Algemeen
Loiza Lamers openhartig over kinderwens: ´Het lukt gewoon niet´
Loiza Lamers kan niet wachten om haar leven met Jelle Ploeg te delen in het huwelijksbootje, maar de grote dag laat nog even op zich wachten. In een interview met Vrouw onthult het model en presentatrice dat ze de trouwdatum voor 2026 hebben gepland, maar dat de details nog verder uitgewerkt moeten worden.
Het Huwelijk: Een Feest van de Liefde
Hoewel de trouwdatum nog niet vastligt, weet Loiza één ding zeker: het moet een onvergetelijke viering van de liefde worden. “We weten dat we in 2026 willen trouwen, maar het hoe en wat – of het in het binnen- of buitenland wordt, wat voor jurk ik ga dragen – moeten we allemaal nog bedenken,” zegt ze. “Eén ding weten we wel zeker: het moet het feest van de liefde worden.”
Liefde op Het Eerste Gezicht
Loiza en Jelle ontmoetten elkaar tijdens een feestje na de coronapandemie, en de vonk sloeg direct over. “We raakten aan de praat bij de bar, the old fashioned way,” lacht Loiza. “Vanaf het eerste moment was het een feestje en een liefdevol avontuur. Jelle maakt me heel gelukkig. Ik ben zó verliefd op hem. Alles klopt.”
Hoewel het koppel al snel wist dat ze samen een toekomst wilden opbouwen, blijft Loiza nuchter en realistisch over hun relatie. “Ik ben niet iemand die met een roze bril rondloopt en roept dat alles alleen maar kumbaya is,” zegt ze. “We zijn altijd eerlijk en realistisch tegen elkaar geweest. Je weet niet hoe het leven loopt. Maar ik wil mijn hele leven met hem delen en straks die eeuwige belofte aan hem doen. Ik zal er alles aan doen om het te laten slagen.”
De Verloving: Een Romantisch Voorstel
In september vroeg Jelle Loiza ten huwelijk tijdens een romantische vakantie. Op Instagram deelde ze het grote nieuws met een knipoog naar de populaire sitcom Friends, met de tekst: “The one where we got engaged,” een verwijzing naar de titels van de afleveringen van de show, die altijd beginnen met “The One.”
Kinderwens en Toekomstige Dromen
Naast haar trouwplannen is Loiza’s kinderwens een belangrijk onderdeel van haar toekomst. In de podcast 30 Minuten Rauw met Ruud de Wild sprak ze openhartig over haar verlangen om ooit moeder te worden, ondanks de obstakels die daarbij komen kijken. “Ik merk dat er steeds meer vriendinnen om me heen zwanger zijn, nu ik ouder word,” zei Loiza vorig jaar. “Ik voel heel veel geluk voor hen, maar ook wel een bepaald verdriet soms. Dat ik denk: O, ik wil het ook zo graag meemaken. Het baby’tje in mijn buik, wat van mij komt, dat kan gewoon niet,” voegde ze eraan toe, verwijzend naar haar transitie.
Toch blijft Loiza hoopvol over de toekomst. Samen met Jelle wil ze ontdekken welke mogelijkheden er zijn om hun kinderwens te vervullen. Voor nu genieten ze volop van hun liefde en kijken ze met spanning uit naar hun sprookjesachtige trouwdag in 2026.
In het Overijsselse Steenwijk is zondag een intens verdrietige zoektocht geëindigd met het meest gevreesde resultaat. Het lichaam van een 8-jarige jongen, die sinds zaterdagavond werd vermist, is aangetroffen in het water van het Steenwijkerdiep. De P0litie Overijssel laat weten dat er op dit moment geen enkele aanwijzing is voor een misdrijf. Het nieuws heeft de lokale gemeenschap diep geraakt en laat familie, vrienden en buurtbewoners in verslagenheid achter.
Vermissing die meteen zorgwekkend was
De jongen raakte zaterdagavond onder nog onbekende omstandigheden vermist. Al snel werd duidelijk dat het om een uiterst zorgwekkende situatie ging. Niet alleen vanwege zijn jonge leeftijd, maar ook door de winterse omstandigheden die het hele weekend hun stempel drukten op de regio. De temperaturen daalden, het werd snel donker en het ijs op het water maakte de omgeving verraderlijk. Dat alles maakte dat iedere minuut telde.
Toen hij niet thuiskwam, sloeg de paniek toe. De p0litie kwam direct in actie en verspreidde een Burgernet-alert met een duidelijke oproep aan het publiek. In het signalement werd vermeld dat het jongetje ongeveer 1.20 meter lang was, zwart haar had en een blauwe jas droeg, met een blauw-witte broek en blauwe regenlaarzen. “We maken ons enorme zorgen door het koude weer en hoe klein hij is,” liet de p0litie toen al weten. Die woorden onderstreepten de urgentie die iedereen voelde.
