Algemeen
Kerst met de Bauers blijkt ook nep 😯 Dit is er nu ontdekt:
De televisiewereld zit vol illusies, dat weten we inmiddels wel. Van geregisseerde scènes tot volledige toneelstukjes – het is eerder regel dan uitzondering. Toch schokt het menig kijker wanneer een geliefde ster zoals Frans Bauer beschuldigd wordt van kijkersbedrog. Angela de Jong, bekend van haar scherpe analyses, heeft de zanger en zijn familie in haar nieuwste column onder de loep genomen. Volgens haar zijn de avonturen van de Bauers in Kerst met de Bauers minder authentiek dan ze lijken.
Toneelstukjes in televisieprogramma’s
Het is geen geheim dat televisieprogramma’s vaak gebruik maken van regie om alles ‘perfect’ te laten verlopen. Voorbeelden zijn er genoeg. Zo kwamen eerder onthullingen naar buiten over Steenrijk, Straatarm, waarin kandidaten openlijk spraken over hoe situaties werden geënsceneerd. Ook deelnemers van B&B Vol Liefde deelden dat de werkelijkheid vaak heel anders was dan wat op tv te zien was.
Deze week voegde Ellen ten Damme daar nog een nieuw voorbeeld aan toe. De zangeres vertelde in een interview dat er bij Boerderij van Dorst veel niet echt is. Zo werd gesuggereerd dat ze zelf een maaltijd had bereid, terwijl het eten gewoon van de catering kwam. Het roept bij veel kijkers de vraag op: wat is er nog wél authentiek op televisie?
Lovende reacties voor Kerst met de Bauers
Sinds gisteren is de familie Bauer weer terug op televisie met hun nieuwe serie Kerst met de Bauers. De eerste aflevering werd direct goed ontvangen door het publiek. Fans lieten op sociale media weten hoezeer ze genoten van de vrolijke dynamiek binnen het gezin. Lovende woorden als “hartverwarmend” en “pure gezelligheid” stroomden binnen.
Maar niet iedereen was onder de indruk. Angela de Jong, de kritische columnist van het AD, keek met een scherp oog naar de serie en ontdekte volgens haar al snel dat niet alles is wat het lijkt.
De kritiek van Angela de Jong
De Jong deelt in haar column dat ze altijd het idee had dat Frans Bauer “wars van toneelstukjes” was. Volgens haar probeerde Frans zichzelf jarenlang te profileren als een authentieke volkszanger, iemand die het echte leven van zijn publiek vertegenwoordigt. Maar deze keer lijkt zelfs hij voor de charmes van regie en script te zijn gevallen.
Een specifieke scène in de aflevering waarin Frans en zijn gezin een tuincentrum bezoeken, werd door De Jong aangehaald als voorbeeld van hoe nep televisie kan zijn. In deze scène ziet de kijker hoe Frans zuchtend om zich heen kijkt en zegt: “Zo ben je de ster in Rotterdam, zo loop je met je vrouw in het tuincentrum.” Maar volgens Angela klopt er weinig van deze spontane setting. “Frans liep daar natuurlijk niet toevallig. De cameraploeg was ingehuurd en het bezoekje stond al weken van tevoren gepland. Niks spontaans aan,” schrijft ze.
Kritiek op ingestudeerde momenten
Niet alleen Frans zelf kreeg een veeg uit de pan. Ook zijn zoon Christiaan moest het ontgelden. De Jong merkte op dat hij overdreven gekke gezichten trok voor de camera, wat volgens haar duidelijk ingestudeerd was. “Het voelde alsof ze krampachtig probeerden de kijker te vermaken,” aldus Angela. Dit soort momenten zouden volgens haar de natuurlijke charme van de familie Bauer tenietdoen.
Een welgemeend advies
Angela de Jong sloot haar column af met een advies voor de familie Bauer. “Blijf vooral lekker prutsen met kerstlichtjes,” schreef ze, verwijzend naar de vrolijke voorbereidingen van de familie. “Maar doe dat de komende jaren gewoon zonder camera.” Volgens haar zou de familie op die manier weer de echtheid kunnen uitstralen waar het publiek zo dol op is.
De balans tussen entertainment en echtheid
De kritiek van De Jong raakt aan een breder thema binnen televisie: hoe balans te vinden tussen het creëren van entertainment en het behouden van authenticiteit. Kijkers waarderen programma’s die oprecht overkomen, maar tegelijkertijd willen ze ook vermaakt worden. Voor de makers van Kerst met de Bauers lijkt dat een lastig evenwicht te zijn.
Het is niet de eerste keer dat een populair programma onder vuur komt te liggen wegens geënsceneerde momenten, en het zal zeker niet de laatste keer zijn. De vraag blijft: moeten programma’s zoals Kerst met de Bauers volledig spontaan zijn, of hoort een beetje regie er nu eenmaal bij?
Frans Bauer blijft geliefd
Ondanks de kritiek blijft Frans Bauer een van de meest geliefde persoonlijkheden van Nederland. Zijn openhartige uitstraling en vrolijke karakter zorgen ervoor dat zijn programma’s door miljoenen worden bekeken. Of Angela de Jong’s onthulling invloed zal hebben op de populariteit van Kerst met de Bauers, valt nog te bezien. Eén ding is zeker: de familie Bauer weet hoe ze een feestelijke sfeer neer moet zetten, zelfs als die soms een beetje geregisseerd is.
Wat vind jij?
De discussie rondom de echtheid van televisieprogramma’s blijft voortduren. Is het erg als er een beetje regie aan te pas komt, zolang het eindresultaat vermakelijk is? Of moeten programma’s zoals Kerst met de Bauers juist authentiek blijven om de harten van de kijkers te winnen? Deel jouw mening in de reacties! 🎄✨
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.