Algemeen
Kerst met de Bauers blijkt ook nep 😯 Dit is er nu ontdekt:
De televisiewereld zit vol illusies, dat weten we inmiddels wel. Van geregisseerde scènes tot volledige toneelstukjes – het is eerder regel dan uitzondering. Toch schokt het menig kijker wanneer een geliefde ster zoals Frans Bauer beschuldigd wordt van kijkersbedrog. Angela de Jong, bekend van haar scherpe analyses, heeft de zanger en zijn familie in haar nieuwste column onder de loep genomen. Volgens haar zijn de avonturen van de Bauers in Kerst met de Bauers minder authentiek dan ze lijken.
Toneelstukjes in televisieprogramma’s
Het is geen geheim dat televisieprogramma’s vaak gebruik maken van regie om alles ‘perfect’ te laten verlopen. Voorbeelden zijn er genoeg. Zo kwamen eerder onthullingen naar buiten over Steenrijk, Straatarm, waarin kandidaten openlijk spraken over hoe situaties werden geënsceneerd. Ook deelnemers van B&B Vol Liefde deelden dat de werkelijkheid vaak heel anders was dan wat op tv te zien was.
Deze week voegde Ellen ten Damme daar nog een nieuw voorbeeld aan toe. De zangeres vertelde in een interview dat er bij Boerderij van Dorst veel niet echt is. Zo werd gesuggereerd dat ze zelf een maaltijd had bereid, terwijl het eten gewoon van de catering kwam. Het roept bij veel kijkers de vraag op: wat is er nog wél authentiek op televisie?
Lovende reacties voor Kerst met de Bauers
Sinds gisteren is de familie Bauer weer terug op televisie met hun nieuwe serie Kerst met de Bauers. De eerste aflevering werd direct goed ontvangen door het publiek. Fans lieten op sociale media weten hoezeer ze genoten van de vrolijke dynamiek binnen het gezin. Lovende woorden als “hartverwarmend” en “pure gezelligheid” stroomden binnen.
Maar niet iedereen was onder de indruk. Angela de Jong, de kritische columnist van het AD, keek met een scherp oog naar de serie en ontdekte volgens haar al snel dat niet alles is wat het lijkt.
De kritiek van Angela de Jong
De Jong deelt in haar column dat ze altijd het idee had dat Frans Bauer “wars van toneelstukjes” was. Volgens haar probeerde Frans zichzelf jarenlang te profileren als een authentieke volkszanger, iemand die het echte leven van zijn publiek vertegenwoordigt. Maar deze keer lijkt zelfs hij voor de charmes van regie en script te zijn gevallen.
Een specifieke scène in de aflevering waarin Frans en zijn gezin een tuincentrum bezoeken, werd door De Jong aangehaald als voorbeeld van hoe nep televisie kan zijn. In deze scène ziet de kijker hoe Frans zuchtend om zich heen kijkt en zegt: “Zo ben je de ster in Rotterdam, zo loop je met je vrouw in het tuincentrum.” Maar volgens Angela klopt er weinig van deze spontane setting. “Frans liep daar natuurlijk niet toevallig. De cameraploeg was ingehuurd en het bezoekje stond al weken van tevoren gepland. Niks spontaans aan,” schrijft ze.
Kritiek op ingestudeerde momenten
Niet alleen Frans zelf kreeg een veeg uit de pan. Ook zijn zoon Christiaan moest het ontgelden. De Jong merkte op dat hij overdreven gekke gezichten trok voor de camera, wat volgens haar duidelijk ingestudeerd was. “Het voelde alsof ze krampachtig probeerden de kijker te vermaken,” aldus Angela. Dit soort momenten zouden volgens haar de natuurlijke charme van de familie Bauer tenietdoen.
Een welgemeend advies
Angela de Jong sloot haar column af met een advies voor de familie Bauer. “Blijf vooral lekker prutsen met kerstlichtjes,” schreef ze, verwijzend naar de vrolijke voorbereidingen van de familie. “Maar doe dat de komende jaren gewoon zonder camera.” Volgens haar zou de familie op die manier weer de echtheid kunnen uitstralen waar het publiek zo dol op is.
De balans tussen entertainment en echtheid
De kritiek van De Jong raakt aan een breder thema binnen televisie: hoe balans te vinden tussen het creëren van entertainment en het behouden van authenticiteit. Kijkers waarderen programma’s die oprecht overkomen, maar tegelijkertijd willen ze ook vermaakt worden. Voor de makers van Kerst met de Bauers lijkt dat een lastig evenwicht te zijn.