Race tegen de klok
Vrijwel onmiddellijk werd het Steenwijkerdiep een belangrijk aandachtspunt in de zoektocht. Eerder waren daar sporen op het ijs gezien die alarmbellen deden rinkelen. H*lpdiensten zetten alles op alles. Tot ver in de nacht werd het gebied uitgekamd, terwijl de kou steeds feller werd. Het was een race tegen de klok waarin hoop en angst elkaar afwisselden.
De p0litie zette een helikopter in die cirkelde boven het gebied om vanuit de lucht te zoeken naar aanwijzingen. Br*ndweerduikers gingen het water in, ondanks de moeilijke omstandigheden. Daarnaast meldden zich tientallen vrijwilligers die wilden helpen. Hun betrokkenheid was groot en hartverwarmend. Groepen als het Coördinatie Platform Vermissing Urk en het Veteranen Search Team sloten zich aan en kamden samen met de h*lpdiensten de omgeving uit. Iedereen werkte met één doel: het jongetje zo snel mogelijk vinden.
Een gemeenschap die meeleeft
Zondagochtend deed de p0litie een nieuwe oproep aan inwoners van Steenwijk en omliggende wijken. Mensen werden gevraagd hun camerabeelden te controleren en hun directe omgeving te doorzoeken. “Kijk even in je schuur, onder afdakjes of in de tuin,” luidde het verzoek. Misschien schuilde het kind ergens, misschien had iemand iets gezien zonder het zich te realiseren. Het was een oproep die liet zien hoezeer de zoektocht een zaak van de hele gemeenschap was geworden.
Buurtbewoners spraken hun zorgen uit, deelden berichten op sociale media en leefden intens mee met de familie. De hoop bleef, hoe klein die ook werd naarmate de uren verstreken. Elk nieuw bericht, elke mogelijke aanwijzing werd met spanning gevolgd.
Het ondenkbare scenario
Uiteindelijk werd zondagmiddag het ergste scenario werkelijkheid. In het water van het Steenwijkerdiep werd het lichaam van de vermiste jongen aangetroffen. De p0litie bevestigde het nieuws kort daarna. De woorden waren zakelijk, maar de lading ervan immens: de zoektocht was voorbij, het verdriet begon.
Wat er precies is gebeurd, blijft vooralsnog onduidelijk. Mogelijk gaat het om een noodlottig ongeluk op of nabij het ijs, maar details ontbreken nog. De p0litie benadrukt dat er geen enkele aanwijzing is voor een strafbaar feit. Daarmee wil men rust brengen in een situatie die al zwaar genoeg is. “We wensen de familie ontzettend veel sterkte,” aldus een woordvoerder. Ook bedankte de p0litie iedereen die zich heeft ingezet bij de zoektocht.
Stilte en rouw
Het nieuws sloeg in als een bom. In Steenwijk heerst een bedrukkende stilte. Scholen, verenigingen en buurtgenoten staan stil bij het verlies van een zo jong leven. Voor velen is het moeilijk te bevatten dat een vrolijk kind, dat nog maar net aan het leven was begonnen, er niet meer is. Zulke gebeurtenissen raken een gemeenschap in haar kern en laten niemand onberoerd.
De betrokkenheid van vrijwilligers en h*lpdiensten laat zien hoe groot de saamhorigheid was – en is. Mensen kwamen samen in de hoop iets te kunnen betekenen, al was het maar door mee te zoeken of een deur open te zetten. Dat maakt het verlies niet minder groot, maar het toont wel de menselijke kant van dit drama.
De rol van de h*lpdiensten
De inzet van p0litie, br*ndweer en vrijwilligers was intensief en professioneel. Onder moeilijke weersomstandigheden werd alles gedaan wat mogelijk was. Het feit dat er geen misdrijf wordt vermoed, verandert niets aan de impact van de gebeurtenis. Het blijft een tragedie waarbij vragen blijven bestaan en antwoorden tijd nodig hebben.
De p0litie heeft aangegeven het onderzoek zorgvuldig af te ronden, zodat de familie duidelijkheid krijgt over wat er is gebeurd. Tegelijkertijd wordt gevraagd om rust en respect voor de privacy van de nabestaanden.
Een oproep tot medeleven
Wanneer een kind omkomt, raakt dat een snaar die dieper gaat dan woorden kunnen uitdrukken. Het herinnert iedereen aan de kwetsbaarheid van het leven en aan hoe snel een onbezorgde dag kan omslaan in een nachtmerrie. In Steenwijk en ver daarbuiten leven mensen mee met de familie die nu door een onvoorstelbaar zware periode gaat.
De p0litie en gemeente roepen op om het gezin de ruimte te geven om te rouwen. Condoleances en steunbetuigingen worden gewaardeerd, maar ook stilte en respect zijn belangrijk. Het is nu vooral een tijd van medeleven, niet van speculatie.
Tot slot
Het verlies van de 8-jarige jongen uit Steenwijk laat een leegte achter die niet te vullen is. De zoektocht bracht hoop, inzet en verbondenheid, maar eindigde in diep verdriet. Wat blijft, is de herinnering aan een kind dat gemist zal worden en een gemeenschap die samen stilstaat bij dit grote verlies. Onze gedachten zijn bij de familie en iedereen die door dit tragische nieuws is geraakt.