in de Nederlandse mediawereld, en haar verhuizing is voor velen reden tot nieuwsgierigheid.
Afscheid van een grachtenpand
Vanmiddag deelde Marieke een foto van haar huidige woning: een prachtig, maar vooral peperduur grachtenpand in het hart van Amsterdam. Bij de foto schreef ze: “Binnenkort verhuis ik – na 17 jaar Amsterdam uit. Ben er nog steeds wel een beetje nostalgisch van. Zoveel herinneringen hier.”
Het pand, gelegen in een van de meest iconische buurten van de stad, is een weerspiegeling van de plek die Amsterdam in haar leven heeft gehad. De stad waar ze haar carrière heeft opgebouwd en tal van herinneringen heeft gemaakt, laat ze nu achter zich voor een meer rustige en ruimere leefomgeving.
Een nieuwe start in Loenen aan de Vecht
Marieke, haar partner Sander en hun kinderen Jip en Noa hebben een nieuw huis gevonden in Loenen aan de Vecht, een pittoresk dorpje dat bekend staat om zijn rust, ruimte en luxe. De nieuwe woning is indrukwekkend: met een oppervlakte van 304 vierkante meter, vijf slaapkamers, twee badkamers en ruimte voor meerdere auto’s biedt het gezin zichzelf alle comfort.
Een ander voordeel is de nabijheid van het dorp, wat het gezin de mogelijkheid geeft om te voet boodschappen te doen en deel te nemen aan de dorpsgemeenschap. Loenen aan de Vecht staat bovendien bekend om zijn idyllische omgeving, met veel groen en water. Voor een jong gezin lijkt het een ideale keuze.
Een stevige investering
Volgens de website Bekendeburen heeft het gezin flink moeten investeren in hun nieuwe droomhuis. De vraagprijs voor de woning lag oorspronkelijk op 2,25 miljoen euro, maar Marieke wist stevig te onderhandelen en kocht het pand uiteindelijk voor 2,14 miljoen euro. Hoewel dit een besparing is ten opzichte van de vraagprijs, blijft het een aanzienlijk bedrag. Het gezin heeft hiervoor een hypotheek afgesloten.
Nostalgie en toekomstplannen
In haar Instagram-post benadrukt Marieke dat het afscheid van Amsterdam niet zonder emoties is. “Zoveel herinneringen hier,” schrijft ze. De stad heeft haar geholpen haar carrière op te bouwen en was jarenlang haar thuisbasis. Toch lijkt de verhuizing naar Loenen aan de Vecht een bewuste keuze te zijn voor een nieuwe levensfase, waarin ze meer ruimte en rust wil creëren voor haar gezin.
Het is nog onduidelijk of de verhuizing invloed zal hebben op haar werk bij Qmusic. Marieke heeft zich de afgelopen jaren bewezen als een veelzijdige presentatrice, zowel op de radio als op televisie. Of ze deze drukke baan blijft combineren met haar nieuwe gezinsleven in Loenen aan de Vecht, moet de toekomst uitwijzen.
Een opvallende levensstijl
De verhuizing past binnen het beeld dat veel mensen van Marieke hebben: een ambitieuze vrouw die niet bang is om grote stappen te zetten. Haar luxe nieuwe woning is niet alleen een teken van haar succes, maar ook van haar wens om het beste te creëren voor haar gezin. Dit past bij haar openheid op sociale media, waar ze haar volgers vaak een inkijkje geeft in haar persoonlijke leven.
Hoewel er soms kritiek is op haar aanwezigheid in de media en haar openhartige stijl, blijft Marieke een van de meest besproken figuren in de Nederlandse entertainmentwereld. Haar verhuizing zal ongetwijfeld voer zijn voor speculaties en gesprekken onder haar volgers.
Reacties van fans en volgers
De aankondiging op Instagram heeft veel reacties losgemaakt. Fans spreken hun bewondering uit voor Mariekes durf om een grote stap te zetten, terwijl anderen nieuwsgierig zijn naar hoe ze haar nieuwe leven in Loenen aan de Vecht zal vormgeven. Een gebruiker schreef: “Wat een prachtige stap voor jou en je gezin. Geniet van de rust daar!”
Toch zijn er ook kritische stemmen. Sommige volgers vinden dat Marieke vaak aandacht zoekt met persoonlijke updates en vragen zich af of ze de verhuizing ook had kunnen aankondigen zonder alle details. Desondanks lijkt de meerderheid van haar volgers enthousiast en nieuwsgierig naar wat de toekomst voor haar in petto heeft.
Een nieuw hoofdstuk
Met haar verhuizing naar Loenen aan de Vecht sluit Marieke Elsinga een belangrijk hoofdstuk in haar leven af en opent ze een nieuw. De keuze om Amsterdam achter zich te laten, markeert een overgang van het bruisende stadsleven naar een rustiger bestaan op het platteland. Voor haar gezin lijkt het een weloverwogen beslissing te zijn, waarbij ruimte, rust en een hoogwaardige levensstijl centraal staan.
Wat dit betekent voor haar carrière en haar rol als publieke figuur, zal de tijd leren. Voor nu lijkt Marieke zich volledig te richten op haar nieuwe huis en haar gezin. Haar openheid over de verhuizing zorgt ervoor dat haar volgers zich blijven verbonden voelen, en het is waarschijnlijk dat ze in de toekomst nog veel meer updates zal delen over haar nieuwe leven in Loenen aan de Vecht.
Conclusie
De verhuizing van Marieke Elsinga naar Loenen aan de Vecht markeert een grote verandering in haar leven. Terwijl ze afscheid neemt van Amsterdam, lijkt ze klaar om een nieuw hoofdstuk te beginnen in een omgeving die meer rust en ruimte biedt. Met haar openheid op sociale media blijft ze haar volgers betrekken bij haar leven, wat haar een van de meest herkenbare en besproken persoonlijkheden in Nederland maakt. Of deze stap haar carrière beïnvloedt, blijft voorlopig de vraag, maar één ding is zeker: Marieke is klaar voor een frisse start.
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.