Het is niet de eerste keer dat een populair programma onder vuur komt te liggen wegens geënsceneerde momenten, en het zal zeker niet de laatste keer zijn. De vraag blijft: moeten programma’s zoals Kerst met de Bauers volledig spontaan zijn, of hoort een beetje regie er nu eenmaal bij?
Frans Bauer blijft geliefd
Ondanks de kritiek blijft Frans Bauer een van de meest geliefde persoonlijkheden van Nederland. Zijn openhartige uitstraling en vrolijke karakter zorgen ervoor dat zijn programma’s door miljoenen worden bekeken. Of Angela de Jong’s onthulling invloed zal hebben op de populariteit van Kerst met de Bauers, valt nog te bezien. Eén ding is zeker: de familie Bauer weet hoe ze een feestelijke sfeer neer moet zetten, zelfs als die soms een beetje geregisseerd is.
Wat vind jij?
De discussie rondom de echtheid van televisieprogramma’s blijft voortduren. Is het erg als er een beetje regie aan te pas komt, zolang het eindresultaat vermakelijk is? Of moeten programma’s zoals Kerst met de Bauers juist authentiek blijven om de harten van de kijkers te winnen? Deel jouw mening in de reacties! 🎄✨
De nieuwste aflevering van De Hanslers: van de Piste naar de Playa heeft maandagavond voor flink wat gespreksstof gezorgd. Niet vanwege grote drama’s of verhitte discussies, maar door een ogenschijnlijk onschuldige scène die bij veel kijkers verbazing – en zelfs plaatsvervangende schaamte – opriep. Op sociale media werd massaal gereageerd op een ontmoeting tussen moeder Monique Hansler en een groep klanten van de beachclub van het gezin. Wat bedoeld leek als een warm, spontaan moment, werd door een deel van het publiek vooral gezien als ongemakkelijk en gekunsteld.
Een drukke werkdag in beachclub Tammies
De aflevering opent in beachclub Tammies, waar Monique samen met zoon Mike en haar partner Peter druk in de weer is. Het is warm, het is hectisch en zoals vaker in de serie wordt benadrukt hoe hard er gewerkt moet worden om de zaak draaiende te houden. Monique staat in de keuken, loopt heen en weer en probeert het overzicht te bewaren. Alles wijst op een doorsnee werkmoment in het leven van de familie Hansler.
Dan verandert de sfeer plotseling. Monique wordt naar buiten geroepen, omdat er een groep vrouwen speciaal naar de beachclub is gekomen om haar te ontmoeten. De camera volgt haar terwijl ze, zichtbaar verrast, naar het terras loopt en bij de dames aan tafel gaat zitten. Wat volgt is een gesprek dat op papier misschien gezellig had moeten zijn, maar bij veel kijkers juist vraagtekens opriep.
Koetjes, kalfjes en toekomstplannen
Het gesprek begint luchtig. Monique praat over de warmte en merkt op hoe zwaar het werken in de keuken soms is. “Het is heel warm nu, vind ik. Vooral in die keuken,” zegt ze, terwijl de vrouwen aandachtig luisteren. Vervolgens schuift het gesprek richting de toekomst van de beachclub. Monique deelt haar ideeën en twijfels, en vertelt openhartig over mogelijke plannen om het aanbod uit te breiden.
“Nou wilden wij eigenlijk ook tapas, hè. Die Spaanse tapas,” vertelt ze. “Ik weet niet hoe het verder gaat lopen. Ik ga in november terug naar Seefeld. Stel dat we terugkomen in de winter, dan kan het wel zo zijn dat we een Spanjaard aannemen voor de tapas.” Het zijn uitspraken die op zich niet vreemd zijn voor iemand die een horecazaak runt, maar de setting – aan tafel bij bewonderende klanten, met camera’s erbij – gaf het geheel een aparte lading.
Het moment dat alles losmaakt
Na het korte gesprek maakt Monique aanstalten om weer aan het werk te gaan. “Ik ga weer aan de slag,” zegt ze. Maar dan volgt het moment dat online het meest werd besproken. Een van de vrouwen vraagt: “We willen nog wel even met je op de foto.”
Monique reageert zichtbaar verrast: “Echt? Ach, Jezus. Nou, oké dan.” Het klinkt half verbaasd, half geamuseerd. Even later is te zien hoe ze met de groep poseert voor een foto, waarna ze achter de schermen haar gevoelens deelt. Ze vertelt dat ze het bijzonder vindt dat mensen met haar op de foto willen en benadrukt: “Natuurlijk is het superleuk, maar ja, weet je: ik ben gewoon heel gewoon. Het is voor mij nog steeds heel speciaal dat mensen dit doen.”
Sociale media ontploffen
Juist die uitspraak – “ik ben gewoon heel gewoon” – bleek voor veel kijkers de druppel. Op X, Instagram en Facebook werd het fragment massaal gedeeld en becommentarieerd. Veel reacties waren cynisch of spottend. Kijkers trokken de bescheidenheid van Monique in twijfel en vonden de scène allesbehalve spontaan.
“Heel gewoon? Dan laat je toch geen mensen speciaal langskomen om met je op de foto te gaan?” schreef iemand. Een ander merkte op: “Dit voelt zo ingestudeerd dat het bijna pijnlijk is om naar te kijken.” Anderen gingen nog een stap verder en suggereerden dat het hele gesprek aan tafel vooraf was bedacht, inclusief de vraag om een foto.
Twijfels over authenticiteit
Reality-tv leeft bij de gratie van echtheid, of in elk geval de illusie daarvan. Juist daarom ligt de lat bij kijkers hoog als het gaat om geloofwaardigheid. In het geval van deze scène vroegen veel fans zich af hoe toevallig het werkelijk was dat een groep vrouwen precies op dat moment Monique wilde ontmoeten – mét draaiende camera’s.
Sommige kijkers vermoeden dat de ontmoeting bewust in het script is opgenomen om Monique neer te zetten als publiekslieveling. Anderen zien het juist als een ongemakkelijke poging om haar populariteit te benadrukken. “Als het echt spontaan was, had het minder geforceerd aangevoeld,” aldus een veelgelezen reactie.
Monique als tv-persoonlijkheid
De reacties zeggen niet alleen iets over de scène zelf, maar ook over hoe Monique Hansler als persoon wordt waargenomen. In de serie profileert ze zich als hardwerkend, uitgesproken en niet bang om zichzelf te laten zien. Dat levert haar fans op, maar ook critici. Haar flamboyante stijl en directe manier van praten vallen niet bij iedereen in de smaak.
Voorstanders vinden haar juist verfrissend en eerlijk. Zij zien de scène als een oprecht moment van verwondering: iemand die nooit had verwacht herkend te worden, maar daar nu mee moet leren omgaan. Tegenstanders zien er vooral zelfverheerlijking in, verpakt als bescheidenheid.
De dunne lijn van reality-tv
Wat deze situatie vooral blootlegt, is hoe dun de lijn is tussen spontaniteit en geregisseerde televisie. Realityprogramma’s bewegen zich voortdurend in dat spanningsveld. Makers willen momenten die ‘echt’ aanvoelen, maar moeten tegelijkertijd zorgen voor verhaallijnen en interessante scènes. Dat kan ertoe leiden dat situaties net iets te mooi uitkomen.
Bij De Hanslers: van de Piste naar de Playa lijkt dit vaker te gebeuren. De serie volgt een gezin dat zichtbaar geniet van de aandacht, maar ook worstelt met hoe ze die aandacht moeten dragen. Juist scènes zoals deze maken dat spanningsveld zichtbaar.
Verdeelde reacties, blijvende impact
Hoewel de kritiek luid is, zijn er ook kijkers die de commotie overdreven vinden. Zij wijzen erop dat Monique simpelweg beleefd reageerde op klanten die enthousiast waren. “Wat moet ze anders doen? Nee zeggen?” vraagt iemand zich af. Volgens hen zegt de felle online reactie meer over het publiek dan over Monique zelf.
Toch staat vast dat deze scène een snaar heeft geraakt. Het fragment wordt veel bekeken, gedeeld en besproken, en draagt bij aan het imago van Monique als polariserende tv-figuur. Of dat positief of negatief uitpakt, is moeilijk te zeggen, maar in reality-tv geldt vaak: aandacht is aandacht.
Een scène die blijft hangen
Wat begon als een kort bezoekje aan een tafel op het terras, groeide uit tot een van de meest besproken momenten van de aflevering. De ontmoeting tussen Monique en de klanten van de beachclub laat zien hoe snel een klein detail kan uitgroeien tot een groter debat over echtheid, bescheidenheid en zelfbeeld.
Of de scène nu spontaan was of niet, één ding is zeker: kijkers zijn er nog lang niet over uitgepraat. En precies dat is waar reality-tv uiteindelijk op drijft – momenten die blijven hangen, schuren en discussie oproepen. In dat opzicht heeft De Hanslers met deze aflevering precies bereikt wat het genre belooft.